«خانواده، مدرسه و محله»
- شناسه خبر: 14326
- بازدید : 47
- نویسنده: فاطمه فاضلی
دکتر عزیزالله بابلی بهمئی
مدرس دانشگاه و مشاور خانواده
خانواده صرفاً یکی از نهادهای اجتماعی نیست؛ بلکه بنیادیترین، فطریترین و پایدارترین نهاد انسانی است. در حقیقت، سایر نهادها برای حمایت از خانواده شکل گرفتهاند و باید در خدمت پایداری و توانمندسازی آن باشند.
پس از خانواده، مدرسه مهمترین نهاد تربیتی و اجتماعیساز جامعه است. به همین دلیل، تمام برنامهریزیها در حوزههای مختلف—اعم از بهداشت، امنیت، اقتصاد و فرهنگ—باید با رویکردی خانوادهمحور طراحی و اجرا شوند. هر نظام پیشرفتهای که سلامت، نظم و توسعه خود را بر این مبنا بنا کرده باشد، عملکرد بهینهتری نیز خواهد داشت.
رسانههای جمعی و شبکههای اجتماعی نیز از این قاعده مستثنی نیستند و باید در مسیر تقویت خانواده و فرهنگ خانوادهمحور حرکت کنند. برنامههای آموزشی، فرهنگی و سرگرمی در رسانهها زمانی مؤثر خواهند بود که پیش از تولید و پخش، توسط متخصصان تعلیموتربیت و روانشناسی مورد بررسی و تأیید قرار گیرند. پرسش اساسی این است که تا چه حد چنین سازوکاری در کشور ما بهصورت نظاممند اجرا میشود؟
اگر برنامههای رسانهای، اقتصادی، تربیتی و حتی اجتماعی بر پایه نیازهای خانواده طراحی شوند، میتوان به بهبود کیفیت زندگی، کاهش بسیاری از آسیبها و ایجاد تعادل در روندهای اقتصادی و اجتماعی امیدوار بود. حتی کنترل تورم و مدیریت الگوی مصرف نیز در سایه آموزشهای خانوادهمحور میتواند اثربخشتر باشد.
در نهایت، این خانواده و جامعه هستند که افراد آگاه، مسئولیتپذیر و متعهد تربیت میکنند. یادگیری مشاهدهای—پایدارترین و عمیقترین نوع یادگیری—نیز دقیقاً در همین نهاد شکل میگیرد. از اینرو، توجه به خانواده، تقویت چندصدایی، و بهرهگیری از دیدگاههای متنوع کارشناسان میتواند نقش مهمی در ارتقای کیفیت رسانه، برنامهسازی و فرهنگ عمومی داشته باشد.
آیا صدا و سیمای ما در وضعیت کنونی در چارچوب خانواده محوری و چند صدایی و جذب مخاطب بیشتر عمل می کند؟
بیاییم به خانواده، به گفتوگو، به مشورت و به تنوع دیدگاهها بیش از پیش توجه کنیم؛ همچنان که مولانا بیان می کند:……که «مشورت ادراک و هوشیاری دهد ………………………….عقلها را عقل ها یاری دهد».
