فرهنگ ‌شهری به روایت کاشانی و شرکا
عارف لایق‌زاده (شهرساز)
۱- صفحه اول

۲- سیاست

۳- سیاست

۴- جامعه
۵- ویژه شهرستان
۶- اقتصاد
۷- فرهنگ و هنر
۸- صفحه آخر

1966
جهت اشتراک در روزنامه همدلی ایمیل خود را ثبت فرمائید


سالروز کشتار پرونیستها در فرودگاه بوئنوس آیرس

بیستم ژوئن 1973 که «خوان پرون Juan D. Peron» پس از 18 سال دوری از وطن (تبعید) به آرژانتین بازمی گشت، سه میلیون و پانصد هزارتن از هواداران او برای استقبال به فرودگاه رفته بودند. پیروان پرون دو دسته رقیب بودند؛ چپ‌گرایان و راست‌گرایان. راست‌گرایان که شمار کمتری بودند چشم دیدن چپ‌ها را نداشتند زیرا نگران کمونیست شدن آرژانتین در دراز مدت بودند. این راست‌گرایان با طرح توطئه و ساعتی پیش از فرود هواپیما، پرونیست های چپ‌گرا را در فرودگاه به گلوله بستند که ضمن آن 13 تن کشته و 365 نفر مجروح شدند. این ارقام را پلیس داده است و مؤلفان تاریخ قرن بیستم شمار تلفات را چند برابر این ارقام ذکر کرده‌اند. رویداد فرودگاه بوئنوس آیرس در تاریخ زیر عنوان Ezeiza Massare درج شده است که Ezeiza نام فرودگاه است. پرون رهبر وقت آرژانتین و صاحب فرضیه عدالت اجتماعی (که ترکیبی از ناسیونالیسم و سوسیال دمکراسی است و حزب او همچنان فعال و توانمند است) در 1955 در یک کودتای نظامی برکنار و تبعید شده بود. پیروان فرضیه او موفق شده بودند که در سال 1973 دمکراسی را به آرژانتین بازگردانند و از میان خود هتکور خوزه کامپورا از جناح چپ (پرونیستها) را رئیس‌جمهور کنند. او که در ماه می 1973 رئیس جمهوري شده بود ترتیب بازگشت پرون را داد تا پس از بازگشت او کناره‌گیری کند و با تجدید انتخابات، پرون رهبر کشور شود. کامپورا در جریان انتخاباتی که یکی از نامزدهای آن بود گفته بود: «برای این می‌خواهم رئیس جمهوري شوم که بتوانم خوان پرون را به کشور بازگردانم و ترتیب انتخاب مجدد او را که نامزد اصلی خواهد بود بدهم». کامپورا به وعده خود وفا کرد و علاقه و احترام آرژانتینی‌ها را به دست آورد و مجسمه او در نقاط مختلف این کشور ـ در اماکن عمومی ـ دیده می‌شود. پرون در همان تابستان با آرای چشمگیر آرژانتینی‌ها بار دیگر رئیس‌جمهور شد و از اکتبر 1973 کار خود را آغاز کرد. فرضیه «عدالت اجتماعی» پرون اقتصاد کمونیستی و کاپیتالیستی را ردّ می‌کند و راهی سوم ارائه می‌دهد که ترکیبی خاص از هر دو سیستم است. این فرضیه بر وجود یک دولت مرکزی توانمند که بتواند آزمندی و جاه‌طلبی شرکت‌ها و رجال را کنترل و کشور را از هر گونه نفوذ بیگانگان محافظت کند تأکید دارد. پرونیستها پس از سقوط دولت ژنرال‌ها دوباره قدرت را در آرژانتین به دست گرفتند. بانو کریستینا کرچنر، رئیس جمهوري پيشين آرژانتین یک پرونیست است. رئیس جمهوری پیش از او (شوهر کریستینا) هم پرونیست بود.