روزنامه سیاسی ، اجتماعی ، اقتصادی و فرهنگــی
 -  - 
19 تیر 1398  |  دانش و فناوری  |  کد خبر: 63599
0
0
گذرگاه تاریخ
گذرگاه تاریخ
امروز‌ دهم ژوئیه،‌ 191روز از سال 2019 گذشت. نوزدهم تیر 98‌ است. 113روز از سال جدید خورشیدی سپری شد.
ناپدید شدن سپاه 40 هزار نفری در غرب صحرای مصر
2544سال پیش در چنین روزی- 10ژوئیه 525 پیش از میلاد، سپاه 40هزار نفری ایران در غرب صحرای مصر در زیر شن مدفون شدند. به نوشته سایت نوشیروان کیهانی‌زاده، طبق محاسبات تقویم‌نویسان بر پایه نوشته‌های هرودت و سایر مورخان باستان نگار؛ ژوئیه (جولای) این سال (چنین ماهی در 2544سال پیش)، یک سپاه 40 هزار نفری ایران که از سوی کامبیز دوم (کامبوزیا = کمبوجیا = کمبوجیه، پسر و جانشین کوروش بزرگ) مامور شناخت و تصرف مناطق جنوبی و جنوب شرقی لیبی و ضمیمه ساختن آنها به متصرفات ایران در مصر شده بود، در غرب صحرای مصر و در منطقه «واحه سیوا» گرفتار توفان شن و در زیر شن مدفون شد که فصلی از تاریخ قرون قدیم تحت عنوان «سپاه گمشده پارسیان» را تشکیل می‌دهد. یک سپاه دیگر ارتش ایران از طریق شمال مصر و ساحل دریای مدیترانه مامور تصرف لیبی شده بود که به انجام ماموریت خود موفق شد.
در سال‌های اخیر باستان شناسان موفق به یافتن آثاری از سپاه ناپدید شده ایران در منطقه سیوا شده‌اند و تلاش در این زمینه ادامه دارد. باستان‌شناسان با یافتن محل مدفون شدن سپاه گمشده ایران و به دست آوردن سپر، نیزه، شمشیر، جنجر، کمان، زره، کلاهخود، نیم تنه چرمی و کورسلت (زیرپوش نظامی ـ کورست مردانه) و ...، بر این باورند که با بررسی این اشیاء خواهند توانست بر تجهیزات و پیشرفت صنایع نظامی ایران باستان عمیقا دست یابند. به نوشته باستان‌نگاران (برپایه طرز قرار گرفتن اشیاء و استخوان‌های مکشوفه در محل)، این سپاه ایرانی در بامداد و هنگامی که افراد آن سرگرم خوردن ناشتایی بودند با توفان عظیم شن رو به رو شده بود. به نوشته منبع فوق، اشتباه کامبیز (کامبوزیا) این بود که این سپاه را در اواخر بهار روانه کرده بود و سپاه (طبق محاسبات تقویمی) اواخر دهه اول ژوئیه (چنین روزهایی) به سیوا رسیده بود.
زادروز ژان کالوَن، اصلاح‌طلب مذهبی فرانسوی
510سال پیش در چنین روزی-10ژوئیه ۱۵۰۹، ژان کالوَن اصلاح‌طلب مذهبی و متکلم بنیادگرای فرانسوی که از رهبران سرشناس فرقه پروتستان به شمار می‌رفت به دنیا آمد.
وی در سال ۱۵۲۳، یعنی زمانی که فقط 14 سال سن داشت، برای یادگیری زبان لاتین در «کلژ دو لا مرش»،راهی پاریس شد. بعد از چند ماه او برای ادامهٔ تحصیل به «کلژ دو مونتِی» رفت که در دروس الهیات بسیار سختگیر بود. وی در آنجا علوم مقدماتی را به خوبی آموخت.
او در سال ۱۵۳۲ برای دریافت درجهٔدکتری در رشته حقوق شروع به تحصیل کرد. اینجا بود که او نام خود را از ژان کاوون به ژان کالون تغییر داد.
وی پس از پایان تحصیلاتش در رشته حقوق، به شهر محل تولد خود، یعنی نوایون بازگشت. با تکفیری که از سوی انجمن کلیسایی رخ داد، مجبور به ترک زادگاهش شد و به پاریس بازگشت. در پاریس بود که او طرفدار سرسخت اندیشه‌های اصلاحی شد؛ ولی چون دانشگاه و مقامات شهر پاریس مخالف اندیشه‌های اصلاح طلبانه بودند، کالون مجبور شد تا فرانسه را ترک کند و در سال ۱۵۳۵ به کشور سوئیس گریخت. در سوئیس بود که شروع به بنای پایه‌های کتاب مشهور خود، مبادی دین مسیحیت کرد. اولین نسخه این کتاب در سال ۱۵۳۶ و در شهر بازل سوئیس به چاپ رسید، بعد از چندین دوره ویرایش مجدد آن، نسخه نهایی در سال ۱۵۵۹ و در شهر ژنو سوئیس به چاپ رسید. ژان کالون سرانجام در بیست و هفتم مه ۱۵۶۴ در ۵۴ سالگی بر اثر بیماری درگذشت.
