خط قرمزهای جدید برای خودمان نسازیم
فضل‌الله یاری (سردبیر)
۱- صفحه اول

۲- سیاست

۳- سیاست

۴- جامعه
۵- ویژه شهرستان
۶- اقتصاد
۷- فرهنگ و هنر
۸- صفحه آخر

سال 98 را دقیق ببینیم

ولی‌الله شجاع پوریان (صاحب‌امتیاز)
سال 98 در حالی به روزهای پایانی‌اش نزدیک می‌شود که به دلیل شیوع بیماری کرونا در کشور، ایران کمتر از همیشه بوی عید می‌دهد، اما تجارب بشری و تاریخ نشان داده است که زندگی با همه فرازوفرودهایش ادامه خواهد داشت، از این‌رو تاملی کوتاه داریم در باب فراز و فرودهای سال 98:
1- ضرب‌المثل«سالی که نکوست از بهارش پیداست» در سال 98 به خوبی کاربرد داشت، بهار 98 با سیل ویرانگر در استان‌های شمالی، مرکزی و جنوبی آغاز شد و تلفات انسانی و مالی آن بر دوش بسیاری از خانواده‌ها احساس شد، تا نشان دهد حکمرانی در کشور تا چه میزان با حکمرانی مطلوب فاصله دارد و غافلگیری و بحران مدیریت پس از 40سال واکنش تکراری ما به حوادث طبیعی و غیرطبیعی است، کاش قدری به تخصص بیشتر اهمیت بدهیم و فرهنگ تقدیرگرایی را در مدیریت کشور و جامعه کم‌رنگ‌‌تر کنیم.
2- در عرصه سیاسی سال 98 نیز همچون چند سال گذشته سرشار از خاطرات تلخ و شیرین بود، متاسفانه شرایط بین‌المللی ایران در سطح نظام جهانی به دلیل آرمان‌گرایی ما ایرانیان و بدعهدی دشمنان و ذات منفعت‌طلبانه دولت‌های غربی و عربی و به دنبال آن تداوم تحریم‌ها و ناکارآمدی اقتصادی، معیشت مردم را در شرایط سختی نسبت به گذشته قرار داد و افزایش ناگهانی قیمت بنزین نیز حوادث تلخ آبان 98 را رقم زد، حوادثی که با قدری تسامح و تساهل و خویشتن‌داری می‌توانست مدیریت شود...
... اما نشد تا ترکش‌های آن تا انتخابات اسفندماه نیز تداوم داشته باشد و منجر به برگزاری انتخاباتی با کمترین نرخ مشارکت در تاریخ انقلاب شود. مردم بزرگ‌ترین پشتوانه نظام و انقلاب هستند و کافی است صدای غایبان انتخابات را بشنویم.
3-در عرصه نظامی در سال 98 کشور روزهای سختی را تجربه کرد، ساقط شدن پهپاد آمریکایی در خردادماه، اقتدار نظامی ایران را به رخ جهانیان کشید و نشان داد در دهه‌های گذشته تلاش‌های خوبی برای تقویت بنیه نظامی کشور صورت گرفته است، در ادامه اقدام ناجوانمردانه آمریکا در ترور سردار شهیدقاسم سلیمانی مردم ایران را در بهت و عزا فرود برد و یک تشییع جنازه میلیونی و وحدت و انسجامی بی‌بدیل را در داخل کشور رقم زد و از سویی باعث شد رویارویی نظامی ایران و امریکا به بالاترین سطح خود در 4دهه گذشته برسد، اما واکنش هوشمندانه و عزتمندانه ایران به اقدام آمریکا و مورد هدف قراردادن برخی از مراکز نظامی آمریکا در عراق باعث شد آمریکا از فکر تداوم حملات نظامی دست بردارد و حداقل به صورت مقطعی گزینه نظامی را از گزینه‌های روی میز خود خارج کند تا هرچند موقت اما سایه شوم جنگ از سر مملکت عبور کند.
4-در کنار شرایط سخت طبیعی، سیاسی، اقتصادی و نظامی سال 98، سالی سرشار از اتفاقات تلخ بود، ماجرای ناباورانه محمدعلی نجفی سیاستمدار و مدیر متخصص و کاردان در قتل همسر خود، حادثه تلخ سقوط هواپیمایی اوکراینی در تهران و جان‌باختن تعدادی از هموطنان ایرانی، اخبار ریز و درشت از مرگ و میر شخصیت‌های مختلف و حوادثی چون سیل، زلزله، تصادف، بیماری و..، و در نهایت بحران کرونا سال 98 را به سالی تلخ و پرمصیبت برای مردم ایران تبدیل کرد، اینکه کشور ما در این سال‌ها آبستن چنین حوادث تلخ و ناگواری می‌شود و میانگین این اخبار منفی نسبت به دنیا بیشتر است موضوعی است که از سوی مسئولان امر نادیده گرفته می‌شود و به جای ریشه‌یابی و پرداختن به علل و اسباب وقوع این حوادث و اتفاقات اغلب به فرافکنی و رویکردهای بخشی و جناحی بسنده می‌شود.
