تصمیم سختی که لزوماً امنیتی نیست
ولی‌الله شجاع پوریان (مدیرمسئول)
۱- صفحه اول

۲- سیاست

۳- سیاست

۴- جامعه
۵- ویژه شهرستان
۶- اقتصاد
۷- فرهنگ و هنر
۸- صفحه آخر

1571

بر اساس برآوردهای مرکز پژوهش‌های مجلس:

نرخ واقعی بیکاری 5/2 برابر آمار رسمی است

همدلی| بیکاری همیشه جزء آن دسته از خبرهایی بوده که آنقدر در سال‌های اخیر تکرار شده که حساسیت به این موضوع را تقریبا از بین برده و این‌روزها کمتر رسانه‌ای را می‌توان دید که به ماجرای اشتغال جوانان پرداخته باشد. آنطور که بررسی جمعیت فعال اقتصادی کشور نشان می‌دهد، به واسطه مشارکت اندک زنان در نیروی کار، نرخ مشارکت کل نیروی کار در ایران پایین آمده است.
بر اساس طرح آمارگیری نیروی کار بهار98، سهم جمعیت بیکار10ساله و بیشتر فارغ التحصیل آموزش عالی از کل بیکاران حدود 40.3 درصد در بهار 98 بوده است که این رقم در بهار 97 حدود 36.4 درصد بوده است که حدود 3.9 درصد افزایش داشته است. در چنین شرایطی آمارهای غیر رسمی نیز حکایت از افزایش قابل‌توجه نرخ بیکاری در سال‌های اخیر دارد. مرکز پژوهش‌های مجلس دیروز اعلام کرد:« نرخ بیکاری واقعی بهار امسال تحت تاثیر شیوع کرونا برابر با ۲۴ درصد و 5/2 برابر نرخ بیکاری اعلامی مرکز آمار ایران است». از سوی دیگر، دفتر مطالعات اقتصادی مرکز پژوهش‌های مجلس در گزارشی با عنوان «تحلیل شاخص‌های بازار کار در فصل بهار ۱۳۹۹» به بررسی وضعیت بازار کار ایران در بهار ۱۳۹۹ پرداخت. این گزارش نشان‌دهنده کاهش ۱.۱ درصدی نرخ بیکاری در بهار امسال نسبت به بهار ۱۳۹۸ است؛ اما با توجه به اینکه در این فصل، جمعیت غیرفعال افزایش قابل توجهی داشته است، لذا کاهش نرخ بیکاری به‌دلیل کاهش نرخ مشارکت بوده است و بهبود این شاخص نمی‌تواند بهبود وضعیت بازار کار را نشان دهد. درواقع در چنین شرایطی نرخ بیکاری شاخصی کاملاً گمراه‌کننده برای تحلیل آثار شیوع ویروس کرونا بر بازار کار است. نتایج بررسی‌ها در گزارش مرکز پژوهش‌های مجلس نشان می‌دهد از آنجایی که در ایران شاغلین مزد و حقوق‌بگیر درصد کمی از کل شاغلین را تشکیل می‌دهند و عمده شاغلین به‌صورت کارکن مستقل فعالیت می‌کنند، تأثیر شیوع ویروس کرونا بر بازار کار نیز به‌جای آنکه در افزایش نرخ بیکاری قابل مشاهده باشد، در افزایش جمعیت غیرفعال و کاهش نرخ مشارکت نمایان شده است. نتایج محاسبات نشان می‌دهد در صورتی که افراد شاغل و بیکار اضافه شده به جمعیت غیرفعال همچنان در بازار کار باقی می‌ماندند، نرخ بیکاری در بهار ۱۳۹۹ به‌جای ۹.۸ درصد اعلام شده توسط مرکز آمار ایران به ۲۴ درصد می‌رسید. بر اساس این گزارش در حال حاضر دولت دو سیاست پرداخت تسهیلات بانکی و بیمه بیکاری را جهت مقابله با بحران بیکاری ناشی از بیماری کرونا مصوب و اجرا نموده است.
در گزارش مرکز پژوهش‌های مجلس بر اساس بررسی مستندات وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی درخصوص عملکرد دو سیاست مذکور نشان می‌دهد که از سیاست پرداخت بیمه بیکاری به نسبت پرداخت تسهیلات، استقبال بیشتری شده است، چراکه دولت با عدم تعریف و لحاظ مکانیسم‌های تشویقی حفظ و صیانت از شاغلین برای بنگاه‌های اقتصادی، سیاست پرداخت بیمه بیکاری را در مقابل سیاست پرداخت تسهیلات قرار داده است و به‌جای اینکه این دو سیاست مکمل یکدیگر باشند جانشین هم شده‌اند. ضمن آنکه همچنین علی‌رغم هدف حمایتی این دو سیاست، مناطق و استان‌های محروم به نسبت سایر استان‌ها، بهره‌مندی کمتری داشته‌اند. یکی از مهم‌ترین دلایل این امر بالا بودن سهم اشتغال غیررسمی در استان‌های محروم کشور است که در صورت ادامه این شرایط و عدم توجه در این خصوص، در آینده محرومیت این استان‌ها بیشتر و عمیق‌تر خواهد شد.