فهم گفت‌وگو؛ مقدم بر انجام آن
رضا صادقیان (روزنامه‌نگار)
۱- صفحه اول

۲- سیاست

۳- سیاست

۴- جامعه
۵- ویژه شهرستان
۶- اقتصاد
۷- فرهنگ و هنر
۸- صفحه آخر

2074
جهت اشتراک در روزنامه همدلی ایمیل خود را ثبت فرمائید





از هر طرف که رفتم...

حالا که قرار است با شدت و سختگیری بیش از گذشته به سراغ قرنطینه و تعطیلات برویم چه باید بکنیم که عوارض جبران‌ناپذیر دیگری گرفتار همه ما نشود؟
با شروع تعطیلات به همراه قرنطینه و سختگیری‌ای که قرار است از روز اول هفته آینده آغاز شود، باید گفت که دور جدیدی در زندگی مردم شروع می‌شود که به دلیل مشکلات فراوان که گریبان‌گیر همه شده است شاید عوارضش قابل جبران نباشد. هر چند در ابتدای شیوع کرونا مردم دوره‌ای حدوداً یک‌ماهه را بیشتر در خانه به سر بردند اما در آن موقع ترس از بیماری و ناشناخته بودن آن بیشتر بود و می‌شد تا حدودی خانه‌نشینی را تحمل کرد؛ اما با آغاز دوره جدید که سازوکارهایش نامعلوم است از ظواهر امر چنین برمی‌آید که مثل خیلی از برنامه‌ها این کار هم با جدیت پیش نمی‌رود.
طیف زیادی از مردم از مغازه‌داران مختلف تا کارگران و روزمزدها و خیل کرایه‌کش‌‌‌ها و... با این معضل مواجه هستند که اکنون چه کاری باید انجام دهند که حداقل شکمشان را سیر کنند.
با این حساب که مردم نمی‌دانند تا کی قرار است در خانه بمانند و چون چشم‌انداز مشخصی برای رفع بیماری وجود ندارد احتمال دارد آن‌طور که انتظار می‌رود رعایت چندانی از طرف مردم انجام نشود.
چرا که ازیک‌طرف آن‌ها نمی‌توانند مایحتاج خود را تأمین کنند و از طرف دیگر هم مسئولان حرف‌های قانع‌کننده‌ای درباره شرایط بد اقتصادی در این ایام و حتی آینده نزدیک بر زبان نمی‌آورند. از هر طرف که به قضیه نگاه کنیم راه به‌جایی نمی‌بریم و در وضعیتی گرفتاریم که برای برون‌رفت از آن چاره‌ای اندیشیده نشده است. نگرانی از بیماری یک‌طرف و تنگنای