5- در کنار اخبار منفی سال 98، حوزه ورزش کشور قدری امیدوارکننده‌‌تر بود، قطع همکاری کارلوس کی‌روش از تیم ملی فوتبال هر چند خبر تلخ ورزشی در سال 98 بود، اما ورود بانوان به ورزشگاه‌ها، قهرمانی والیبال جوانان ایران در جهان، قهرمانی تیم ملی والیبال در آسیا و موفقیت‌های ریز و درشت تیم‌های ورزشی ایرانی در مسابقات مختلف از صحنه‌های امیدوارکننده سال 98 بود، گرچه مرگ ناباورانه سیامند رحمان قهرمان تیم وزنه‌برداری معلولان ایران و جهان نیز کام ورزش‌دوستان را تلخ کرد. به طور کلی عرصه ورزش، پتانسیل خوبی برای امیدبخشی و نشاط‌آفرینی در کشور دارد و اگر برخی محدودیت‌ها و ممنوعیت‌ها در عرصه ورزشی رفع شوند، امید و انگیزه بیشتری به سایر عرصه‌ها تزریق می‌شود.
6- در حوزه‌های اقتصادی نیز کشور در سال 98 شرایط مناسبی را تجربه نکرد، متاسفانه رشد تورم در کنار کاهش قدرت خرید مردم، وضعیت معیشتی مردم را در شرایط سختی قرار داده است، گرچه تحریم‌ها و شرایط سخت بین‌المللی عامل مهمی در شکل‌گیری این فضای اقتصادی بوده، اما همکاری قوای مختلف و نهادهای حاکمیتی می‌تواند تا حدودی این فضای سخت را تعدیل کند، آنچه که مردم را در مقابله با شرایط اقتصادی ناامید می‌کند عدم هماهنگی میان بخش‌های داخلی و تشتت و انشقاق در تصمیم‌گیری‌های کلان اقتصادی است که نشان می‌دهد حتی بر فرض رفع محدودیت‌های بین‌المللی، نمی‌توان بر بسیاری از مشکلات اقتصادی فایق آمد. معیشت مردم مهم‌‌ترین دغدغه آنان است، توجه رهبری در سال‌گذاری نام‌های گذشته با عناوین و مضامین اقتصادی نشان می‌دهد این دغدغه در میان مسئولان ارشد نظام نیز وجود دارد اما اینکه چرا سفره مردم روز به روز تنگ‌‌تر می‌شود نیاز به بازبینی سیاست‌های کلان دارد. 7-برای اهالی مطبوعات نیز سال 98 سالی سخت و دشوار بود، هرچند رشد فزاینده فضای مجازی و شبکه‌های اجتماعی و سهولت دسترسی به آن خوانندگان را به سمت استفاده از رسانه‌های مجازی سوق داده است، اما همین اندک مخاطبان روزنامه‌ها و رسانه‌های مکتوب نیز با توجه به شرایط روزنامه‌های خصوصی از خواندن روزنامه‌های مکتوب محروم‌‌تر شدند. افزایش سرسام‌آور قیمت کاغذ، فقدان فروش در دکه‌ها، به حداقل رسیدن درآمد آگهی‌ها، نداشتن منابع مالی، تزریق قطره‌چکانی یارانه‌ها توسط دولت و افزایش هزینه‌های جاری روزنامه‌ها باعث تعطیلی یا کاهش تیراژ بسیاری از روزنامه‌ها در سال 98 شد و این سال را به سالی تلخ برای اهالی روزنامه نیز تبدیل کرد.
8- سال 98 نیز به پایان می‌رسد اما تجارب و عبرت‌های پرشماری برای همگان دارد و اگر خوب و دقیق دیده شود، سال 99 سالی سفیدتر و سبزتر خواهد بود اگر قدری اختلاف‌نظرها را کنار بگذاریم و اجازه بدهیم ایران برای همه ایرانیان باشد، اگر مدیریت را به مدیران کاربلد بسپاریم و از تجربه گرانبهای کشورهای پیشرفته در بهره‌گیری از علم، دانش، تخصص و عقلانیت بهره بگیریم، اگر همدلی را سرلوحه کار قرار دهیم و اجازه بدهیم همه ظرفیت‌های کشور برای کمک به مردم وارد میدان شوند، اگر دایره خودی‌ها را تنگ‌تر نکنیم و بپذیریم هر فردی حتی با علایق و سلایق مختلف، می‌تواند دلسوز ایران باشد. به امید سالی خوب و نیکو...