“شیخ حسینه” استعفا کرد و از کشور گریخت
اعتراض به بیعدالتی و تبعیض سیستمی در بنگلادش
شیخ حسینه، نخست وزیر بنگلادش در پی اعتراضات خونین جاری در این کشور از سمت خود استعفا داد و بنا به گزارشها کشور را ترک کرده است.یک روز پس از کشته شدن صدها نفر در اعتراضات بنگلادش، هزاران نفر از معترضان در روز دوشنبه بنا به فراخوان قبلی به خیابان آمده و پس از یورش به کاخ نخست وزیری در داکا، آن را اشغال کردند.دیروز، تصاویر تلویزیونی منتشر شده، شمار زیادی از معترضان حاضر در محل اقامت شیخ حسینه را نشان میداد که در حال غارت و تخریب اشیا موجود در این مکان هستند.خبر فرار نخست وزیر بنگلادش از سوی فرمانده ارتش این کشور اعلام و تایید شده است؛ ژنرال وکرالزمان ضمن اعلام این مطلب در یک نطق تلویزیونی تصریح کرد که مذاکرات برای تشکیل یک دولت موقت و انتقالی درحال انجام است.از سوی دیگر برخی منابع خبری هندوستان را مقصد شیخ حسینه، نخست وزیر بنگلادش پس از فرار از این کشور اعلام کردهاند.یک منبع نزدیک به نخست وزیر مستعفی بنگلادش به فرانسپرس گفت که شیخ حسینه به همراه خواهرش اقامتگاه رسمی نخست وزیر را ترک کردهاند.به گفته این منبع، خانم حسینه ظاهرا قصد داشته پیش از ترک کشور سخنانی را ضبط و منتشر کند اما فرصتی برای این کار پیدا نکرده است. بر اساس اطلاعاتی که خبرگزاری فرانسه از پلیس و منابع بیمارستانی در بنگلادش دریافت کرده، از زمان آغاز ناآرامیها در این کشور در ماه ژوئیه تاکنون دست کم ۳۰۰ نفر از شهروندان معترض جان خود را از دست دادهاند.
تیر خلاص بر پیکر حکومت حسینه؛ کشته شدن ۳۰۰ معترض
روز یکشنبه درگیریهای شدید بین پلیس و معترضان در بنگلادش به کشته شدن دستکم ۱۰۰ منجر شد؛ به نظر میرسد تظاهرات مسالمتآمیز دانشجویی که در آغاز برای مخالفت با سهمیههای استخدام در دولت شکل گرفته بود به یک کارزار سراسری نافرمانی مدنی با هدف سرنگونی شیخ حسینا، نخست وزیر بنگلادش تبدیل شد.با وجود قطع دوباره اینترنت موبایل توسط دولت در سراسر بنگلادش، صدها هزار معترض با فراخوانی برای راهپیمایی به سمت اقامتگاه رسمی نخست وزیر در پایتخت، روز دوشنبه به خیابان آمدند. در پاسخ، پلیس راههای اصلی شهر را مسدود کرد اما دانشجویان میگویند هزاران نفر برای پیوستن به تظاهرات از سد امنیتی عبور کردهاند.حسینه تاکنون از گفتوگو با معترضان سر باز زده است، وی در سخنانی پس از دیدار با مقامات امنیتی کشورش گفته بود: تظاهرکنندگان «دانشجو» نیستند، بلکه «تروریست هایی» هستند که قصد دارند کشور را بیثبات کنند.اعتراضات از ماه گذشته تا به امروز به طور رسمی به کشته شدن نزدیک به ۳۰۰ نفر منجر شده است، با این حال نشریه تایم به نقل از منابع دیپلماتیک نوشته است تعداد کشتهها در حقیقت میتواند بیش از هزار نفر باشد، دولت بنگلادش در سراسر کشور منع آمد و شد اعمال کرده و کلیه خدمات اینترنتی در دومین اقتصاد بزرگ آسیای جنوبی با جمعیت ۱۷۰ میلیون نفری قطع شده است.پس از برقراری مختصر نظم، پلیس هزاران دانشجو و فعالان مخالف را دستگیر کرد اما اتصال مجدد اینترنت به بارگذاری سیل فیلمهای تلفن همراه از ضرب و شتم و قتل در رسانههای اجتماعی منجر شد. یونیسف، کشته شدن دستکم ۳۷ کودک را در جریان تظاهرات تایید میکند که این موضوع خشم عمومی را برانگیخته است. جامعه بنگلادش شاهد ناپدید شدنهای پنهانی است، دولت شیخ حسینا به دست داشتن در تقریباً دوهزار و ۵۰۰ مورد قتل در فاصله سالهای ۲۰۰۹ تا ۲۰۲۲ متهم است.
آغاز تغییرات سیاسی در بنگلادش
روز یکشنبه، فولکر ترک، مسئول حقوق بشر سازمان ملل متحد، پایان دادن به «خشونت تکان دهنده» را خواستار شد. وی از دولت بنگلادش خواست از هدف قرار دادن کسانی که به طور مسالمتآمیز در یک جنبش اعتراضی شرکت میکنند دست بردارد، بازداشت شدگان بدون اتهام را به سرعت آزاد کند، دسترسی کامل به اینترنت را بازگرداند و شرایطی را برای گفتوگوی ایجاد کند.در حالی که گزارشهای اولیه، نیروهای امنیتی از جمله پلیس و نیروهای گارد مرزی را مسئول کشتار میدانستند، گزارشهای متعدد از درگیریهای اخیر نشان میدهد که سربازان در دفاع از معترضان به سمت شبهنظامیان وابسته به عوامی لیگ شلیک کردهاند. ژنرال وکرالزمان، فرمانده ارتش بنگلادش، روز یکشنبه گفت: نیروهای مسلح همیشه در کنار مردم ایستادهاند. ژنرال اقبال کریم بوییان، فرمانده پیشین ارتش که شخصیت اجتماعی بانفوذی دارد نیز «قتلهای فاحش» را محکوم کرد و از حسینه خواست تا نیروهای دولتی را از خیابانها خارج کند.یک کارشناس سیاسی بنگلادشی بدون ذکر نامش به رسانه دیپلمات گفت: برای ارتش، یک عامل مهم این است که هند و جامعه بینالمللی، از جمله سازمان ملل، چگونه واکنش نشان خواهند داد و ترجیح میدهد تا زمانی که به تنها گزینه برای نیروهای سیاسی و عموم مردم تبدیل شود، صبر کند.
همه ۱۶۷ دانشگاه در سراسر بنگلادش به طور نامحدود تعطیل شده اند و استادان نگران هستند که چگونه معترضان ضددولتی میتوانند بار دیگر با هواداران عوامی لیگ در یک کلاس حاضر شوند. از سوی دیگر سیاسی شدن عملکرد پلیس، دادگاهها و عملاً هر نهاد دولتی توسط عوامی لیگ، بیاعتمادی عمیقی را نسبت به ارگانهای دولتی ایجاد کرده است، حتی روزنامهنگاران رسانههای وابسته به دولت نیز مورد حمله معترضانی قرار گرفتهاند که از سوگیری گزارشهایشان خشمگین شدهاند.