صبر انقلابی چقدر باید تمدید شود؟
کامران طباطبایی (روزنامه‌نگار)
۱- صفحه اول

۲- سیاست

۳- سیاست

۴- جامعه
۵- ویژه شهرستان
۶- اقتصاد
۷- فرهنگ و هنر
۸- صفحه آخر

1832

در گفت‌وگوی «همدلی» با یک عضو کمیسیون اقتصادی، جنبه‌های اقتصادی عضویت ایران در سازمان همکاری شانگهای ارزیابی شد

شانگهای مسیری برای ارزآوری

همدلی| فاطمه آقایی‌فرد: پیوستن ایران به سازمان همکاری شانگهای چشم‌انداز جدیدی برای منطقه و این سازمان ایجاد کرده و حالا تحلیل‌های بی‌شماری در زمینه مسائل بین‌المللی و سیاسی مطرح است. خبر عضویت دائم ایران در این سازمان در حالی این‌روزها در بحث‌های سیاسی داغ شده که به نظر می‌رسد جنبه‌های اقتصادی این همکاری کمتر مورد توجه تحلیل‌گران قرار گرفته است. واقعیت این است که به دلیل مسائلی مانند معلق بودن برجام و نپذیرفتن اف‌‌ای‌تی‌اف، همچنان جایگاه ایران در میان فعالیت‌های تجاری با کشورهای خارجی مشخص نیست. از سوی دیگر در حالی تحلیل‌گران مختلف درباره ابعاد سیاسی و بین‌المللی این همکاری به بحث و گفت‌وگو نشسته‎‌اند که بارها خبرهای تلخ اقتصادی در پی عدم پذیرفتن ایران در فضای فعالیت‌های تجاری داغ شده؛ این‌که بارها گفته شده بسیاری از کشورها ریسک تجارت با ایران را نمی‌پذیرند، یا پیوستن به شانگهای منوط بر به نتیجه رسیدن برجام و اف‌ای‌تی‌اف بوده، برای کسی پوشیده نیست و حالا با این همکاری گفته می‌شود دروازه‌های دنیا به روی ایران باز شده. بر اساس گزارش‌ها، حجم کل تجارت خارجی اعضای پیمان شانگهای به ۶/۶ تریلیون دلار رسیده که نسبت به ۲۰ سال پیش ۱۰۰ برابر افزایش پیدا کرده؛ میزان صادرات ایران به اعضای پیمان شانگهای در سال ۹۹ بیش از ۱۱ میلیارد دلار بود که به نظر می‌رسد با پیوستن کامل ایران به این سازمان باعث افزایش صادرات به اعضای شانگهای خواهد شد. حالا البته بحث‌های داغی هم میان دو جناح اصلاح‌طلب و اصول‌گرا نیز به جریان افتاده و دعواهای توئیتری بیشتر از همیشه روی همین موضوع می‌چرخد؛ بسیاری از اصول‌گرایان بر این باورند که پیوستن ایران به سازمان شانگهای که فرصت‌های اقتصادی و سیاسی جدیدی را در برابر ایران قرار می‎دهد، نشان داد دولت روحانی و غرب‌گرایان در این زمینه نیز چقدر فرصت‌سوزی کرده و چطور ۸ سال بی‌کفایتی خود را با بهانه‌هایی مثل تحریم و FATF توجیه می‌کردند.
 این در حالی است که گفته می‌شود پروژه عضویت در پیمان شانگهای از سال‌های قبل شروع شده و آنطور که از خبرها برمی‌آید، ایران در ابتدا عضو ناظر بوده و پذيرش عضويت موكول به موافقت همه كشورها شده بود، از سوی دیگر گفته می‌شود که ماه‌هاي قبل توافق شده بود كه ایران به عضويت پذيرفته شود و این مسئله ارتباطی به تغییر دولت ندارد. هر چه که هست اگر چه گفته می‌شود که شانگهاي يك پیمان امنيتي ومرزي  است، اما از جنبه‌های اقتصادی نیز به طور حتم می‌تواند مطلوب باشد. علی رضایی، عضو کمیسیون اقتصادی مجلس، درباره مزایای اقتصادی پیوستن ایران به این همکاری به «همدلی» گفت: «سال‌ها بود که بحث درباره عضویت ایران در سازمان همکاری شانگهای