شتاب تورم و خاک گرفتگیِ FATF
محسن رفیق (روزنامه‌نگار)
۱- صفحه اول

۲- سیاست

۳- سیاست

۴- جامعه
۵- ویژه شهرستان
۶- اقتصاد
۷- فرهنگ و هنر
۸- صفحه آخر

1776

به بهانه انتشار«خوزی‌ها» در استان خوزستان

روزنامه‌ای با رنگ وبوی احمد محمود

فضل‌الله یاری (سردبیر)
برای من که خودم در بخشی از جغرافیای جنوب متولد و بزرگ شدم، اهواز همان خانه‌ای بود که احمد محمود در«همسایه‌ها» تصویر کرده بود. خودم در قامت خالد بودم که امان‌آقا، رحیم خرکچی، صنم، بلورخانم و آفاق ومحمد مکانیک را اگرچه ندیده بودم، اما می‌شناختم. اهواز انقلابی را با «مدار صفردرجه» و جنوب جنگ‌زده را با «زمین سوخته» بهتر شناختم. ابتدا از این‌که دو نام کوچک «احمد» و«محمود» به‌عنوان نام و نام خانوادگی نویسنده روی جلد این کتاب‌ها، برایم جالب‌توجه بود. بعدها فهمیدم نام خانوادگی نویسنده«اعطا»ست؛احمد اعطا. جذابیت موضوع وقتی برایم بیشتر شد که فهمیدم نویسنده محبوب من و تصویرگر قهار ادبیات معاصر، اسم برادرش «محمود» را به نشانه قدردانی به‌عنوان نام خانوادگی‌اش -آن‌هم در فضای پراز شهرت ادبیات داستانی آن روز- انتخاب کرده است؛ انگار که بگوید برادرم نشان من است. بعدازآن بود که یک نام دیگر از میان این اسم وفامیل‌بازی جذاب، برایم اهمیت پیدا کرد«محمود اعطا.» دوست داشتم بدانم که این کسی که نویسنده بزرگ و محبوب من، نامش را برای فامیلی‌اش برگزیده چه کسی است؟ قطعاً از یک رابطه عاطفی برادرانه فراتر بود. اما در دنیای مجازی که نام و نشان و زندگی هرکسی به‌راحتی فشار دادن یک دکمه در دسترس قرار می‌گیرد، خبری از محمود اعطا نبود. تا این‌که در فضای مجازی تیتر«پرونده‌ای برای استاد محمود اعطا» در صفحه اول یک روزنامه نوزاد، توجهم را جلب کرد. روزنامه‌ای جدید با عنوان«خوزی‌ها» که مشخص بود اطلاع‌رسانی در گستره خوزستان پرحرف وحدیت را برعهده گرفته است. روزنامه را که به مدد دنیای مجازی به دستم رسید، باز کردم و یک‌راست رفتم سراغ پرونده‌ای که برای محمود اعطا تدارک دیده بود. خودش بود، برادر کوچک‌تر احمد محمود. معلمی که برای خودش در خوزستان نامی کسب کرده بود، مستقل از نام برادرش احمد محمود. معلمی با همه ویژگی‌های خوب؛ نجیب، خوش‌پوش، منظم، باوجدان، نیکوکار وبیش از نیم‌قرن سابقه معلمی. روزنامه «خوزی‌ها» در چهارمین شماره خود چهار صفحه به محمود اعطا اختصاص داد تا هم یاد معلم بزرگی را پاس بدارد و هم یکی از نمادهای خوزستان و شهر اهواز یعنی احمد محمود نویسنده را یادآوری کرده باشد. تیتریک همین شماره با فونت درشت و رنگ قرمز«خطر»ی را هشدار می‌دهد تا نشان دهد که سرنوشت شرکت پرحرف وحدیت نیشکرهفت‌تپه در انتظار دو نماد دیگر خوزستان یعنی «شرکت ملی حفاری» و«شرکت توسعه نیشکر» است.
نگاهی به شماره اول این روزنامه که در روز یکشنبه 27 مهر منتشر شد، نشان می‌دهد که روزنامه‌نگاران جوان خوزستان روزنامه خود را با صفحه‌آرایی جذاب و صفحه اول تأثیرگذاری روانه دکه نگاه مخاطبان کرده‌اند. عکس یک این شماره از روزنامه به «انفجار عامری» حادثه دردناکی که یک هفته پیش‌ازاین تاریخ در یک محله قدیمی اهواز رخ‌داده، اختصاص پیداکرده تا نشان دهد که مسائل و مشکلات مناطق محروم خوزستان در رأس دغدغه‌های این روزنامه‌نگاران قرار دارد. به‌اضافه یک گفت‌وگو با «مهدی نصیری» چهره رسانه‌ای اصول‌گرایان که اذعان می‌کند:«بله، من تغییر کرده‌ام.» تا مشخص شود که قرار نیست، تنها موضوعات استان خوزستان در این روزنامه انعکاس پیدا کند.
این روزنامه در هشت صفحه و با صاحب‌امتیازی و مدیرمسئولی « محمد مالی» روزنامه‌نگار جوان و فعال اجتماعی خوزستانی منتشر می‌شود. اتفاقی که بدون تردید هم در فضای رسانه‌ای کشور و هم در گستره جغرافیایی خوزستان اهمیت بسیار دارد. از طرف روزنامه‌نگاران «همدلی» - که از بدو تأسیس انعکاس مسائل و مشکلات مردم عزیز خوزستان را نیز در رأس دغدغه‌های خود قرار داده – انتشار روزنامه «خوزی‌ها» را به همکاران و دوستانمان در خوزستان تبریک گفته و برای آنان در ادامه این راه دشوار آرزوی موفقیت می‌کنم.