مزیتی که مناظره‌ها آشکار کرد
ولی‌الله شجاع پوریان (مدیرمسئول)
۱- صفحه اول

۲- سیاست

۳- سیاست

۴- جامعه
۵- ویژه شهرستان
۶- اقتصاد
۷- فرهنگ و هنر
۸- صفحه آخر

1707

«وایرال‌‌»های بدون شرح!

فاطمه آقایی‌فرد (روزنامه‌‌نگار)

 انتشار صحبت‌های چند ماه پیش بازرس سازمان انجمن بهداشت و فیلم‌های کوتاه مشابه درباره مواد غذایی سرطان‌زا، هرازگاهی در اینستاگرام وایرال می‌شود؛ مردم برای چندمین بار از ترسی که به جانشان افتاده می‌نویسند و در این میان نقش نهادهای ناظر در زمینه کیفیت خوراکی‌ها بدون هیچ توضیح اضافه از سوی اعضای کمیسیون کشاورزی مجلس، وزارت جهاد کشاورزی، صنعت، معدن و تجارت و حتی سازمان ملی استاندارد زیر سوال می‌رود. حدود چهار ماه پیش یک بازرس سازمان انجمن بهداشت در رسانه ملی گفت: «مواردی هر چند کم درباره شیرهای آلوده گزارش شده» و از مسئولان خواست تا به جای متهم کردن افراد در این زمینه ورود کرده و مسئله را حل کنند. این که با هر گزارش یا خبر ناگواری، انگشت اتهام زنجیره‌وار از فردی به فرد دیگر گرفته می‌شود، دیگر بر کسی پوشیده نیست، اما نکته مهم این است که با اهمیتی که یک سوژه در میان اذهان عمومی پیدا می‌کند، چرا همچنان نهادهای مسئول سکوت کرده و پاسخ قانع‌کننده‌ای درباره ابهامات ایجاد شده ارائه نمی‌دهند؟ آن‌روزها مجری برنامه «سلام ‌صبح‌بخیر» نیز از مردم خواهش کرد تا بر اساس تحقیقات مستمر انجام شده از سوی کارشناس حاضر در برنامه و البته دارای رزومه خوب، از مصرف شیرهای پاستوریزه در سوپرمارکت‌ها اجتناب کنند. مسئله‌ای که با توجه به گذشت ماه‌ها از انتشار آن و البته عدم شفاف‌سازی‌های بعدی از سوی نهادهای ناظر به سادگی نمی‌توان از آن عبور کرد. این عدم پیگیری با توجه به اهمیتی که لبنیات در زندگی افراد دارد، بیشتر از همه برای مصرف‌کنندگان آزاردهنده است. در این میان نقش رسانه ملی که برای اولین بار از این آلودگی خبر داد، مانند همه نهادهای ناظر بر کیفیت مواد غذایی از اهمیت بیشتری برخوردار است؛ چرا که رسانه ملی با همه انتقادهایی که طی سال‌های اخیر با آن‌ها مواجه شده، اما با این همه هنوز هم از نگاه بسیاری از افراد مرجع مهمی برای پیگیری اخبار و اتفاقات کشور است و بنابراین با توجه به اهمیتی که در جامعه دارد، باید هماهنگ با سازمان‌ها  و حتی وزارتخانه‌های‌ بهداشت، صمت، جهاد کشاورزی و حتی بهارستان و استاندارد عمل کرده و در زمینه کیفیت مواد غذایی با مردم به صراحت صحبت کند. بد نیست این رسانه درباره بحث‌های داغ روز در فضای مجازی نیز به مردم آگاهی‌رسانی کند. صحبت از آلودگی شیرهای پاستوریزه به سم آفلاتوکسین، شیرهای محلی آلوده به وایتکس،  استفاده از پنبه به جای گوشت در کنسروهای تن ماهی، آبلیمویی که بدون استفاده از میوه لیمو تولید می‌شود و محتوای آن اسید سولفور و گوگرد است، نمک‌هایی که ادعا می‌شود تصفیه‌شده و با بسته‌بندی‌های جذاب راهی قفسه‌های فروشگاه‌ها می‌شوند و ابهامات زیادی درباره سلامت آن‌ها وجود دارد و..؛ همه و همه مدت‌هاست که در فضای مجازی بحث داغ کاربران است، اما این ترس‌ها بدون هیچ توضیح اضافی از سوی نهادهای ناظر و حتی رسانه ملی، تبدیل به مسئله عادی شده و به این ترتیب مواد غذایی ضروری کم‌کم از سبد غذایی مردم در حال حذف شدن هستند و سال‌ها بعد تاثیر آن در جامعه نمایان می‌شود؛ بحث سلامت مواد غذایی نه بحران تورم است، نه نقدینگی و نه قصه پرغصه بازار سرمایه، که رسیدگی یا عدم رسیدگی به آن تنها وضعیت اقتصادی یا حتی اجتماعی را تحت‌الشعاع خود قرار دهد، که درد مزمنی است که بی‌تفاوتی به آن با جان میلیون‌ها انسان‌ بازی می‌کند. وجود پالم در ماست و شیر برای چرب‌تر و جذاب‌تر به نظر رسیدن آن‌ها، وجود مواد نگهدارنده غیر مجاز در شیرهای پاکتی برای ماندگاری بیشتر، وجود خمیر مرغ در سوسیس و کالباس، آب معدنی‌هایی که مهر استاندارد دارد ولی آلوده است و بسیاری از این موارد که همگی باعث از بین رفتن اعتماد عمومی به صنعت تغذیه می‌شود، اخباری هستند که هرازگاهی به گوش می‌رسند؛ مدتی بر سر زبان‌ها می‌افتند و دست آخر کسی نمی‌فهمد آیا مشکل‌شان حل شد یا فقط مشمول مرور زمان شدند و از یادها رفتند. به راستی نقش نهادهای ناظر و رسانه ملی با توجه به اهمیتی که نقش تغذیه بر سلامتی افراد دارد، چه می‌تواند باشد؟