داغ شده بود و تحلیل‌گران همواره یکی از شرایط اصلی پیوستن ایران به این سازمان را پیوستن به اف‌ای‌تی‌اف و حتی به سرانجام رسیدن برجام خطاب می‌کردند، حالا این اتفاق افتاده و بدون این‌که برجام و حتی پیوستن ایران به اف‌ای‌تی‌اف ما توانستیم عضویت دائمی در این سازمان را نهایی کنیم». عضو کمیسیون اقتصادی مجلس در ادامه صحبت‌های خود افزود: «سال‌ها از این بحث‌ها می‌گذشت و تا به حال عضویت دائمی ایران در این سازمان محقق نشده بود، اما حالا در کمال خرسندی باید بگوییم که پیوستن ایران به این سازمان علاوه بر جنبه‌های سیاسی و بین‌المللی، از تاثیرات مثبت اقتصادی، اجتماعی و حتی روانی برخوردار است». 
رضایی در ادامه به «همدلی» توضیح داد: «با عضویت دائمی ایران در سازمان همکاری شانگهای نه تنها مسائل اقتصادی کشور ما تسهیل خواهد شد که با گذشت زمان اندکی بار ترانزیتی کریدر شمال- جنوب نیز تسهیل می‌شود و در کل ایران در منطقه حرفی برای گفتن خواهد داشت». این عضو کمیسیون اقتصادی مجلس گفت: «از سوی دیگر عضویت ایران در سازمان همکاری شانگهای باعث می‌شود تا کشورها احترام زیادی برای ایران بگذارند و از جنبه‌های اقتصادی تاثیرات مثبتی را شاهد شویم». به گفته رضایی: «از نمونه‌های تاثیرات اقتصادی می‌توان به افزایش صادرات ایران اشاره کرد. حتی در میان کشورهایی که ایران چندان شناخته شده نیست نیز می‌توان شاهد افزایش تجارت بود. از سوی دیگر با عضویت ایران در این سازمان نه تنها کشور ما که این مسئله از جنبه‌های اقتصادی زیادی برای سایر شرکا نیز سودمند خواهد بود. حتی ایران در تحولات این مناطق نیز می‌تواند دخیل باشد و درآمدهای اقتصادی زیادی را کسب کند». این عضو کمیسیون اقتصادی در ادامه افزود: «با عضویت ایران در این سازمان درآمدهای ارزی بیشتری عاید کشور خواهد شد و حتی بسیاری از محصولات ما که به دلایل مختلفی قادر به صادرات آن‌ها نبودیم نیز راه به دیگر کشورها می‌یابد». رضایی صحبت‌های خود را این‌طور ادامه داد: «این همکاری دائمی مزایای اقتصادی بیشماری برای ما دارد؛ از افزایش درآمدهای ارزی گرفته تا بیشتر شدن فروش محصولات داخلی؛ حتی از جنبه‌های داخلی در اقتصاد نیز می‌تواند تاثیرات مثبتی داشته باشد. با توجه به اینکه چین، روسیه و هند نیز سه کشور تاثیرگذار در این همکاری هستند، به نظر می‌رسد که از جنبه‌های اقتصادی زیادی می‌توان برای ایران و سایر کشورهای عضو برخوردار بود». این عضو کمیسیون اقتصادی افزود: «با موافقت ایران برای عضویت در این سازمان، شاهد یک تحول جدی در مسائل اقتصادی خواهیم بود و حتی این موضوع در مسائل منطقه نیز موثر است». به گفته رضایی: «با این همکاری بسیاری از خواسته‌های اقتصادی کشور ما تامین می‌شود و حتی امیدواریم در آینده بتوانیم به جنبه‌های ارز آوری نیز بپردازیم. البته باید این پروسه در زمان خود طی شود و مقدمات کار برای آن فراهم شود. اما باید گفت که این موضوع با بازتاب بین‌المللی زیادی همراه شده و این نشان دهنده دستیابی ایران به موفقیت بزرگی در زمینه‌های اقتصادی، اجتماعی و سیاسی است».