روزنامه سیاسی ، اجتماعی ، اقتصادی و فرهنگــی
 -  - 
11 اردیبهشت 1397  |  بین الملل  |  کد خبر: 46501
0
0
سال 1340 معلمان به امید گشایش اوضاع‌شان اعتصاب کردند، اما هنوز تنگناها ادامه دارد
گره‌های کور یک شغل شریف
همدلی| نقش تاریخ و اثر آن در جامعه بر همگان واضح و مبرهن است و کمتر کسی است که نداند ملت و حکومتی که تاریخ را ندانند لاجرم مجبور به تکرار آن هستند. روز معلم و تاریخ آن هم به نوبه خود خواندنی است و پر است از درس هایی برای افرادی که در جامعه بار سنگین چنین مسئولیتی بر دوششان است. به عقب تر که بازگردیم اقدامات صنفی معلمان در ایران به سال 1339 باز می گردد. «باشگاه مهرگان» یا همان مجمع صنفی معلمان به مدیریت محمد درخشش در ۱۸ بهمن ۱۳۳۹ طی قطعنامه‌ای خواستار افزایش حقوق معلمان شد. معلمان زیادی حمایت خود را از این قطعنامه اعلام کرده و خواستار عملی شدن آن شدند. دولت وقت، به نخست وزیری جعفر شریف امامی تازه تشکیل شده بود. لایحه «اشل حقوقی جدید فرهنگیان» هم که توسط وزیر فرهنگ جهانشاه صالح به مجلس برده شده بود هم، مورد تایید معلمان نبود. بنابراین، بنا به درخواست باشگاه مهرگان، معلمان از روز ۱۲ اردیبهشت ۱۳۴۰ دست به اعتصاب زدند، مدارس را تعطیل کردند و برای نشان دادن اعتراض خود مقابل مجلس در میدان بهارستان تجمع کردند. نیروهای ژاندارمری برای متفرق کردن معلمان از ماشین آبپاش استفاده کردند اما معلمان مقاومت کرده و باز ایستادند. عده ای از معلمان در صدد برآمدند تا با منحرف کردن شلنگ های آبپاش مانع از خیس شدن همکارانشان شوند. بدین ترتیب درگیری بین معلمین و نیروهای ژاندارم بالا گرفت. مامورین با استفاده از شلیک هوایی و باتوم تلاش بر متفرق کردن معلمین کرده اما با شلیک تیر مستقیم سرگرد ناصر شهرستانی، رئیس کلانتری بهارستان تاریخ شاهد تحولات بیشتری در آن ایام شد. سه تن از معلمین بر اثر تیراندازی مستقیم مامورین مجروح و یکی از گلوله های سرگرد شهرستانی هم بر پیشانی معلم جوان ابوالحسن خانعلی نشست. جنازه این معلم شهید از بیمارستان بازرگان به مسجد اسکندری منتقل داده شد و تعداد یکصد معلم دور جنازه را گرفتند تا به دست حکومت نیفتد. دو سال مراسم روز معلم به یادبود این روز برگزار شد ولی در تقویم ایران ثبت نشد و کم کم به دست فراموشی سپرده شد. مطمئنا، با مروری کوتاه بر این حادثه تلخ می شود درس های زیادی گرفت و از تکرار حوادثی اینگونه ناخوشایند جلوگیری کرد. می شود آموخت که در مقام مسئول باید به صدای ملت گوش داد و ندا و درخواست به حق آنان را اجابت کرد تا تاریخ شاهد خانعلی ها نباشد. به گزارش نوری، رییس مرکز آمار و فناوری ارتباطات و اطلاعات وزارت آموزش و پرورش (http://akhbar20.blogfa.com/post/159) امسال تعداد کل دانش‌آموزان را 74 هزار نفر دانش‌آموز استثنایی و 452 هزار نفر دانش آموز بزرگسال و 757 هزار نوآموز نیز در بخش پیش دبستانی تشکیل داده اند. نوری همچنین تعداد کل معلمان را در کلیه مقاطع نزدیک بر یک میلیون نفر اعلام کرد. این در حالی است که معلمان خواسته‌ها و مشکلاتی را دارند که عدم تحقق این خواسته‌ها و برطرف نشدن این مسایل در کیفیت کار معلمان تاثیر منفی گذاشته است. مهمترین مطالبات معلمان در سه حوزه معیشتی- رفاهی، منزلتی و مشکلات کاری و سیستمی تقسیم می‌شود. با روی کار آمدن دولت تدبیر و امید اما باز هم گره ای از این کلاف سرگشته باز نشده و مطالبات آموزگاران همچنان معوقه باقی ماند. به‌راستی که معلمی شغل انبیاست و پر است از مشقت و مسئولیت. معلمین در هر کشوری آینده آن کشور را می سازند. متاسفانه در ایران با توجه به گلایه‌های معلمان می‌توان گفت که دخل و خرج آنها در روزهای گرانی کالاهای اساسی با هم نمی‌خواند و سبد خانواده آنها روز به روز کوچک‌تر می‌شود. اما کمی آن طرف تر در فرنگ داستان دیگری برای آموزگاران، این کیمیایان جسم و جان رقم می خورد. به عنوان مثال، معلمان در لوگزامبورگ بیشترین حقوق را دریافت می کنند، یعنی از 64042 تا 80000 دلار. در ایالات متحده حقوق معلمان از 36000 دلار در سال شروع شده و تا 72000 دلار هم می رسد. در فنلاند نیزمیزان حقوق معلمان از 29 هزار دلار در معلمان تازه کار پایه ابتدایی آغاز می‌شود و تا 45 هزار دلار به معلمان پرسابقه می‌رسد. در کره جنوبی، کف حقوق 26 هزار دلار است و نهایت آن 74 هزار دلاراست. در ایران اما حقوق معلمان سالانه کمتر از 10000 دلار است. در این بین، مشکلات و معضلات معلمان مدارس استثنایی نیز داستانی‌ست بس تراژیک و در خور تفکر. عدم تحقق وعده پرداخت حقوق به کودکان استثنایی، کمبود نیروی کار در این مدارس ویژه، اعم از افراد با تخصص‌های مشاور، گفتار درمان، مربی بهداشت، کار درمان، مربی پرورشی و ....، خدماتی که در قدیم در مدارس استثنایی داشتیم و حالا نداریم چون مهمان‌دار، خدمت‌گزار و سبد غذایی ویژه کودکان استثنایی، لغو قانون بازنشستگی 25 ساله این آموزگاران زحمتکش و در آخر عدم وجود سیستم اضافه کاری برای معلمان این مدارس همه و همه جای اندکی تامل و تفکر دارد. کودکان استثنایی که از آنان به عنوان فرشتگان بی گناه یاد می شود دارای مشکلات خاص خود هستند و به طور حتم معلمان و مربیان این کودکان به واسطه مسائل و مشکلات این فرشتگان، سختی کار بیشتری نسبت به سایر همکاران خود دارند.
در آخر، اگر چه سال‌هاست که در روز معلم قول های زیادی به این قشر مسئول، مظلوم و زحمتکش جامعه داده می شود اما دریغ از اندکی عمل. تنها نگرشی نو در تصمیم‌گیری ها و رویکردهای نوین مدیریتی می تواند نوید بخش تغییراتی برای این باغبانان باغ عشق باشد. براستی که تمامی اقشار جامعه زندگی خود را مدیون معلمان خود هستند.
استفاده از مطالب سایت با ذکر منبع بلامانع میباشد. طراحی و اجرا توسط: هنر رسانه