روزنامه سیاسی ، اجتماعی ، اقتصادی و فرهنگــی
 -  - 
09 تیر 1397  |  جامعه  |  کد خبر: 49101
0
0
بازنشستگی صاحب رای تعیین‌کننده در دادگاه عالی ایالات متحده، فرصتی تاریخی به ترامپ داده است
آمریکایی دیگر در راه
دانلد ترامپ با جایگزین‌کردن حداقل دو کرسی در دادگاه عالی، برای چنددهه آینده سرنوشت حقوقی و قانونی آمریکا را تعیین خواهد کرد
روح‌اله نخعی‪-‬ قاضی آنتونی کندی، یکی از ۹ عضو دادگاه عالی ایالات متحده آمریکا روز چهارشنبه اعلام کرد، تابستان امسال بازنشسته خواهد شد.
طبق قوانین آمریکا، قضات دادگاه عالی با انتخاب رئیس‌جمهور و با تایید کنگره تعیین می‌شوند و تا زمانی که بازنشسته نشوند، فوت نکنند یا در کنگره استیضاح و برکنار نشوند، در کرسی خود خواهند ماند. در عمل اما در طول تاریخ تنها یک بار برای استیضاح یکی از قضات دادگاه عالی در کنگره اقدام شده و آن هم ناموفق بوده است. قاضی ساموئل چیس، در مجلس نمایندگان استیضاح شد اما بعد از تصمیم این مجلس، سنا چیس را از اتهاماتش مبرا دانست و برکناری او را رد کرد.
دلیل اصلی این سابقه این است که جریان‌های سیاسی به دلایل سیاسی و حقوقی، از تلاش برای دخالت در سیستم قضایی پرهیز داشته‌اند. از طرف دیگر، فرایند انتخاب و تایید قضات دادگاه عالی و صلاحیت‌هایی که در این روند در نظر گرفته می‌شود اغلب به شکلی است که قضات این دادگاه سطح بالایی از مقبولیت را داشته باشند و در نتیجه تلاش برای جمع‌آوری رای و برکناری آن‌ها عملاً بی‌معنی بوده است.
عضویت در دادگاه عالی، بالاترین مرتبه در یک روند حرفه‌ای حقوقی است و معمولاً به افرادی می‌رسد که سابقه‌ای طولانی و تاییدشده در این زمینه داشته‌اند، از این رو اغلب بازنشستگی از کرسی‌های این دادگاه هم اغلب در سنین کهنسالی اتفاق می‌افتد.
این تفاصیل به این معناست که کسانی که برای نشستن بر کرسی‌های این دادگاه تایید شوند، عملاً تا پایان عمر بر آن کرسی خواهند نشست و این، فرصت انتخاب یکی از این گزینه‌ها را به فرصتی مهم و تاریخی برای تاثیرگذاری روی سرنوشت حقوقی و قانونی آمریکا در چنددهه آینده تبدیل می‌کند.
حالا با این پیش‌فرض‌ها، به دوره ریاست‌جمهوری ترامپ می‌رسیم که در آن تا اینجا سرنوشت دو کرسی به ترامپ سپرده شده و این تعداد ممکن است تا چهار کرسی
هم برسد.
کرسی اول، کرسی قاضی محافظه‌کار آنتونین اسکالیا بود که در دوران ریاست‌جمهوری اوباما با فوت او خالی شد؛ اما با مقاومت جمهوری‌خواهان سنا به رهبری میچ مک‌کانل، اجازه انتخاب جایگزین او به اوباما داده نشد تا فرصت لیبرال‌ترکردن دادگاه به رئیس‌جمهور سیاه‌پوست داده نشود. استناد جمهوری‌خواهان به قانونی نانوشته بود که از جایگزینی اعضای دادگاه در اواخر دوره ریاست‌جمهوری پرهیز می‌کرد. گرچه فوت اسکالیا فاصله زیادی با زمان انتخابات ریاست‌جمهوری داشت، جمهوری‌خواهان با پافشاری روی همین اصلی خارج از قانون، حتی حاضر به دیدار با گزینه اوباما، مریک گارلند، نشدند تا کرسی برای رئیس‌جمهور بعدی خالی بماند و ترامپ با انتخاب نیل گورسچ محافظه‌کار، ترکیب دادگاه را حفظ کند.
