مقننه در قامت اجراییه
محسن خرامین (روزنامه‌نگار)
۱- صفحه اول

۲- سیاست

۳- سیاست

۴- جامعه
۵- ویژه شهرستان
۶- اقتصاد
۷- فرهنگ و هنر
۸- صفحه آخر

1828

چه کسانی نمی‌خواهند وزیر پیشین حرف بزند؟

پشت پرده ماجرای زنگنه

همدلی| این روزها بیژن زنگنه، وزیر نفت دولت‌های خاتمی و روحانی، اگرچه در مصدر امور نیست، اما حاشیه‌های پیرامون او در فضای سیاسی و رسانه‌ای اوج گرفته است. او این روزها به خاطر تمرکز مجلس اصولگرا بر پرونده «کرسنت» در کانون توجه قرارگرفته است، اما عملکرد اصولگرایان و البته رسانه ملی این توجه را بیش‌ازپیش کرده است.
وزیر نفت دولت روحانی چند روز پیش در توییتی خبر داد: «قرار شد دوشنبه اول آذر، ساعت ٢٢ در شبکه افق برنامه ‎جهان‌آرا حاضر شوم و درباره پرونده ‎کرسنت توضیح بدهم. از رئیس محترم سازمان صداوسیما می‌خواهم که در اولین فرصت شرایط حضورم در برنامه گفت‌وگوی ویژه خبری شبکه دو را نیز فراهم کنند تا نسبت به اتهامات مطرح‌شده در این برنامه هم روشنگری کنم». او البته چنانچه بعداً مشخص شد، اطمینان داشت که این دعوت به سرانجام نمی‌رسد، از همین رو دعوت شبکه افق از خودش را رسانه‌ای کرد تا لغو احتمالی آن برای این سازمان بدون هزینه نباشد. پیش‌بینی او البته درست از آب درآمد و رسانه ملی که مدیریت جدیدی را تجربه می‌کند و احتمال می‌رفت، رویکردی متفاوت با سال‌های گذشته از خود نشان دهد، بر همان سیاق عمل کرد و مسئولان این رسانه بزرگ در نهایت اعلام کردند که نمی‌توانند میزبان بیژن زنگنه باشند.
اتفاقی که واکنش او را برانگیخت تا طی توییتی آن را ابراز کند. او نوشت: «همکاران شبکه افق خودشان بنده را دعوت کردند و من هم در همان ابتدا گفتم نمی‌گذارند من بیایم و همان شد که گفتم، گویا در موضوع کرسنت فرصت صداوسیما تنها برای اتهام زنندگان است!»
ممانعت از حضور زنگنه برای توضیح در رسانه ملی واکنش‌هایی را بر‌انگیخت. مهم‌ترین واکنش را محمد مهاجری، روزنامه‌نگار اصولگرا از خود نشان داد.مهاجری ضمن بیان آنچه «پشت پرده ممانعت از حضور زنگنه در رسانه ملی» می‌خواند، تحلیل خود را نیز ارائه داد.
او در کانال تلگرامی خود نوشت: «با اطلاع می‌گویم که لغو دعوت زنگنه برای حضور در تلویزیون، از جایگاهی بیرون از صداوسیما انجام‌شده؛ اما داستان چه بود؟»
مهاجری ادامه داد: «داستان این است که وزیر سابق نفت داشته زندگی‌اش را می‌کرده که از او برای شرکت در یک برنامه تلویزیونی برای بحث درباره کرسنت دعوت می‌شود. او هم می‌پذیرد و پیشنهاد می‌دهد سعید جلیلی هم دعوت شود. بعد از مدتی تلویزیون برای حضور جلیلی عذر می‌آورد و درخواست می‌کند زنگنه تنها به برنامه برود که او هم می‌پذیرد. زنگنه هوشمندانه پیش‌دستی می‌کند و موضوع را از طریق توییتر به اطلاع عموم می‌رساند. تلویزیون که رودست می‌خورد، دستپاچه می‌شود. گویا صداوسیما اجازه چنین کاری را نداشته و «خودسرانه» وارد گود شده بود. شاید هم‌چنین می‌پنداشته که زنگنه دعوت را رد می‌کند و همین خودش دستاویز می‌شود که بگویند ایهاالناس! دیدید متهم اصلی کرسنت از مناظره و مصاحبه گریخت و نیامد؟!» این روزنامه‌نگار ادامه داد: «مرحله بعدی بازی شروع می‌شود. یکی دو نماینده مجلس یارگیری می‌شوند. خبرگزاری‌های دولتی و حامی دولت به خط می‌شوند و از طرف قوه قضاییه می‌گویند که کیفرخواست کرسنت صادر شده؛ و کجای دنیا متهم را به تلویزیون می‌آورند! و یادشان می‌رود که همین تلویزیون ده‌ها و صدها متهم با پرونده باز را جلوی دوربین آورده و گاهی از آن‌ها اعتراف گرفته است!» مهاجری افزود: «این بار اما با زنگنه‌ای روبه‌روست که صریح و بی‌تعارف است و اگر روبه روی دوربین تلویزیون بنشیند حرف‌هایی را می‌زند که تا حالا کسی نگفته و خیلی از اعوان‌وانصار دلواپسان ازجمله سعید جلیلی باید برای مدت‌ها به مرخصی تشریف ببرند. همچنین شاید کل پرونده عوض شود و معلوم گردد متهمان اصلی الان در جایگاه مدعی نشسته‌اند و برای دیگران پرونده‌سازی می‌کنند. بعلاوه پایداریچی هایی که در نقش ستون پنجم عمل می‌کنند دچار مخمصه شوند. خلاصه اینکه تلویزیون جاخالی می‌دهد و برنامه هوا می‌شود.»