درگذشت مهدیه الهی قمشه‌ای، مولوی‌شناس
3سال پیش در چنین روزی- ۱۹ تیر ۱۳۹۵، مهدیه الهی قمشه‌ای شاعر، مولوی‌شناس و پژوهشگر ادبیات عرفانی درگذشت.
استاد مهدیه الهی قمشه‌ای متولد ۱۳۱۶ هجری شمسی در شهر ادب پرور شهرضا بود، تخلص «آتش» را در شعر و ادب برای خود برگزید؛ او را می‌توان یکی از کسانی شمرد که در شناخت مولوی، تلاش و مطالعه قابل توجهی داشته است و حاصل مطالعات و نیز تلاش بی دریغش در شناخت ادبیات عرفانی را در جلسات در معرض استفاده و داوری علاقه مندان گذاشته است.
او که از سن ۵ سالگی در خدمت پدرش بوده، پیش از آنکه حرف زدن را کاملاً بیاموزد، به شعر و ادب علاقه‌مند شده و شعر می‌خوانده است.
در هفت سالگی با مثنوی‌الاطفال آشنا شد و در این راه علاوه بر محضر پدر از محضر اساتیدی چون «جلال همایی»، «شهابی»، «صدرالدین محلاتی»، «دکتر شفق» و «علامه محمدتقی جعفری» بهره برد.
دکتر مهدیه الهی قمشه‌ای پس از آن سال‌ها با تحقیق و تفحص در مثنوی مولوی به تحلیل و تفسیر اشعار مولانا جلال الدین بلخی پرداخته و آثار این عارف و شاعر بزرگ را با موضوعات قرآن کریم تطبیق می‌داد.
او علاقه خاصی به دیوان حافظ و مثنوی داشت؛ مثنوی مولانا را تجلی قرآن می‌دانست و عقیده داشت که ما می‌توانیم تمام ظرایف دلبری شاعران را در کلام قرآن ببینیم.
او «حافظ» را عصاره اندیشه مولانا می‌داند و عقیده دارد وقتی که مولانا را بشناسیم، می‌توانیم حافظ را هم بشناسیم. استاد مهدیه الهی قمشه‌ای شعر حافظ را زبان گویای جامعه ایرانی می‌دانست و دیوان حافظ را مجموعه‌ای از شعر خوب فارسی.
از منظر دکتر مهدیه الهی قمشه‌ای در شعر، مرد به طور کلی تجلی عاشق است، مثل بلبل و گل تجلی معشوق است، و معشوق در این عالم زن است، او معشوق را با زن مقایسه می‌کند، و او را وجد اوصافی همچون بالابلند، عشوه گر و نقش باز می‌داند.
از جمله آثار او می‌توان به بهار عشق: منتخب اشعار، نشر خط زرین ( ۱۳۸۷)، معبد عشق، مجموعه اشعار، نشر علم (۱۳۸۲)، کربلا وادی عشق، سروده مهدی الهی قمشه‌ای، بازسرایی: مهدیه الهی قمشه‌ای، نشر فاران (۱۳۸۸) و خاطرات من با پدرم، اشاره کرد.
سرانجام مهدیه الهی قمشه‌ای که از ۲۲ خرداد ۱۳۹۵ به دلیل مشکلات تنفسی در بیمارستان بستری شده‌بود، در ۱۹ تیرماه درگذشت.
وی به تحقیق در مثنوی مولوی و تحلیل و تفسیر ادبیات عرفانی و تطبیق آنها با موضوعات قرآنی می‌پرداخت و حدود ۶۰۰۰ بیت از ابیات مثنوی را از حفظ داشت، و خود هم طبع شعری و ذوق ادبی داشته و «آتش» تخلص می‌کرد.
افشین علا در باره بانو قمشه‌ای می‌گوید: مهدیه الهی قمشه ای مثنوی را به میان مردم آورد. اما آن را در خدمت قرآن قرار داد. همه اقشار را در منزل خودش می طلبید. با وجود تمام اشتغالاتی که داشت, در خانه او به روی همه باز بود. هرگز او را غرور نگرفت و یک لحظه دچار خودبینی نشد. او قبل از آنکه کلامی را بر زبان جاری کند, خود عامل آن بود. او یک بانوی معیار در روزگار ما بود. بی شک بانویی است که هرگز تکرار نخواهد شد.
استفاده از مطالب سایت با ذکر منبع بلامانع میباشد. طراحی و اجرا توسط: هنر رسانه