روزنامه سیاسی ، اجتماعی ، اقتصادی و فرهنگــی
 -  - 
13 اسفند 1394  |  گردشگری  |  کد خبر: 7105
0
0
مصدق؛ مردی در جهت «خلاف آمد عادت»
ولی الله شجاع پوریان ‪-‬ زنده یاد محمد مصدق در سال 1261 خورشیدی در خانواده ای متنفذ- پدر او «میرزا هدایت الله وزیر دفتر»و مادرش « ملک تاج خانم نجم السلطنه» بود- چشم به جهان گشود. و در 14 اسفند 1345چشم از جهان فرو بست.مصدق در تمامی وقایع مهم سیاسی زمانه اش از پیشاهنگان و افراد برجسته عصر خود به شمار می‌رفت. او در فراز و نشیب سیاسی تاریخ معاصر ایران همواره با وجود همه مخالفان و تخریب دشمنان یکی از محبوبترین شخصیت‌های سیاسی ماند. از کودتای 1299تا سقوط دولت بختیار در سال57 در ایران 45دولت روی کار آمدند. در میان این دولت مردان تنها دکتر محمد مصدق بود که «در خلاف آمد عادت» فرهنگ و سیاست حاکم گام برداشت و جاودانه و مانا شد. او چه در برابر استبداد و دربار فاسد و چه در مقابل استعمارگران کهنه و نوپا از پای ننشست.در برابر استعمارگرانی که به چپاول سرمایه ملی ایران-نفت- چشم طمع دوخته بودند محکم ایستاد و خواستار اعمال سیاست “موازنه منفی” شد. وی در حوزه اقتصاد، سیاست اقتصاد بدون نفت را برگزید و در سیاست خارجی، استراتژی و اصل موازنه منفی را انتخاب کرد. اگر هم دشمنان او سرانجام در کودتای ننگین28مرداد 1332 دولت وی را سرنگون کردند، اما باور و پایداری او بر سر مواضع و اصول اعتقادی اش نشان از شجاعتی بی بدیل داشت. دکتر مصدق در مقام یک مبارز پارلمانی، آزادیخواهی بزرگ بود.حکومت او در فارس، خراسان، آذربایجان و چند دوره وزارت او در پیش از حکومت پهلوی و شش دوره نمایندگی او در مجلس شورای ملی، سرشار از شجاعت و باورمندی او به باورها و انگاره های نظری و عملی این مرد سترگ بوده است.تاثیرگذاری و جایگاه بی نظیر او در بین مردمان و هوادارانش باعث شد تا باورهای متفاوتی درباره او شکل گیرد. برخی او را عوام‌فریب و گروهی او را پاک‌ترین و مردمی‌ترین فرد از میان رجال سیاسی و اشراف زمانه خود بنامند. اوج همکاری دکتر مصدق با سید حسن مدرس در مخالفت با سلطنت پهلوی اول در مجلس شورای ملی از نقاط برجسته تاریخ معاصر بود. بیش از نیم قرن تلاش و مجاهدت آن مرد بزرگ بیان‌گر اشتیاق و باورمندی او به پاسداری از مردم‌سالاری و استقلال کشور بود.او در هیچ جایی از زندگی پرفراز وفرود خویش از ارزش‌ها و باورهای خود عقب نشینی نکرد و تن به سازش نداد. جمله معروف او که «گرسنه می‌مانیم و آزادی و استقلال را از دست نمی‌دهیم»بعدها سرمشق بسیاری از رهبران دنیا از جمله جمال عبدالناصر، جواهر لعل نهرو، مارشال تیتو ودیگر سران غیرمتعهدها گردید.او سخت بر این باور بود که»صاحبان عقیده و ایمان از مرگ نباید هراس کنند، تا چه رسد به فحش ناکسان” چون که بنیان مصلحت، مصلحت اجتماع است وآنجا که مصالح اجتماعی تامین نباشد، مصالح مردم تامین نخواهد بود. به یقین دکتر مصدق راهی را آغاز کرد که منجر به یکی از نقاط عطف تاریخ ملت بزرگ ایران شد. نهضتی که او تا روزی که زنده بود ادامه داد و از آن منحرف نشد. بارها برای اثبات اصرار و پافشاری خود گفت: «نهضت استیفای حقوق ملت را تا جایی ادامه میدهم....که در این راه دشوار از برکت افکار عمومی مستفیض و بهره‌مند هستم و از هیچ مشکلی نمی‌هراسم...».
رویکرد مصدق از پذیرش و استقبال از دیدگاه شهروندان و مخالفان نمونه عالی از شیوه دمکراتیک یک دولت‌مرد است که می تواند الگوی دولت‎مردان کنونی ما باشد. مصدق در این زمینه می گوید: “وقتی که رئیس مملکت شدم چون مسئول نیک و بد مملکت بودم به اطلاع عموم رسانیدم انتقادی که جراید نسبت به اعمال من بکنند مورد تعقیب قرار نخواهدگرفت”. او به آزادی بیان و قلم اعتقاد راسخ داشت.زیرا بر این باور بود کسانی که از بیان و قلم هراس داشته باشند و از آن جلوگیری کنند خدمت به اجانب و خیانت به وطن نموده اند. دکتر مصدق کسی بود که «همیشه می خواست و می بایست خوب بماند».
استفاده از مطالب سایت با ذکر منبع بلامانع میباشد. طراحی و اجرا توسط: هنر رسانه