صبر انقلابی چقدر باید تمدید شود؟
کامران طباطبایی (روزنامه‌نگار)
۱- صفحه اول

۲- سیاست

۳- سیاست

۴- جامعه
۵- ویژه شهرستان
۶- اقتصاد
۷- فرهنگ و هنر
۸- صفحه آخر

1832

سؤال محمد مهاجری از مجلس:

چرا به‌جای مشکلات به سگ و گربه چسبیدید؟

محمد مهاجری در گفت‌وگویی درباره طرح‌های حاشیه‌سازی مجلس گفت: دو اتفاق باعث شده نمایندگان مجلس به این سمت گرایش پیدا کنند. با روی کار آمدن دولت آقای رئیسی، مجلس چون ظرفیت بسیار پایین دارد و نمی‌تواند برای دولت خیلی عرض‌اندام کند مثلاً طرح‌هایی بدهد که دولت بتواند آن‌ها را اجرا کند یا حتی دولت این طرح‌ها را برای اجرا تحویل بگیرد، این مسئله موجب شده که مجلس به سمت چنین طرح‌هایی برود. ثانیاً مجلسی که برآمده از آرای بسیار پایین مردم باشد، توان کارشناسی و سیاسی بسیار کمی هم دارد بنابراین در بزنگاه‌های سیاسی، فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی خیلی نمی‌تواند خودی نشان دهد. به گزارش نامه نیوز، وی افزود: مجلس یازدهم در تاریخ ماندگار و برای آینده درس عبرت خواهد شد تا دیگر مجالسی با این سطح پایین امکان ظهور و بروز پیدا نکنند. البته نمی‌خواهم بگویم دوره‌های قبلی مجلس خیلی سطحشان از مجلس یازدهم بالاتر بود اما حداقل این نبود که اگر حرف حقی می‌زدند، این‌قدر در فضای سیاسی کشور مورد هجوم و حمله قرار بگیرند. این فعال مطبوعاتی اظهار کرد: نمایندگان مجلس یازدهم به موضوعاتی ورود می‌کنند که حتی به فکر آینده سیاسی خودشان نیستند. طرح صیانت از کاربران فضای مجازی، یک طرح شکست‌خورده است، هر آنچه هم در نهایت به تصویب برسد در جامعه پذیرفته نخواهد شد و حتی به ضد خودش تبدیل می‌شود؛ به‌طوری‌که مدافعان این نمایندگان نیز در سطح جامعه قدرت حمایتشان را از دست می‌دهند. وی با اشاره به قانون «جوانی جمعیت» ادامه داد: این قانون خوبی است چراکه نرخ رشد جمعیت در ایران کاهش پیدا کرده است و این مسئله در آینده می‌تواند مشکلاتی را برای کشور ایجاد کند اما چرا مجلس نمی‌تواند مردم را درباره خوب بودن این طرح قانع کند؟ علت آن است که اولاً مجلس با مردم هم‌زبان نیست، دوم وقتی مردم نیازهایشان را فهرست می‌کنند، می‌بینند موضوعاتی همچون تورم، اشتغال، کسری بودجه و غیره در اولویت بالاتری نسبت به فرزندآوری قرار می‌گیرد، بنابراین این برداشت عمومی پدید می‌آید که مجلس، مردم را سرکار گذاشته است. این تحلیلگر مسائل سیاسی اظهار کرد: نمونه دیگر طرح «صیانت از حقوق عامه در مقابل حیوانات خطرناک و مضر» است که شخصاً موافق آن هستم چون باید بین زیست انسانی و زیست حیوانی تفکیک قائل شد اما وقتی قرار است با یک پدیده فرهنگی و اجتماعی برخورد مناسبی شود باید نخست ریشه‌های آن پدیده درست احصا و شناسایی شود.