آیا انسداد اینترنت، به دلایل امنیتی است؟

محسن صنیعی

عضو هیات علمی دانشگاه شهید چمران اهواز

 

پس از آغاز جنگ ۴۰ روزه، از ۹ اسفند ۱۴۰۴، اینترنت بین‌الملل، حدود ۷۰ روز است به دلایل امنیتی قطع است و اینترنت فقط به اینترنت داخلی محدود شده است. بعضی از نمایندگان از این انسداد حمایت می‌کنند و ظاهرا دوست دارند که ایران کشوری باشد که مانند کره شمالی، در حصر رسانه‌ای در دنیا باشد و هیچ کس، هیچ ارتباطی با دنیا نداشته باشد. بیایید دلیل امنیتی برای انسداد اینترنت را نقد کنیم.

الف– فرض کنیم که دلیل امنیتی برای جلوگیری از ترورها و حملات اسرائیل و آمریکا علیه افراد و اماکن است.علی مطهری بیان می‌کند که دکتر لاریجانی در یک خانه امن در پردیس، مورد هدف قرار گرفته است، درست در روزهایی که هیچ ارتباط اینترنتی با دنیا وجود نداشته است.

وزیر اطلاعات، فرمانده اطلاعات سپاه، معاونان وزارت اطلاعات و فرمانده نیروی دریایی سپاه در حالی ترور شده‌اند که هیچ ارتباط اینترنتی برقرار نبوده است. در جنگ ۱۲ روزه، دکتر محمدرضا صدیقی در تهران، مورد ترور ناموفق قرار می‌گیرد ولی در بازگشت به منزل پدری در آستانه اشرفیه، رژیم صهیونیستی به منزل پدری ایشان حمله می‌کند که منجر به شهادت ۱۲ نفر از اعضای این خانواده می‌شود.

این در شرایطی است که در این روزها، هیچ ارتباط اینترنتی برقرار نبوده است.چند روز پیش در مراسم بزرگداشت شهید دکتر حسن زکی دیزجی، برادر شهید می‌گفت که در روز ۲۸ اسفند ۱۴۰۴، در حالی که شهید در منزل پدر خانم خود در روستای دیزج از توابع اسکو حضور داشت، مورد حمله جنگنده ‌های رژیم صهیونیستی قرار گرفت که منجر به شهادت ایشان، دختر و مادر خانم ایشان شد.

این در حالی است که کشور در انسداد کامل اینترنتی بوده است.یا فرمانده یگان پدافند سپاه در ویلایی در رامسر ترور شد، در حالی که کشور در انسداد کامل اینترنتی است. آیا این اطلاعات از طریق اینترنت، انتقال پیدا کرد؟ اگر این حملات و ترورها، از طریق اینترنت بوده است، متاسفانه به این ترتیب نتیجه می شود که مظنونین به همکاری در این حملات، دارندگان سیم کارت سفیدها هستند.

ب– فرض کنیم که دلیل امنیتی برای جلوگیری از اعتراضات است.ممکن است بفرمایند که هدف، ممانعت از ترورها نیست چون ترورها از طریقی غیر از اینترنت انجام می شود، بلکه هدف جلوگیری از هماهنگی‌ها برای ایجاد تجمعات اعتراضی در شرایط جنگی است. در این خصوص، اولا که می فرمایند که معترضین عددی نیستند، ثانیا در روزهای ۱۹، ۲۰ و ۲۱ دی ماه که تجمعات برگزار می شد و اینترنت نبود، هماهنگی ها چگونه انجام می شد؟ اگر بخواهند تجمع اعتراضی برگزار کنند، اینترنت نباشد، باز هم هماهنگی صورت می گیرد.

در زمان سابق که نه اینترنت بود نه شبکه های ماهواره‌ای، تجمعات چگونه هماهنگ می شد؟ مگر یادتان رفته است؟ ضمنا در این شرایط که هنوز سایه جنگ برطرف نشده است، خوشبختانه خبری از این نیست که کسی قصد داشته باشد که به قصد اعتراض در خیابان باشد، خصوصا این که خیابان ها و میدان‌ها هر شب تجمعات به حمایت از نظام، همیشه برقرار است و اگر بخواهند هماهنگ کنند، اینترنت قطع باشد، به روش های مختلف دیگر هماهنگ می شوند. آیا به خاطر چند هزار نفر، ۸۰ میلیون نفر، باید کیفر ببینند؟

ج– دلیل سوم برای انسداد اینترنت، جلوگیری از هک شدن سیستم های داخلی است.باز جالب است که درست در زمانی که اینترنت کشور قطع بود، سیستم بانک ملی و سپه، هک شدند و برای مدت‌ها، سیستم موبایل بانک این بانک‌ها در دسترس نبود.
به عنوان نتیجه گیری باید گفت خود قطع اینترنت که امروزه، مردم آن را به عنوان یک حق برای خود می دانند و نیز بیکار کردن مردمی که کسب و کار خود را از اینترنت مهیا کرده بودند، این خود جز به نارضایتی نخواهد انجامید و این خود یعنی ایجاد یک مساله امنیتی. بر این که قطع اینترنت، باعث بالا رفتن امنیت نمی شود، بلکه خود یک مساله امنیتی است.