حالا کرسی دوم با بازنشستگی کندی به ترامپ رسیده است. کندی، به لحاظ جهت‌گیری‌اش در تفسیر قوانین، در میانه دادگاه بود. او گرچه در مسائلی مثل حق رای، کنترل اسلحه و قوانینی تامین مالی انتخابات با قضات محافظه‌کار همراه می‌شد، با همراهی‌های کلیدی‌اش با قضات لیبرال، در پرونده‌هایی مهم مربوط به قوانین سقط جنین، حقوق همجنس‌گرایان و اعدام، پیروزی‌های مهمی به لیبرال‌های آمریکا داده بود. حالا وقتی ترامپ، او را با یک قاضی محافظه‌کار دیگر جایگزین کند، ترکیب دادگاه به طور قاطع تبدیل به ۵ به ۴ خواهد شد و این دو معنای مهم دارد:
اولین نتیجه بدیهی این ترکیب این خواهد بود که پرونده‌هایی که پس‌زمینه‌های سیاسی و اجتماعی دارند، در این دادگاه با تصمیماتی طبق روایت محافظه‌کاران از قانون مواجه خواهند شد. همان طور که ذکر شد، پیشتر هم دادگاه تصمیمات محافظه‌کاران مهمی اتخاذ کرده بود، اما حذف کندی و جایگزینی‌اش با قاضی محافظه‌کار، عملاً تعلیق دوران انتظار تصمیم دادگاه را از بین خواهد برد و تصمیمات دادگاه را قابل‌پیش‌بینی‌تر خواهد کرد.
نتیجه دوم به تاثیر عمیق همین پیش‌بینی‌پذیری برمی‌گردد. جفری توبین، کارشناس حقوقی، روی آنتن سی‌ان‌ان یکی از عواقب احتمالی این بازنشستگی را توصیف می‌کند که این تاثیر را به خوبی تصویر می‌کند: «فکر می‌کنم ما گاهی درباره دادگاه عالی، بیش از حد انتزاعی صحبت می‌کنیم و از شان این دادگاه و صلاحیت یا عدم‌صلاحیت افراد می‌گوییم. بیایید از واقعیت‌ها حرف بزنیم. بیایید درباره این حرف بزنیم که آمریکا به چه شکل متفاوت خواهد شد. خواهید دید که ۲۰ ایالت قوانینی تصویب خواهند کرد و سقط جنین را تماماً ممنوع خواهند کرد. ممنوع خواهند کرد، چون می‌دانند حالا پنج رای در دادگاه عالی که «رو در مقابل وید» [پرونده‌ای کلیدی که دادگاه در حکمی که برای آن صادر کرد، عملاً حق سقط جنین را مطابق قانون اساسی خواند] را برگردانند. در ۱۸ ماه، سقط جنین در بخش مهمی از ایالات متحده غیرقانونی خواهد بود. اصلا هیچ تردیدی در این باره نیست.»
مسئله این است که وقتی ترکیب دادگاه به سود جناح محافظه‌کار مشخص باشد، بسیاری از قانون‌گذاران، مقامات و حتی شهروندان ایالت‌های مختلف، در تصمیمات و اختلافاتشان این را لحاظ خواهند کرد و با این پیش‌بینی اقدام می‌کنند. برای بازگرداندن بسیاری از موفقیت‌های مهم لیبرال‌ها در دادگاه، گاهی حتی لزوماً احتیاجی به اقدام هم نیست. در همین موضوع کافی است در یک پرونده حکمی صادر شود که قانونی‌بودن فدرال حق سقط جنین را حذف کند تا در همه ایالاتی که پیش از حکم قبلی دادگاه در این باره قانونی داشته‌اند، خودبخود به آن قوانین بازگردند. همین طور است درباره حقوق همجنس‌گرایان، محدودکردن قانون اعدام،
قوانین مربوط به اینترنت و بی‌طرفی شبکه، قوانین مهاجرت، ممنوعیت سفر، حتی آزادی بیان و آزادی مذهب، قوانین تامین مالی انتخاباتی، حق رای، کنترل اسلحه و به طور کلی هر موضوعی که تابحال لیبرال‌ها در آن موفقیتی کسب کرده‌اند یا به دنبال پیگیری حقوقی آن بوده‌اند.
