تقابل اخلاق حرفهای ورزشکاران و گروههای رسانهای
علیبدیع ( روزنامه نگار مستقل)تقابل اخلاق حرفهای ورزشکاران و گروههای رسانهای
علیبدیع ( روزنامه نگار مستقل)
المپیک ۲۰۲۴ پاریس هم به پایان رسید و جدا از نتایج و رکوردهای ورزشی، تنها خاطرات خوب و بد آن باقی خواهند ماند. این المپیک هم مانند سایر المپیکها، حاشیههای بسیار پررنگی ( گاهی پر رنگ تر از متن ) داشت و افراد، گروهها و رسانهها با توجه به ماهیت و فرهنگ ذاتی خود به آن پرداختند. در پاریس شاهد بودیم ورزشکاران بسیاری با حرکتهای اخلاقی و یا غیراخلاقی خود نام خود را در تاریخ ثبت کردند و البته رسانهها و خصوصا مردم با رسانهِ همراه خود با پرداختن به این موارد، آنها را مورد نقد یا تقدیر قرار دادند. کاروان ورزش ایران با چهل ورزشکار و به همراه جمعی سیاه لشکر در المپیک حاضر بود و با اینکه با ۱۲ مدال یکی از دورههای موفق از لحاظ مدالی در ادوار المپیک بود ولی فضای المپیکی از قبل و تا بعد از المپیک بر کشور حاکم نبود آنهم در عصر ارتباطات و دلیل آن را قطعا فشارهای اقتصادی وارده بر مردم و بی انگیزه بودن آنها نسبت به ورزش را میتوان دانست. صدا وسیمای به اصطلاح ملی ولی در واقعیت به میل گروهی، از روز اول مسابقات و البته بسیار پیش از المپیک، فقط از مشکلات حاضر در دهکده و کشور فرانسه میگفت و به قدری این مسئله در برنامههای مختلف ورزشی و توسط مجریان و گزارشگران تکرار و تکرار شد که نگاه سیاسی و میلی صدا و سیما کاملا آشکار و محسوس بود، هر چند که از کاستیهای دهکده المپیک و شرایط نامطلوب اسکان و پذیرایی در پاریس نمی توان گذشت و یک ضعف مسلم برای بازیها بود، ولی در آنسوی سکه بازیها هم باید از ایدهها و نوآوریها و مسائل زیست محیطی و بکار گیری محیطهای غیر ورزشی برای مسابقات ورزشی در در راستای معرفی بیش از پیش فضاهای تاریخی و باستانی کشور فرانسه گفت که رسانه اول کشورمان اگر نه بطور کامل ولی در اکثر اوقات از آن به هر دلیلی غافل بود. تضاد دیگری در مبحث اخلاق حرفهای رسانه که از سوی صدا و سیما اعمال نشد، مربوط به ورزشکاران ایرانی تحت تابعیت کشورهای دیگر بود، به عنوان مثال در مبارزه سنگین وزن کشتی فرنگی برای مدال برنز، وقتی میرزازاده حریف ایرانی تبار خود و عضو تیم آذربایجان را شکست داد و او را به پاس خداحافظی با دنیای کشتی و اینکه ایرانی بود به دوش کشید، صدا و سیما چقدر به آن پرداخت و چه بسیار از کشتی گیر ایرانی تیم آذربایجان گفت در حالیکه، کیمیا علیزاده، کسی که اولین مدال المپیک تاریخ ورزش بانوان ایران را به دست آورد ولی بنا به دلایلی در حال حاضر عضویت کشور بلغارستان را دارد، زمانی که قصد مسابقه با ناهید کیانی را داشت حتی از بردن نام کیمیا خودداری میکردند و زمانی که بر سکوی افتخار المپیک در کنار خانم کیانی قرار گرفت، به شکل بسیار زنندهای نام و تصویر او را سانسور کردند در عین حال که میشد از آن قاب بهترین تبلیغ رسانهای را برای ورزش ایران کرد، البته که وقتی نام رسول کشتی ایران، پهلوان رسول خادم، قهرمان المپیک و جهان و خادم دردمندان و مستضعفان نقاط محروم کشور، به راحتی سانسور میشود دیگر چه انتظاری برای احترام به افتخار آفرینی کیمیای ایران از صدا و سیما داشته باشیم.
در خصوص ورزشکاران هم اتفاقات خوب و منفی در باب اخلاق حرفهای آنها داشتیم، از میرزازاده که اشاره شد آن حرکت پهلوانانه را در تشک کشتی به اجرا درآورد و اسماعیلی جوان که طلای خود را به جامعه کارگری اهدا کرد و یا متاسفانه آن دو دختر قایقران که یکی مردم را به بی فرهنگی متهم کرد و دیگری بر مردم منت گذاشت و آخرین آنهم مدال آور تکواندو در بخش دختران که موجی از نکوهش ورزش و ورزشکاران را در جامعه بوجود آورد!
المپیک به پایان رسید و المپیک دیگری در راه است، باید به احترام ورزشکاران با اخلاق جهان ورزش که گذشت و شرف و انسانیت را یادآوری میکنند و همچنین اصحاب عزت مند و مستقل رسانه که آن زیباییها را به تصویر کشیده و یا قلم میزنند، کلاه از سر برداشت و به افتخارشان هورا کشید و خدا را شاکر بود که هنوز هم چنین افرادی در دوره زندگی ما هستند.