مدیر گروه برنامهریزی مرکز پژوهشهای مجلس خبر داد:
13سال بودجهستانی برای نوشتن الگوی اسلامی_ ایرانی پیشرفت
همدلی| مدیر گروه توسعه و برنامهریزی مرکز پژوهشهای مجلس، با بیان اینکه کشور یک برنامه ندارد و دولتها عملا برنامه خود را دارند و آن را پیش میبرند، گفت: به نظر میرسد در دوران پزشکیان، قرار است کشور یک برنامه داشته باشد و نه بیشتر!
به گزارش جماران «محسن علویمنش» تصریح کرد: یکی از آسیبهای اصلی نظام برنامهریزی ما است که هر چند برنامه تصویب میکنیم اما عملا دولتها چندان به آن مقید نیستند و به ویژه از برنامه چهارم به بعد، برنامهناپذیری دولتها با شدت بیشتری ادامه داشت. در عین حال واقعیت این است که برنامه هفتم ما آنچنان که باید برنامه توسعه نیست.
وی ادامه داد: از برنامه چهارم به بعد، احمدینژاد وقعی به قانون نگذاشت و مجلس هم در نظارت خود، جدی نبود. به همین دلیل، معمولا تحقق برنامهها، زیر 40درصد است. در مورد برنامه ششم هم مرکز پژوهشها گزارشی تهیه کرد که گفته بود اگر احکام را بگیریم این تحقق به 50درصد میرسد اما اگر تحقق اهداف را در نظر بگیریم، 9درصد برنامه ششم محقق شده است.
علویمنش با بیان اینکه اولین آسیب، آسیب وجود برنامههای موازی در کشور است، آسیب دوم را نبود درک مشترک برنامهریزان، سیاستگذاران و مجریان از مفاهیم برشمرد و با بیان اینکه حتی در تعریف مشترک از توسعه هم مشکل داریم، اظهارداشت: در طول 30 سال گذشته به حرکتهای زیگزاگی، بیهدف و هفت و هشتی مبتلا بودهایم و به این در و آن در زدهایم.
این پژوهشگر توسعه اضافه کرد: وقتی لایحه برنامه پنجم در حال رفتن به مجلس بود. در ادامه ظاهرسازیهایی که در کشور ما وجود دارد، احمدینژاد، اسم لایحه را لایحه برنامه پنجم پیشرفت و عدالت گذاشت اما وقتی به مجلس رفت، آنها این برنامه را نپذیرفتند. آن زمان تازه بحث الگوی ایرانی اسلامی مطرح شده بود و همه امیدوار بودند که بتوانیم بعد از 30 سال یک مدل توسعه بومی داشته باشیم. مجلس آن را رد کرد و اسم آن را توسعه گذاشت و مادهای گذاشت که دولت را موظف میکرد تا پایان سال سوم برنامه پنجم، الگوی اسلامی ایرانی پیشرفت را بدهد و این برای برنامههای ششم و بعد از آن مبنا شود. سال 97، بعد از 7 سال فعالیت، سندی به عنوان الگوی پایه اسلامی ایرانی ارائه شد ولی این سند آنچنان ضعیف بود که مورد تقبیح و تمسخر کارشناسان قرار گرفت. قرار بود دو سال بعد، الگوی پایه به الگوی کامل ارتقا یابد و مبنای برنامهریزیهای کشور شود که تاکنون خبری از آن نیست. آن مرکز همچنان وجود دارد و بودجه هم میگیرد که آن زمان سالی 10 میلیارد بود اما هیچ چیزی از الگوی اسلامی ایرانی پیشرفت نمیشنویم.