بایدها‌و‌نبایدها در فرهنگ‌سیاسی ایران
علیرضا بهشتی (روزنامه نگار )
۱- صفحه اول

۲- سیاست

۳- اقتصاد

۴- جامعه
۵- ویژه شهرستان
۶- فرهنگ و هنر
۷- ورزش
۸- صفحه آخر

2440
جهت اشتراک در روزنامه همدلی ایمیل خود را ثبت فرمائید


یک تجربه عبرت‌آموز!

سیف‌الرضا شهابی (تحلیل‌گر مسایل سیاسی)

 از لحظه ای که وسایل ارتباط جمعی خبر حادثه بالگرد رییس جمهور فقید را اعلام کردند بدون شک تعدادی از آن هایی که در هفته بعد برای انتخابات ریاست جمهوری ثبت نام کردند منتظر خبر تکمیلی نماندند تا از سرنوشت بالگرد مطلع شوند. در همان شب تا سحر نشده در فکر انتخابات فرو رفتند و به مشاوره با نزدیکان جهت ثبت نام و تشکیل ستادهای انتخاباتی روی آوردند. بعد از اعلام آخرین خبر در مورد بالگرد و در پی آن  اعلام انتخابات زود هنگام ریاست جمهوری ‌و شروع ثبت نام  حدود ۸۰ نفر  به صف شدند. ثبت نام این دوره برای ریاست‌جمهوری با ابهامات و سئوالات  همراه است  از جمله:
۱- تعداد ثبت نام‌ کنندگان از ۸۰ نفر تجاوز نکرد در صورتیکه در دفعات قبل به چند صد نفر می رسید اگر چه بعضی از افرادی که خودشان را به ساختمان وزارت کشور در خیابان دکتر فاطمی رساندند تا اسم بنویسند و با شناسنامه عکس یادگاری بگیرند تا بر روی صفحه تلویزیون ظاهر شوند  به خاطر این که فاقد بسیاری از شرایط اولیه بودند نتوانستند به سالن ثبت نام ورود پیدا کنند،  پشت در ماندند با همه این‌ها ، ظاهرا از کلاه مخملی‌های سبیل کلفت و عقب افتادهای ذهنی که با اظهاراتشان شخصیت هر ایرانی را در انظار جهانیان مخدوش می‌کردند خبری نبود و جای خوشحالی است.
۲-  ۳۸‌ تن از نمایندگان ادوار مجلس ثبت نام کردند؛ حتی آن‌هایی که در اسفند سال ۱۴۰۲ نتوانستند از شهرشان رای کافی  برای ورود به  مجلس شورای اسلامی را کسب کنند!  واقعا انگیزه این تعداد از نمایندگان دوره های گذشته تعجب آور و سوال بر انگیز است آیا شخصی که در دوره‌ای به هر علتی  موفق شد به  مجلس راه پیدا کند در خودش می بیند که مملکت را مدیریت کند . اداره مملکت را تا این حد ساده می پندارند؟!!
۳-غیر از دو مورد فوق که اشاره شد موردی که جای تاسف دارد، نام نویسی سه تن از وزرای دولت  فعلی است. هجوم سه وزیر برای جلوس بر صندلی  ریاست جمهوری نشان از این واقعیت تلخ است که وزیران در درون دولت از  انسجام و همبستگی لازم برخوردار نیستند.  خدمت را فقط در رئیس‌جمهور شدن می بینند؟ از آن تاسف آورتر این‌که  با وجود سه وزیر در لیست ثبت نام کنندگان،  تعدادی از اعضای دولت به حمایت از یکی وزیران برخاستند  و برای تاییدش نامه‌نگاری کردند و امضایشان را پای نامه گذاشتند و برای شورای نگهبان ارسال کردند. امضا کنندگان نامه برای خودشان تجزیه و تحلیل نکردند  تایید یک از وزیران و بی‌اعتنایی کردن  به دو وزیر دیگر اختلاف داخل هیات دولت را افزایش می‌دهد و من بعد چرخ حرکت دولت را کند می‌کند .
 بدترین حالت این که ، هیچ‌کدام از سه وزیر و خصوصا وزیری که برای تایید احراز صلاحیتش مکاتبه شد، نتوانستند از فیلتر شورای نگهبان عبور کنند!   آن هایی که در سه سال اخیر مدعی بودند دولت ضعیف است ثبت نام سه وزیر برای رئیس جمهور شدن  و نوشتن نامه توسط جمعی از اعضای هیات دولت در حمایت یکی از وزیران و بعد موفق نشدن هیچ‌کدام در کسب احراز صلاحیت را می‌توانند دلیلی بر ادعایشان بیاورند . بهتر آن بود وزیران در این دوره به جهت احترام به رئیس جمهور فقید، از ثبت نام ریاست جمهوری چشم می‌پوشیدند و یا بین خودشان بر روی یک وزیر توافق می کردند بدون آن که برای تایید وزیری که نامزد شده نامه‌نگاری کنند تا این شائبه ایجاد نشود قوه مجریه روی شخص خاصی نظر ویژه دارد.