روزنامه سیاسی ، اجتماعی ، اقتصادی و فرهنگــی
 -  - 
27 فروردین 1398  |  دانش و فناوری  |  کد خبر: 60591
0
0
گذرگاه تاریخ
گذرگاه تاریخ
همدلی: امروز 16 آوریل است. 106روز از سال 2019 گذشت. 27فروردین سال 98 است، 27 روز از سال جدید خورشیدی سپری شد.
465 (پیش از میلاد) - روزی که تخت جمشید پایتخت ایران اعلام شد
2484 سال پیش در چنین روزی- 16 آوریل 465 پیش از میلاد، اردشیر یکم (به نوشته مورخان یونانی؛ اردشیر درازدست) که بر جای پدر نشسته و شاه ایران شده بود تصمیم گرفت که تخت جمشید پایتخت اول ایران (شاه‌نشین) باشد. [مورخان یونان باستان تخت جمشید را در جهان به «پرسپولیس» معروف ساخته‌اند]. به نوشته سایت روزنامک نوشیروان کیهانی‌زاده، اردشیر یکم در پاسارگاد برجای پدرش خشایارشا نشسته بود که بر سرزمینی از دانوب تا سند و از سیردریا تا سودان، مصر و شرق لیبی امروز حکومت می‌کرد. محاسبات تقویمی، 16 اپریل آن سال را روز برگزاری مراسم پایتخت شدن تخت جمشید به دست داده است.
نوروز سال 465 پیش از میلاد در تخت جمشید برگزار شده بود، ولی 27 روز پس از نوروز تصمیم شاه وقت به انتقال پایتخت سلطنتی از پاسارگاد به تخت جمشید [که فاصله ای زیاد از هم ندارند] اعلام شده بود تا به اطلاع مردم برسد. چرا این تصمیم چهار هفته پس از نوروز اتخاذ و اعلام شده بود؟ زیرا؛ اهمیت روز ملی ایرانیان (نوروز) چنان بوده است که نباید تحت الشعاع پایتخت اعلام شدن شهر تازه‎ساز تخت جمشید قرارمی گرفت. طرح ساختن تخت جمشید از داریوش بزرگ است. کار ساختن شهر، کاخ شاه و تالارهای پذیرایی تخت جمشید 51 سال طول کشیده بود. سیستم ارتباط و پستخانه ایران 25 قرن چنان مجهز و پیشرفته بود که هر خبری در کمتر از یک هفته به اطلاع همه اتباع امپراتوری می رسید. ساختمان تخت جمشید که توسط اسکندر مقدونی [شاگرد ارسطو و اهل فلسفه و مدنیّت!] به آتش کشیده شد از نظر وسعت و هنر معماری و فن مهندسی مهمترین عمارت پیش از میلاد و نماد تمدن بشر عهد باستان و نشانه عظمت ایران و ایرانی است و هویت ملی ما به‌شمار می رود.
در همان روز [با احتساب و تطبیق تقویم‌ها مصادف با 16 آوریل 2 هزار و 474 سال پیش] همچنین اعلام شده بود که «شوش» همچنان پایتخت اداری ایران و محل ادارات دولتی خواهد بود که در فصل گرما، کارمندان ادارات می توانند به شهر همدان بروند و در آنجا انجام وظیفه کنند. در اعلامیه مربوط آمده بود که ممکن است شاه نیز زمستان را در آنجا (شهر شوش) باشد. به همین سبب مورخان یونانی، ایران دوران هخامنشیان را، کشوری دارای سه پایتخت، نوشته اند.
زادروز محمدعلی بهمنی، غزلسرای معاصر
77سال پیش در چنین روزی - ۲۷ فروردین ۱۳۲۱ ، محمدعلی بهمنی شاعر و غزل‌سرای ایرانی در اندیمشک متولد شد. بسیاری بر این عقیده‌اند که غزل‌های او وام‌دار سبک و سیاق نیما یوشیج است. نخستین شعر بهمنی در سال ۱۳۳۰، یعنی زمانی که او تنها ۹ سال داشت، به چاپ رسید.
