شتاب تورم و خاک گرفتگیِ FATF
محسن رفیق (روزنامه‌نگار)
۱- صفحه اول

۲- سیاست

۳- سیاست

۴- جامعه
۵- ویژه شهرستان
۶- اقتصاد
۷- فرهنگ و هنر
۸- صفحه آخر

1776

هفته پایانی دونالد؟

محسن رفیق (روزنامه‌نگار)
8 روز مانده تا پایان انتخابات ریاست جمهوری آمریکا، جهان بی‌صبرانه به نظاره نتیجه نهایی این اتفاق مهم سیاسی نشسته است. فارغ از ادعاهای مطرح شده، مبنی بر کم اهمیت دانستن نتیجه این انتخابات، تقلیل دادن آن به یک موضوع داخلی یا عدم تاثیرگزاری آن بر روند تعاملات بین‌المللی و امور داخلی کشورهای تاثیرپذیر، ناظران واقعی عرصه سیاست به وضوح بر اهمیت آبی شدن یا همچنان قرمز ماندن رویکرد سیاست این قدرت برتر بین‌المللی واقفند.
این اهمیت البته در داخل آمریکا نیز خود را نشان داده است؛ به طوری که میزان مشارکت آمریکایی‌ها در رای‌گیری پیش از موعد، درصد بسیار بالاتری را نسبت به دوره‌های پیشین، نشان می‌دهد. در این بین، پیش‌بینی‌های متفاوت در مورد رئیس جمهور آینده ایالات متحده، خود به رقابتی جدید در این عرصه تبدیل شده است. هر چند نظرسنجی‌ها نشان از برتری جو بایدن نسبت به دونالد ترامپ دارند، اما با وجود بهره‌گیری تبلیغاتی دموکرات‌ها از این مسئله، تجربیات قبلی آنها در این زمینه باعث شده است تا نسبت به این پیش‌بینی‌ها، دلخوشی چندانی نشان ندهند. تجربه انتخابات ۲۰۱۶ نشان داد که برخلاف همه نظرسنجی‌ها که پیروزی هیلاری کلینتون را تایید می‌کرد، در نهایت این دونالد ترامپ بود که پیروز میدان شد و همین امر موجب شده است تا دموکرات‌ها در حال حاضر نیز همچنان نسبت به تغییر وضعیت موجود به سود ترامپ نگران باشند. حتی با وجود آنکه مشارکت دموکرات‌ها در رای‌گیری زودهنگام در آمریکا افزایش یافته است، اما هنوز مشخص نیست که این میزان تا چه حد می‌تواند بر شکست جمهوری‌خواهان در روز انتخابات، تاثیرگذار باشد.اگر چه این نظرسنجی‌ها در آمریکا، تقریبا بر پایه روش‌های علمی انجام می‌شوند، اما نتیجه آنها در حد حدس باقی مانده و آن‌چنان هم که به نظر می‌رسد، قابل اتکا نیستند. جدا از درصد ضریب خطای این نظرسنجی‌ها، نکته مهم دیگر آن است که در آمریکا، رئیس جمهور تنها توسط آرای مردمی انتخاب نمی‌شود، در صورتی که نظرسنجی‌ها تنها از منظر آرای مردمی، به تحلیل شرایط می‌پردازند. شاهد اصلی آنجاست که بر اساس نتیجه نظرسنجی‌ها در انتخابات 2016، هیلاری کلینتون برنده قطعی بود، اگر چه البته این امر اتفاق افتاد و هیلاری با سه میلیون رای بیشتر، نتیجه آرای مردمی را از آن خود کرد، اما در نهایت این آرای الکترال کالج بود که ترامپ را رئیس جمهور آمریکا کرد.در حال حاضر نیز اگر اختلاف آرای نهایی دو رقیب کم باشد، خود می‌تواند به منازعه‌ای جدید بین دو حزب تبدیل شود. تاثیر اختلاف آرای مردمی اندک، روی الکترال کالج می‌تواند دستاویز تقلب را برای دو طرف و خصوصا برای ترامپ، پر رنگ‌تر ‌کرده و احتمال شکایت به دیوان عالی و درخواست بازشماری آرای مردمی را از جانب او بیشتر کند. این در حالی است که جایگزینی یک قاضی جمهوری‌خواه در این دیوان که با مرگ یکی از اعضای سابق آن اتفاق افتاد، اکثریت کرسی‌های دیوان عالی را در اختیار قضات جمهوری‌خواه قرار داده و به نوعی شانس برتری ترامپ را در یک منازعه احتمالی، افزایش داده است.در این بین نمی‌توان از اهرم‌های دیگر مهم ترامپ برای تاثیرگزاری بر روند انتخابات، غافل شد. هم سو بودن شرکت‌های نفتی و صنعتی بزرگ با ترامپ، بهره‌مندی از حمایت لابی‌های قدرتمند اسرائیلی، وعده‌های او برای رونمایی از واکسن کرونا در روزهای آینده و از همه مهم‌تر رفتار غیرقابل پیش‌بینی‌ او در جریان‌سازی‌هایی جدید، همه از مواردی است که با وجود رتبه دوم او در نظرسنجی‌ها، همچنان از زمینه‌های شانس او در پشت صحنه محسوب می‌شود. ترامپ بارها اعلام کرده است که برگزاری رای‌گیری‌های پستی را متقلبانه و مخدوش می‌داند. او از این طریق، راه گریز جدیدی برای دوره بعد از اعلام نتایج و شکست احتمالی خود، ایجاد کرده است؛ مسئله‌ای که باعث شده تا جدا از نتیجه انتخابات، گزینه انتقال مسالمت‌آمیز قدرت نیز به چالش جدیدی در این دوره از انتخابات آمریکا تبدیل شود.