محمد مهاجری البته در ادامه با شبیه‌سازی‌هایی که معمولاً جریان اصولگرا از خود نشان می‌دهد نوشت: «از آن‌طرف برای زنگنه که تا دم خیمه معاویه و عمروعاص رفته، بنا به مصلحت‌هایی، تماس‌ها و پیغام‌ها شروع می‌شود که…»
او البته اتهامات درباره کرسنت را متوجه مخالفان زنگنه می‌داند و می‌نویسد: «این بار هم خیانت‌کارهایی که با عقیم گذاشتن کرسنت، نان گرم سفره عرب‌ها را تأمین کردند، جستند تا نوبتی دیگر برسد.»
اما این مخالفان چه کسانی هستند؟ آنچه این روزها بیشتر دیده می‌شود شور و اشتیاق نمایندگان مجلس انقلابی برای محاکمه دولتمردان روحانی است. موضوعی که روز گذشته نیز از سوی یکی از نمایندگان مجلس نیز ادامه پیدا کرد. علیرضا نظری، نماینده خمین در مجلس در نامه‌ای از سران سه قوه خواست تا با متهمان پرونده کرسنت با قاطعیت برخورد کنند. نظری نوشت: «اکنون بیش از چند سال از قضیه کرسنت و محکومیت ایران به پرداخت غرامتی سنگین می‌گذرد، اما جدای از عدم برخورد قانونی با مسببان این موضوع، شاهد رجزخوانی افرادی هستیم که طلبکارانه عملکرد منفی خود را با افتخار اعلام می‌نمایند و بیش‌ازپیش به فهم و شعور ملت فهیم ایران توهین می‌کنند. مگر ما و ملت ما خیانت این افراد را که در برهه‌ای حساس موجب هدررفت سرمایه‌های ارزشمند کشور که باید صرف توسعه، عمران و آبادانی می‌شد، فراموش می‌کنیم. نباید از یاد برد که در این پرونده در دو مقطع، جریانات خطرناکی به زیان منافع ملی اتفاق افتاده و زمینه‌ساز خسارات هنگفتی از جیب ملت شده است.»
وی ادامه داد:«مقطع نخست در زمان عقد قرارداد و الحاقیه های آن با یک شرکت شبه کاغذی بوده که توان تأدیه وثیقه ۴۰ میلیون دلاری برای نافذ شدن قرارداد را نداشته و با ‌پرداخت رشوه توانست قرارداد را علیرغم نداشتن صلاحیت و با قیمت‌های بسیار غیرمنطقی به دست بیاورد. مقطع دوم نیز به زمان دفاع از پرونده در زمان آقای زنگنه بازمی‌گردد که وکیل متبحر و بین‌المللی ایرانی پرونده عزل و به‌جای وی یک وکیل پاکستانی علیرغم نداشتن تجربه در پرونده‌های بین‌المللی منصوب شد و عملاً همه برگ‌های برنده حقوقی در دفاع از منافع مردم ایران از بین رفت.» این نماینده اصولگرا ادامه داد: «دادگاه‌های صالحه بدون تردید باید به هر دو مقطع زمانی ورود کرده و اتفاقات رخ‌داده و پشت پرده‌های آن را به‌دقت بررسی نمایند تا مشخص شود حقوق مردم ایران چرا و چطور ضایع‌شده است.»
وی در پایان خطاب به سران قوا نوشت: «انتظار عموم ملت از جناب آقای دکتر رئیسی به‌عنوان یکی از پرچم‌داران مبارزه با فساد و در جایگاه رئیس‌جمهوری پاکدست و ‌مردمی و جناب آقای دکتر قالیباف به‌عنوان مردی جهادی و پرچم‌دار تحول در مجلس و برادر ارزشمندم حضرت حجت‌الاسلام‌والمسلمین اژه‌ای نیز به‌عنوان مدیری با کارنامه درخشان در امر‌ مبارزه با مفسدان این است که به‌صورت جدی به موضوع ورود کرده و زمینه محاکمه وزیر نفت دولت حسن روحانی را فراهم کنید و با ورود فنی و کارشناسی به موضوع با کسانی که موجب تحمیل این قرارداد ننگین به کشور و ایجاد تعهد بی‌مورد و پرداخت جریمه سنگین به خزانه کشور شدند، برخورد قضایی و قانونی صورت گیرد.» روز گذشته البته وزیر علوم نیز عضویت زنگنه در هیات‌امنای دانشگاه تهران را لغو کرد تا در این زمینه نیز نقش خود را ایفا کرده باشد و از قافله اصولگرایان در برخورد با زنگنه عقب نمانده باشد.