اگر تحریم‌ها پا برجا بود چه؟
فاطمه آقایی‌فرد (روزنامه نگار)
۱- صفحه اول

۲- سیاست

۳- سیاست

۴- جامعه
۵- ویژه شهرستان
۶- اقتصاد
۷- فرهنگ و هنر
۸- صفحه آخر

1711

قدرت ژن خوب در لیست شهری ‌اصول‌گرایان

عباس دهقان (روزنامه‌نگار)

با نزدیک شدن به موعد انتخابات ریاست‌جمهوری و شوراهای شهر و روستا باز هم بازار شایعات و گمانه‌زنی‌ها پیرامون لیست‌های انتخاباتی داغ شده است. در این میان ‌اصول‌گرایان فعال‌تر نشان می‌دهند و با تشکیل دو طیف شورای ائتلاف و شورای وحدت برای دستیابی به یک لیست واحد رقابت شدیدی در جریان است.در پشت پرده، نیروهای نزدیک به قالیباف که با چشم‌پوشی از انتخابات ریاست جمهوری تمرکز بیشتری بر انتخابات شورای شهر داشته‌اند، در این کورس خود را تنها نمی‌بینند و متحدان سابق خود را پیش‌رو دارند. نام‌ها و شخصیت‌های مختلفی درگیر این رقابت زیرپوستی هستند و جسته گریخته فهرست‌هایی نیز منتشر می‌شود، با این حال قرار است به‌زودی فهرست واحد ‌اصول‌گرایان منتشر شود.از دید بدنه اجتماعی جناح ‌اصول‌گرا انتظارات از شورای ائتلاف و وحدت برای انتخاب افراد شایسته و توانمند جهت ورود به شورای ششم بسیار زیاد است. با این حال انتشار برخی اسامی و احتمال بالای قرارگیری آنها در لیست واحد ‌اصول‌گرایان به نگرانی‌ها پیرامون سرنوشت شورای شهر ششم دامن زده است.همواره ‌اصول‌گرایان بر پایبندی به اصول و آرمان‌های انقلابی تاکید داشته‌اند و نقطه تمایز خود را با طیف اصلاح‌طلب در شعارهای عدالت‌خواهی و برابری اعلام کرده‌اند. بر اساس این ادعا، چیزی که باعث تمایز اصلاح‌طلبان با ‌اصول‌گرایان می‌شود دوری جستن از باندبازی، ژن‌سالاری و اشرافی‌گری بوده است.ژن خوب اصطلاحی بود که از همین رویکرد و نگاه به مدیریت شهری عمومیت پیدا کرد و باعث نقدهای فراوان در جامعه به چنین دیدگاهی در مدیریت محلی و کلان کشور شد. با وجود چنین زمینه و نقطه تمایزی اما جامعه شاهد انحراف از اصول در جبهه انقلابی و گرایش به اشرافی‌گری، ژن‌سالاری و باندبازی در میان برخی جریانات سیاسی نزدیک به این طیف بوده است.احتمال بالای حضور برخی فرزندان و منسوبان شخصیت‌های شناخته شده این جریان در لیست نهایی انتخابات شورای شهر تهران باعث بروز نگرانی‌های جدی در میان جامعه و البته سوالات کارشناسان و ناظران فضای سیاسی کشور از چنین پدیده نامیمونی شده است. از سوی دیگر لزوم انتخاب افراد شایسته و متخصص برای مدیریت شهری و خلاء جدی چنین ویژگی‌هایی در برخی افراد و شخصیت‌های لیست احتمالی بر علامت سوالات و نگرانی‌ها افزوده است.افرادی چون مظفر، مرتضوی، بابایی، پیرهادی منتسب به ژن خوب هستند و اسامی کسانی چون سوده نجفی حاصل سهم‌خواهی و باندگرایی در طیف ‌اصول‌گرایان به‌شمار می‌روند. همان‌گونه که تجربه تاریخی به خوبی نشان داد مردم به دقت نسبت به فساد، باندبازی و ژن‌سالاری حساس بوده و از آن رویگردان هستند. سوال اساسی اینجاست که افراد متخصص و نخبه‌ای که دست‌شان به جایی نمی‌رسد در چنین عرصه‌ای برای ورود به مدیریت شهری چقدر شانس دارند؟! اگر ریش‌سفیدان و بزرگان این جریان سیاسی به چنین نگرانی‌های مردم توجهی نشان ندهند و تنها منافع حزبی و گروهی را مدنظر داشته باشند، سرانجام چنین رویکردی را از همین نقطه آغاز مدیریت شهری و با چینش لیست نهایی می‌توان حدس زد. بر بزرگان این جریان است که با تکیه بر شعارها و ادعاهای خود به انتخاب یک لیست متخصص، جوان و شایسته همت گماشته و آینده این جریان سیاسی را فدای زیاده‌خواهی و سهم‌طلبی برخی افراد و شخصیت‌های مدعی اما جدا شده از آرمان‌های انقلاب نکنند. راهی که پایان آن از همین آغاز عیان بوده و چون تبرهایی که ریشه‌ها را نشانه گرفته، آماده فرود بر دار مدیریت شهری است.