تشکیک در جمهوریت نظام
محسن صنیعی (مدرس دانشگاه)
۱- صفحه اول

۲- سیاست

۳- سیاست

۴- جامعه
۵- ویژه شهرستان
۶- اقتصاد
۷- فرهنگ و هنر
۸- صفحه آخر

1795

امیری‌فیروزکوهی، بازمانده‌ای از سبک هندی

امیری فیروزکوهی فرزند مصطفی‌قلی منتظم‌الدوله از رجال عهد مظفری و جد اعلایش محمدحسین‌خان سردار از جمله فاتحان هرات و بانی دبستان خیریه ایتام در تهران بود که به دبستان فیروزکوهی مشهور است. امیری در هفت سالگی به تهران آمد. پدرش همان سال درگذشت و او تحت تربیت مادر قرار گرفت. تحصیلات ابتدایی و متوسطه را در تهران در «مدارس سیروس» «ثروت» «سلطانی» و «کالج آمریکایی» گذراند. سپس برای تحصیل منطق و کلام و حکمت، نزد استادانی چون «شیخ عبدالبنی کجوری» و « حسین مجتهد کاشانی» رفت. وی شاعر غزل و قصیده و از شیفتگان صائب بود و به سبک هندی شعر می‌سرود و در شعر به «امیر» تخلص می‌کرد. در زبان عربی تبحر داشت و به آن زبان نیز شعر می‌سرود. پیش از انقلاب در بهار به روستای سیمین‌دشت که بیشتر زمین‌های آن متعلق به‌خودش بود می‌رفت و مدتی کوتاه آنجا به سر می‌برد ولی از اوایل سال ۱۳۵۷ که انقلاب ایران به مرحله حساس آن وارد شده بود، بیشتر اوقات در همانجا به سر می‌برد و ابتدا وصیت به‌دفن خود پس از مرگ در سیمین‌دشت کرده بود که پس از اتّفاقاتی در سال ۵۸ که آن را بی‌حرمتی از سوی مردم سیمین‌دشت نسبت به‌خود می‌دانست، از آنجا قهر کرده و در نهایت هم مزارش را در امامزاده طاهر قرار دادند. امیری فیروزکوهی که زاده سال ۱۲۸۹ در فیروزکوه بود در روز۱۹ مهر ۱۳۶۳ در تهران درگذشت.
گزیده آثاراو: ترجمه «مکاتیب نهج البلاغه»، ترجمه‌ای از «نفس‌المهموم» عباس محدث قمی، «وجیزةفی علم‌النبی»، رساله‌ای فلسفی که در مجله جاودان خرد چاپ شده، «دیوان اشعار» در دوجلد که به همت دخترش امیربانو کریمی (مصفا) چاپ شده است. تصحیح و مقدمه بر «دیوان صائب»، منظومه «عفاف نامه»، در لزوم حجاب، «احقاق‌الحق» در حمایت از شعرای صفوی و دفاع از سبک هندی.