غائله ماکارونی دست‌پخت کیست؟
صلاح‌الدین هرسنی
(تحلیلگر مسائل سیاسی)
۱- صفحه اول

۲- سیاست

۳- سیاست

۴- جامعه
۵- ویژه شهرستان
۶- اقتصاد
۷- فرهنگ و هنر
۸- صفحه آخر

1937
جهت اشتراک در روزنامه همدلی ایمیل خود را ثبت فرمائید


آیا واقعاً دانشگاه امام صادق (ع) موفق است؟

محسن صنیعی (مدرس دانشگاه)

آقای دکتر زلفی‌گل وزیر علوم، تحقیقات و فناوری در مراسم بزرگداشت مقام معلم در دانشگاه امام صادق (ع) بیان کرده‌اند که «یکی از مشکلات جامعه علمی کشور در حال حاضر این است که ما استادی دانشگاه و معلمی را یک تخصص نمی‌دانیم و این ضربه بزرگی به جامعه علمی زده است. اگر به یک استاد دانشگاه بگوییم باید آموزش معلمی ببینید چنین حرفی را توهین به خودش می‌داند.»وی به یک پیش‌شرط استخدام اعضای هیات علمی در دانشگاه‌ها اشاره و تأکید کرد: «افرادی که می‌خواهند در دانشگاه استخدام شوند، در بدو ورود باید یک دوره شبانه‌روزی آموزشی و حداقل سه‌ماهه بگذرانند و این دوره‌ها، شرط صدور حکم آن‌ها باشد.»وزیر علوم در ادامه بیان کرده‌اند که «این‌که دانشگاه امام صادق (ع) موفق بوده است و حدود یک‌سوم فارغ‌التحصیلان آن هیات علمی دانشگاه‌ها شده‌اند به این دلیل است که به‌خوبی تلاش کرده‌اند، نسلی توانمند تحویل دهند و آموزش‌های بسیار خوبی ببینند. به نظرم این دانشگاه مکانی است که نظام و حاکمیت به آن اعتماد دارد و اساتید آن مورد وثوق نظام هستند. اگر این دانشگاه در خصوص تقویت علوم انسانی دیدگاه و راهکاری بیان کند، بازدهی بالایی خواهد داشت؛ ازاین‌رو انتظار ما از اساتید دانشگاه امام صادق (ع) این است که به ما راهکار بدهند.»
در خصوص سخنان وزیر علوم باید گفت:
۱-اینکه بیان کرده‌اند که استاد دانشگاه، نیاز به آموزش معلمی و فنون تدریس است، البته سخن به‌جایی است ولی اینکه ادامه داده‌اند لازم است که استادان در دوره آموزشی حداقل سه‌ماهه شبانه‌روزی شرکت کنند و این دوره، پیش‌شرط صدور حکم است، باید گفت که درست است که در این دوره‌ها، تدریس روش‌ها و کارگاه‌های روش تدریس گنجانده خواهد شد ولی این دوره شبانه‌روزی، آدم را به یاد پادگان و حکومت‌نظامی و احتمالاً وارسی‌های عقیدتی می‌اندازد.‌ یکی از اهداف این دوره‌ها، احتمالاً بازآموزی عقیدتی هم هست ولی طراحان این دوره‌ها توجه ندارند که شایستگی‌های عقیدتی با دوره‌های آموزشی، ساخته نمی‌شود. اگر واقعاً دنبال آموزش مهارت‌های تدریس به استادان هستیم، چه نیازی به دوره شبانه‌روزی و چه دلیلی وجود دارد که این دوره، پیش‌شرط صدور حکم باشد؟ آیا این دوره، امکان برگزاری به‌صورت دانشگاهی و غیر شبانه‌روزی نیست؟ و به‌عنوان نتیجه‌گیری این بند باید گفت که برای آموزش مهارت‌های تدریس برای استادان جدیدالاستخدام، لازم است که نظرات کارشناسی همه دانشگاه‌های کشور اخذ شود و بر اساس آن راهکار مناسبی اتخاذ شود. به نظر نمی‌رسد راهکار جناب وزیر، چنین مسیری را طی کرده باشد.
۲- جناب وزیر اشاره به موفق بودن سیستم آموزشی دانشگاه امام صادق کرده‌اند و دلیل آن را جذب یک‌سوم اعضای هیات علمی آن در دانشگاه‌ها بیان کرده‌اند و در ادامه خواسته‌اند که این موفقیت‌ها را به دانشگاه‌های دیگر، انتقال دهند. آیا واقعاً بررسی مقایسه‌ای در همان علوم انسانی نشان داده است که دانشگاه امام صادق، موفق‌تر از دیگر دانشگاه‌های کشور بوده است؟ ملاک موردنظر وزیر محترم در خصوص موفقیت دانشگاه امام صادق، بسیار جای تردید داشته و محل مناقشه فراوان است، چراکه جذب دانشجویان دانشگاه امام صادق در دستگاه‌های دولتی، بیش از آنکه مرهون دانش و توانمندی علمی و تخصصی آن‌ها باشد، مدیون روابط و مناسبات سیاسی و نوع نظام گزینش حاکم بر استخدام و انتصاب‌های دولتی است، کما اینکه دانش‌آموختگان دانشگاه امام صادق بیشتر زمانی بر مسند قدرت می‌نشینند و فراز می‌گیرند که اصولگرایان دستگاه اجرایی کشور را قبضه می‌کنند.
جالب است که بر اساس رتبه‌بندی دانشگاه‌های برتر کشور در علوم انسانی در رتبه‌بندی پایگاه استنادی جهان اسلام در سال ۹۴، دانشگاه امام صادق در رتبه۱۷ قرار دارد. آیا دانشگاه امام صادق، اگر مورد پشتیبانی سیاسی نظام و در نتیجه پشتیبانی‌های قانونی و اداری مالی بعدی نبود، می‌توانست همین حد موفقیت را به دست آورد؟ آیا وزارت علوم، تحقیقات و فناوری می‌تواند شرایط یک دانشگاه خاص را بر عامه دانشگاه‌های تابعه، بسط دهد؟
۳- آقای وزیر در ادامه سخنرانی خود در این دانشگاه، به ضعف دانشگاه‌ها در آموزش مهارتی اشاره کرده‌اند و ضرورت گسترش آموزش مهارت-محور را بیان کرده‌اند، سخن، سخن به‌جایی است و لازم است که استادان محترم دانشگاه‌ها، در این خصوص بیشتر گفت‌وگو و ارائه راهکار دهند و نظام آموزشی دانشگاهی خصوصاً آموزش مهندسی، موردتوجه بیشتر قرار گیرد. سخن در این زمینه فراوان است که به نوشتارهای بعدی سپرده می‌شود.