شتاب تورم و خاک گرفتگیِ FATF
محسن رفیق (روزنامه‌نگار)
۱- صفحه اول

۲- سیاست

۳- سیاست

۴- جامعه
۵- ویژه شهرستان
۶- اقتصاد
۷- فرهنگ و هنر
۸- صفحه آخر

1776

بدرالملوک امام، مادر خیریه‌های ایران

بعضی کارها و رفتارهای نیک در عرصه اجتماع چنان با جان و روان آدمی پیوند می‌خورد که انجام ندادنشان شاید عذاب وجدان در پی داشته باشد. 
بانو بدرالملوک امام حتی از حلقه‌ ازدواج خود در راه خیر می‌گذرد؛ بانویی که مسئولیت‌پذیری را راهی عالی برای تقویت ارزش‌های شخصی‌اش می‌داند تا بر اساس باورهای اخلاقی‌اش زندگی کند. خیلی از رفتارهایی که در بدرالملوک امام ریشه دوانده به گفته خودش به خانواده‌ای برمی‌گردد که در آن  به دنیا آمده و رشد کرده است. 
مادربزرگش در گذشته تدریس و طبابت می‌‏کرد و پدرش نیز امام جماعت بود. همه‌ اینها باعث شده بود تا کمک کردن به دیگران موضوعی همیشگی در خانه‌ آنها باشد و او ‏هم که آن زمان کم سن و سال بود، سعی می‌کرد در این کمک‌ها به هر شکلی که ممکن است ورود پیدا کند؛ تا حدی که بانو بدرالملوک امام سابقه‌ پرداختن به امور خیر را از بدو تولدش می‌داند؛ زمانی که در خانواده‌ای اندیشمند و نیکوکار به دنیا آمد و از مادربزرگ طبیبش آموخت که بیمار یا نیازمند مانند گلی پژمرده است که اگر به درستی به او رسیدگی شود، دوباره شاداب و سالم می‌شود. 
بانو امام که در ۳۶ سالگی اولین مدرسه‌ زندگی‌اش یعنی مدرسه‌ دخترانه جوادیه را با صرف تمام سرمایه‌ای که داشت تاسیس کرده بود، اکنون رئیس و عضو هیأت‌مدیره سه مرکز خیریه دارالاکرام حضرت ابوالفضل العباس، سلوک پویا و مهر کوثر در تهران و کرج است که ‏کار اصلی‌ این مراکز حمایت همه‌جانبه‌ آموزشی، فرهنگی، بهداشتی و درمانی از دانش‌آموزان تحت پوشش‌ است. 
بانو امام که به تازگی جزو صد زن نامدار قرن شناخته شده، از حدود ۷۰ سال پیش فعالیت خود را با راه‌اندازی موسسه فرهنگی جوادی قم آغاز کرد و تاکنون ده‌ها موسسه خیریه را راهبری و هدایت کرده است و لقب مادر خیریه‌های ایران را به دست آورده است. 
کمک به امور خیریه با تقویت خلق و خو باعث ایجاد احساس شادی و رضایت بیشتر در افراد می‌شود و این گونه است که بانو امام با ۹۶ سال سن دارای چنان نشاط جسمی و روحی‌ای است که طبق باور خود، زندگی را تلاش می‌داند و هیچ‌گاه دست از تلاش و کوشش برنمی‌دارد. 
مادر خیریه‌های ایران با وجود دردهای جسمی هنوز هم در حال یادگیری است و معتقد است در هر سن و سالی باید کار کرد و امید را از دست نداد. 
گذشته از عشق و انرژی، آنچه بانو امام را در کارش متمایز می‌کند، دمیدن عطر مادرانگی در کار خیر است؛ به طوری که پیش از آن که مدرسه‌داری را وظیفه‌ خود بداند، یتیم‌داری را وظیفه‌ خود معرفی می‌کند و به فرمایش قرآن باور دارد که از تو درباره‌ یتیمان سوال خواهد شد. 
مادر خیریه‌های ایران که با خوب شنیدن، خوب تشخیص دادن و خوب عمل کردن راه دشوار عشق به بچه‌ها را داوطلبانه رفته، از اعضای اصلی هیات مدیره موسسه خیریه و عام‌المنفعه‌ دارالاکرام است که از سال ۸۲ در کنار سایر بانیان این موسسه‌ مردم‌نهاد، با تاکید بر نخبه‌پروری، حامی تحصیل کودکان مستعد فاقد سرپرست موثر است و تاکنون ۶ هزار دانش‌آموز را از سراسر ایران بورسیه تحصیلی کرده و بسته‌های حمایتی شش‌‍‌گانه‌ معیشتی، آموزشی، فرهنگی، بهداشتی و درمانی، مشاوره و مددکاری و مهارت‌آموزی را برای دانش‌آموزان واجد شرایط تحت بورسیه‌ خود و خانواده‌هایشان در نظر گرفته است. 
آرزوی بانو امام این است که در تمام شعب ۲۵ گانه دارالاکرام به معنای واقعی به نیازهای کودکان و نوجوانان و نه صرفا نیازهای درسی رسیدگی شود. برای او کیفیت خدمات‌رسانی به کودکان به اندازه کمیت و گستردگی آن مهم است.