وی درباره تولّد خود می‌گوید: «دو ماه به زمان تولّدم باقی‌مانده بود، که برادرم در دزفول بیمار می‌شود. خانواده هم از این فرصت استفاده می‌کنند تا به عیادتش بروند. این است که در قطار به‌دنیا آمدم و در شناسنامه‌ام درج شد متولّد اندیمشک، چون دایی من در ثبت احوال آن منطقه بود، شناسنامه‌ام را همان زمان می‌گیرد. البتّه زیاد آنجا نبودم، همان زمان ۱۰ روز یا یک‌ماه را در آنجا سپری کردیم، در اصل تهرانی هستیم. پدرم برای ده ونک و مادرم برای اوین است. در اصل ساکن خود بندرعباس بودیم. دوران کودکی را تهران، بخش شمیرانات، شهر ری، کرج و... به‌صورت پراکنده بودیم، چون پدرم شاغل در راه‌آهن بود، ماموریت‌های ایستگاهی داشتند. از سال ۱۳۵۳ به بندرعباس رفتم.»
او در چاپخانه با فریدون مشیری که آن روزها مسوول صفحه شعر و ادب هفت‌تار چنگ مجله روشنکفر بود، آشنا شد و نخستین شعرش در سال ۱۳۳۰، زمانی که تنها ۹ سال داشت، در مجله روشنفکر به چاپ رسید. شعرهای وی از همان زمان تاکنون به‌طور پراکنده در بسیاری از نشریات کشور و مجموعه شعرهای مختلف و جُنگ‌ها، انتشار یافته‌است.
بهمنی از سال ۱۳۴۵ همکاری خود را با رادیو آغاز کرد و برنامه صفحه شعر را با همکاری شبکه استانی خلیج فارس ارائه داده‌است. بهمنی در سال ۱۳۷۴ همکاری خود را با هفته‌نامه ندای هرمزگان آغاز می‌کند و صفحه‌ای تحت عنوان تنفس در هوای شعر را هر هفته در پیشگاه مشتاقان خود قرار می‌دهد.
برخی از دفتر شعر بهمنی عبارتند از: دهاتی (۱۳۷۷)/ غزل (۱۳۷۷)/ شاعر شنیدنی است (۱۳۷۷)/ عشق است (۱۳۷۸)/ نیستان (۱۳۷۹)/ کاسه آب دیوژن، امانم بده (۱۳۸۰)/این خانه واژه‌های نسوزی دارد (۱۳۸۲)/من زنده‌ام هنوز و غزل فکر می‌کنم (۱۳۸۸) و غزل زندگی کنیم (گزیده غزل) (۱۳۹۲)
درگذشت پروین دولت‌آبادی، شاعر کودکان
11سال پیش در چنین روزی -۲۷ فروردین سال ۱۳۸۷، پروین دولت آبادی در سن ۸۴ سالگی بر اثر سکته قلبی در تهران درگذشت.
دولت‌آبادی شاعر کودکان در سال ۱۳۰۳ درخانواده ‌ای اهل فرهنگ که شعر در آن جایگاه ویژه‌ای داشت، در محله احمدآباد اصفهان به دنیا آمد. مادرش مدیر مدرسه ی ناموس اصفهان بود.
او به مدرسه ناموس رفت. سال‌های نخست دبیرستان را در مدرسه "نور و صداقت" که آموزگاران انگلیسی داشت گذراند و سال‌های بعد را در مدرسه ی امریکایی نوربخش درس خواند.
پس از پایان دوره دبیرستان، رشته نقاشی و مجسمه‌سازی در دانشکده هنرهای زیبا را برگزید و چند بار هم در کلاس ها شرکت کرد، اما بازدید از یک پرورشگاه تصمیم او را تغییر داد و بر آن شد که به کار سرپرستی و تربیت کودکان پرورشگاه بپردازد.
در سال ۱۳۳۹ با همکاری پرویز ناتل خانلری، زهرا خانلری و همسرش اسماعیل سالمی، شرکت انتشاراتی «سخن» را پایه گذاری کرد و به ثبت رساند. از همان آغاز انتشار نشریه‌ «پیک» با این نشریه همکاری داشت و در دو سال اول انتشار آن تنها شاعر این نشریه بود.
بسیاری از شعرهای این شاعر در کتاب های درسی چاپ شده است.
اخبار مرتبط
دیدگاه کاربران

ارسال دیدگاه
نام :    ایمیل : 

عکس خوانده نمی شود کد امنیتی :      
استفاده از مطالب سایت با ذکر منبع بلامانع میباشد. طراحی و اجرا توسط: هنر رسانه