فهم گفت‌وگو؛ مقدم بر انجام آن
رضا صادقیان (روزنامه‌نگار)
۱- صفحه اول

۲- سیاست

۳- سیاست

۴- جامعه
۵- ویژه شهرستان
۶- اقتصاد
۷- فرهنگ و هنر
۸- صفحه آخر

2074
جهت اشتراک در روزنامه همدلی ایمیل خود را ثبت فرمائید





بایستی، باید و بایست:

«باید» فعل مضارع «بایستن» یعنی دربرگیرنده‌ زمان حال است. «بایست» و «می‌بایست» فعل ماضی و «بایستی» از منظر دستور زبان صیغه‌ شرطی است؛ و یا «او باید برود» و «او بایست برود» و «او بایستی برود» و یا «بایست رفته باشد» نیز نادرست است؛ برای آن‌که اینجا فعل، مضارع و شرطی می‌آید. به همین‌گونه کاربرد جمله‌ «باید آمده باشد» نیز درست نیست؛ برای آن‌که در این جمله، فعل ماضی «باید» نمی‌توان آورد و به‌جای آن باید گفت و نوشت: «می‌بایست آمده باشد.»