احتمال کرسی‌های سوم و چهارم، کار را برای لیبرال‌ها ترسناک‌تر می‌کنند. قاضی استفن بریر و قاضی روث بیدر گینزبرگ، دو قاضی لیبرال هستند که با توجه به سن بالایشان، چندسالی است به عنوان گزینه‌های احتمالی کناره‌گیری یا حذف به واسطه درگذشت مطرح هستند. این دو، هر دو از قضات لیبرال هستند. اگر این دو نفر در دوران ترامپ کنار روند، ترامپ می‌تواند عملاً ترکیبی ۷ به ۲ بسازد. ترکیبی که عملاً دادگاه عالی را به پایگاه قدرت محافظه‌‌کاران تبدیل می‌کند. در ترکیب ۵ به ۴، کافی است یکی از محافظه‌کاران، در اتفاقی که بی‌سابقه هم نیست، همراه لیبرال‌ها تصمیم بگیرد تا ورق برگردد اما در ترکیب ۶ به ۳ یا ۷ به ۲ عملاً راهی برای شکست محافظه‌کاران قابل‌تصور نیست. شاید با همین ترکیب هم در آینده نزدیک با پرونده‌هایی در دادگاه عالی روبرو شویم که مسائلی که حل شده فرض می‌شوند، مثل حقوق رسانه‌ها یا اقلیت‌های دینی و... دوباره به محل دعوا تبدیل شوند. اساساً در
صحنه‌های سیاسی، حرکت به سمت یکی از کرانه‌های طیف‌های فکری باعث می‌شود، طرف مقابل در مسائلی که پیشتر محل اختلافی درونی رقیبش بود، مبارزه کند.
دمکرات‌ها، تلاش‌هایی کرده اند که با استناد به رفتار مک‌کانل، ترامپ و جمهوری‌خواهان را قانع کنند که تا زمان انتخابات، جایگزینی کندی را به تعویق بیاندازند، اما این مسیر بن‌بستی آشکار است. کریس متیوز، مجری ام‌اس‌ان‌بی‌سی در مونولوگی خشمگین از دمکرات‌های کنگره خواست با چنگ و دندان و حتی با گروگان‌گرفتن تمام طرح‌های دیگری که به کنگره می‌روند، در مقابل جایگزینی کندی بایستند و تهدید کرد که اگر چنین نکنند، پایگاه رای دمکرات، مجازات سختی برای آن‌ها در نظر خواهد گرفت. اقدام دمکرات‌ها تا اینجا شبیه به رفتار گروهی است که می‌خواهند نشان دهند، تلاش خود را کرده‌اند و کاری از دستشان برنمی‌آید،
مشابه رفتاری که در زمان تعیین گورسچ انجام دادند. اگر چنین کنند،
مجازاتی که متیوز از آن صحبت می‌کند، احتمالاً افزایش تلاش‌ها برای چرخاندن حزب دمکرات به چپ و کنارزدن نمایندگان و کرسی‌داران فعلی حزب برای جایگزین‌های پیشروتر خواهد بود.
اما حتی مجازات این چنینی هم احتمالاً تاثیری در آنچه توبین توصیف کرد ندارد. واقعیت امروز آمریکا این است که تا همین جا، تصمیمات ترامپ برای این دو کرسی دادگاه عالی، سرنوشت آمریکا در صحنه‌های حقوقی و تفاسیر قانون را به شکلی اساسی برای چنددهه شکل خواهد داد. شکست سال ۲۰۱۶، عمیق‌تر از چیزی است که در روزهای اول به چشم هواداران دمکرات می‌آمد.
استفاده از مطالب سایت با ذکر منبع بلامانع میباشد. طراحی و اجرا توسط: هنر رسانه