تحلیل وضعیت فعلی کشور از زبان انصاری؛
دلواپسان جامعه را دچار وهم و اسیر میدان شعار کردهاند
همدلی| برخی معتقدند که در شرایط فعلی کشور بستر و امکانی برای فعالیت طیفها و گروههای مختلف سیاسی وجود ندارد و همین امر موجب شده تا بخشی از جامعه منجمله اصلاحطلبان به حاشیه رانده نشوند. در این میان غلامرضا انصاری فعال سیاسی اصلاحطلب معتقد است که «یک جریان خاص از دلواپسان و نیروهای واپسگرا در سالهای اخیر بستر رشد و حضورشان در عرصه قدرت بهصورت جدی مهیا شده است که جامعه را بهجای اندیشیدن درگیر شعارهای بیمحتوا کردهاند.»
غلامرضا انصاری در گفتوگو با ایلنا، گفت: «تحول، توسعه و پیشرفت در بستر رقابت سازنده شکل میگیرد. هنگامیکه رقابت سازنده در جامعه مهیا شود و بهصورت طبیعی امکان رقابت باشد؛ توانمندیهای بالقوه موجود در جامعه، بروز و ظهور یافته و در حل مشکلات خودنمائی خواهد کرد.» این فعال سیاسی اصلاحطلب با بیان اینکه محال است در شرایط تحریم و انسداد امید تحول داشت، عنوان کرد: «ما تجربه بلوک شرق را در پیش روی خودمان داریم، این کشورها هفتادسال با شعارهای آرمانی و دفاع از حقوق کارگران و افراد پایین جامعه با اقتصاد بسته دولتی و مبارزه بیامان با سرمایهداری و نظام سلطه جهانی، فلاکت و بدبختی را برای کشورهای بلوک شرق و کمونیستی به وجود آوردند که منجر به فروپاشی و اضمحلال اتحاد جماهیر شوروی شد.» وی یادآور شد: «بعد از انقلاب، شعار استقلال، آزادی و جمهوری اسلامی را داشتیم اما عملاً در حوزه آزادی و رقابت سیاسی فضای پویا و بانشاطی را بهجز در صورت محدود در دوره اصلاحات، نداشتیم.
شعار نه شرقی و نه غربی که یکی از شعارهای محوری انقلاب بود تبدیل به جنگ تمامعیار تبلیغاتی علیه غرب شد.» انصاری با اشاره اینکه «متأسفانه یک جریان داخلی که همان دلواپسان و نیروهای واپسگرا هستند، در سالهای اخیر بستر رشد و حضورشان در عرصه قدرت بهصورت جدی مهیا شده است و شرایطی را به وجود آوردهاند که حتی توصیههای رهبری را موردتوجه قرار نمیدهند»، اظهار داشت: «برخورد تند شعاری را در مراسم سالگرد ارتحال امام نسبت به سید حسن خمینی مشاهده کردیم که رهبری هم تذکر جدی دادند، اما در عرصه عمل ما برخورد با این هنجارشکنان سیاسی و اجتماعی را شاهد نبودیم.» وی تأکید کرد: «حضور این افراد رادیکال و دلواپس جامعه را دچار وهم، خیال و اسیر میدان شعار کرده است. مدتی است کشور بهجای اندیشیدن، راه پیدا کردن و چاره جستن در دام وعدههای پوچ و شعارهای بیمحتوا گرفتارشده است. امروز بهجای آنکه چاره درد خویش را داشته باشیم، دلواپس چاره هر دردی هستیم که این جریان دلواپس بانی و عامل آن است.
اینها شعلههای افتاده بر جان مردم را به هیچ میانگارند و ناآگاهانه چنین میپندارند که در مسیر درست گام برداشتهاند و سرمنزل مقصود را در پیش دارند. امروز دانایان را راندهاند و سطحینگران را به قدرت رساندهاند و عرصه بر چاپلوسان گشوده و بر خردمندان تنگ و تنگتر کردهاند.» این فعال سیاسی بیان کرد: «آیا اینهمه درهمریختگی دستاندرکاران را به اندیشه وانمیدارد؟! اینکه ناتوانی خود را قدرت بپنداریم، درد بیدرمانی است که دامنگستر و ویرانگر است و درمان نخواهد شد. چاره آن است که میدان را بر توانمندان، اندیشمندان، متخصصان و صاحبان تجربه بگشایند. کار سادهای نیست که به فرمانی به سامان شود و بحران چنان اندک نیست که در نشستی از میان برداشته شود.»