روزنامه سیاسی ، اجتماعی ، اقتصادی و فرهنگــی
 -  - 
08 آذر 1397  |  یادداشت  |  کد خبر: 55525
0
0
ولی الله شجاع پوریان
تحریم و خود تحریمی، باهم
در هفته‌ای که گذشت، به مناسبت هفته وحدت و میلاد پیامبر اکرم(ص) موضوع وحدت دوباره به ویژه میان مذاهب و فرق اسلامی پررنگ و نشست‌ها و گفت‌وگوهایی در این زمینه برگزار شد، تفرقه، تشتت و اختلافات فرقه‌ای در جوامع اسلامی امروزه به پاشنه آشیل کشورهای منطقه تبدیل شده و متاسفانه چالش اصلی دنیای اسلام شناخته می شود، اکنون که همگرایی و وحدت در دنیای اسلام دور از دسترس شده، دست کم به دنبال تعامل و تبلور جلوه ای از وحدت در داخل کشور و طیف های مختلف سیاسی، نژادی و قومی باشیم. ایران کشوری پهناور با پیشینه‌ ای غنی و برساخته از قومیت ها، مذاهب، مناطق جغرافیایی و اقلیمی مختلف است که تنوع و تکثر را در عین حفظ یکپارچگی دولت مرکزی به وجود آورده است و در طول تاریخ مردمان ایران زمین به صورت مسالمت آمیز در کنار هم زیسته و پیوندهای تاریخی و فرهنگی آنها را در قالب یک دولت- ملت تا به امروز حفظ کرده است، هرچند تا تحقق کامل دولت- ملت در معنای واقعی آن نواقص و شکاف هایی وجود دارد، اما وجود یک ایران یکپارچه تا به امروز نقطه قوت و امیدبخش بوده است.
ایران امروز نیز در شرایط تاریخی خاص و حساسی به سر می برد، فشار و بدعهدی آمریکا بر کمتر کسی پوشیده است و عبور از این فشارها و تحریم‌هایی گسترده جز در سایه وحدت، انسجام و استفاده از همه ظرفیت های داخلی برای مقابله با این شرایط امکان پذیر نیست، به عبارتی باید پذیرفت اگر امروز کشور ایران توسط کشورهای خارجی مورد تهدید قرار گرفته، دور از تدبیر است با حذف برخی از نیروهای توانمند کشور از گردونه خدمت و خودتحریمی، بخشی از نیروهای داخلی را در مسیر عبور از این تنگناها محدودتر کنیم. در شرایط امروز جامعه تدبیر آن است که همه فرهنگ ها و قومیت ها و تنوع و تکثر مذهبی و سلایق سیاسی داخلی را به رسمیت شناخته و با اجرای کامل قانون اساسی به دنبال هم افزایی و همگرایی نیروهای داخلی باشیم، اگر این وحدت و انسجام در فضای سیاست داخلی حاصل شود، می توان امیدوار بود در دیپلماسی و سیاست خارجی نیز با اقتدار و دست پر حضور یافته و در غیر این صورت با اتلاف سرمایه‌ها و خودتحریمی نیروهای داخلی امکان برون رفت از شرایط، سخت تر و پرهزینه‌تر خواهد شد.
نمونه عینی و ملموس این موضوع، آقایان دکتر ظریف و دکتر حناچی هستند که تلاش در جهت حذف آنان نوعی خودتحریمی در عرصه داخلی محسوب می‌شود، در روزهایی که ضرورت دارد ظریف به عنوان وزیر امور خارجه با پشتوانه و حمایت تام و کامل داخلی در مذاکرات با طرف های خارجی حاضر شود، آگاهانه یا ناآگاهانه بخش زیادی از توان، انرژی و تمرکز او درگیر مسائل فرعی و حاشیه داخلی شده و نشاط و اقتدار او با ماجرای استیضاح نیز کم رنگ خواهد شد! در مدیریت شهری نیز مدیری توانمند و باسابقه اجرایی قابل قبول همچون حناچی که می تواند مدیریت شهری تهران را از شرایط پیچیده فعلی خارج کند، با محدودیت‌های داخلی و تاخیر در جهت صدور حکم خود روبرو بود؛ و برآیند این چالش‌ها نمی تواند برای نظام، کشور و مردم مفید و سازنده باشد.
با این پیش گفته‌ها به نظر می‌رسد کاربست وحدت در شرایط امروز در عرصه داخلی نیز همانند دنیای اسلام ضرورت دارد و می طلبد به عنوان یک کلید‌واژه مهم و کاربردی مورد مداقه مسئولان و طیف های مختلف سیاسی،
مذهبی و ... قرار گیرد و در کنار تحریم دشمنان، به تحریم نقاط قوت خود رو نیاوریم تا بیش از این شاهد فرسایش و اتلاف منابع و ظرفیت های داخلی که می توانند نقطه اتکای ما برای خروج از این شرایط باشند، نباشیم.
استفاده از مطالب سایت با ذکر منبع بلامانع میباشد. طراحی و اجرا توسط: هنر رسانه