روزنامه سیاسی ، اجتماعی ، اقتصادی و فرهنگــی
 -  - 
05 آبان 1397  |  یادداشت  |  کد خبر: 54334
0
0
محمود اشرفی
راهبرد موسمی ترامپ و ژرفنای استراتژیک ایران
اهمیت دلبستگی‌های کهن در چارچوب تئوری‌های سیاسی مرسوم قرار نمی‌گیرد. این دلبستگی‌ها در محدوده زمانی خاصی واقع نشده و تنها حاصل مساعی سیاستمداران نیست. ژرفنای استراتژیک ایران در منطقه در فهرستگان چنین دلبستگی‌هایی قرار می‌گیرد. دلبستگی‌های تاریخی و باستانی که به اشتباه به عنوان نفوذ قلمداد‌ می‌شود.
امروزه حوزه غربی ژرفنای استراتژیک تاریخی ایران با توجه به گرایشات و سیاست‌های اسرائیل و آشوب‌های عراق و سوریه بیشتر مورد نظر قرار‌ می‌گیرد. این در حالی است که دلبستگی‌های کهن ملت‌ها و اقوام بالادستی در شمال و شرق بر ژرفنای پیوند استراتژیک ایران‌ می‌افزاید. این حوزه‌های تاثیرگذاری فرهنگی که در سیاست‌های خاورمیانه‌‎ای جاری امریکا کمتر مورد توجه قرارمی‌گیرد، ژرفنای استراتژیک ایران با کشور‌های پیرامونی بر اساس پیوند‌های دیرین است. پیوند‌هایی مستحکم با کشور‌هایی که حتی با ایران اتصال ارضی ندارد. کشور تاجیکستان امروز در زمره «جزایر فرهنگی ایر ان» قرار دارد. واژه‌های فارسی تا عمق شبه‌‎جزیره هند پیش رفته و سیاستمداران عمانی هیچگاه خاطره همکاری‌های ایرانیان برای حفظ استقلال این کشور را به فراموشی نسپرده‌اند. راهبرد اعلام شده از سوی ترامپ در مورد جلوگیری از نفوذ و استیلای ایران بر کرانه‌های مدیترانه ناشی از یک‌سونگری و سیاست‌های موسمی پرزیدنت ترامپ است. سیاست‌هایی که فاقد همه‌سونگری و عدم نگاه به پیشینه تاریخی و باستانی است. این راهبرد موسمی امریکا سیاست تحریم را برای جلوگیری از نفوذ ایران در مناطق واقع در غرب کشورمان به‌کار گرفته است. این راهبرد موسمی امریکا با نادیده گرفتن پیوند‌ها و ژرفنای استراتژیک تاریخی ایران در چارسوی این سرزمین کهن از یک نکته اساسی دیگر هم غفلت کرده است. تحریم بر سازوکار‌های سخت‌افزاری تاثیرگذار بوده و اما ژرفنای استراتژیک باستانی چهارسویه ایران مصون از تحریم‌ها و راهبرد‌های موسمی ترامپ است.
اخبار مرتبط
دیدگاه کاربران

ارسال دیدگاه
نام :    ایمیل : 

عکس خوانده نمی شود کد امنیتی :      
استفاده از مطالب سایت با ذکر منبع بلامانع میباشد. طراحی و اجرا توسط: هنر رسانه