روزنامه سیاسی ، اجتماعی ، اقتصادی و فرهنگــی
 -  - 
12 آذر 1396  |  بین الملل  |  کد خبر: 40915
0
0
مردم به چه فکرمی‌کنند؟
دروغ
جامعه ایران دچار یک اپیدمی وحشتناک شده و آنچه شاهدش هستیم، شدیدتر شدن هرروزه این معضل است.
نظر برخی از شهروندان را در این باره، در گفت‌وگو با «همدلانه» می‌خوانید:
لیدا حیدری- خیاط: برخلاف آنچه همگان می‌گویند که دروغ بد است و جامعه را به فساد می‌کشاند، فکر میکنم گاهی گفتن دروغ نجات‌بخش است؛ زیرا گاهی اوقات گفتن حقیقت لزومی ندارد و سوءتفاهم‌هایی را به‌وجود می‌آورد.
حمیدرضا آخوندزاده- روان‌شناس: دروغ نشان‌گر این است که فرد توانایی گفتن حقیقت به خود را ندارد. کسی که زندگی‌اش را به دور از هرگونه نفاقی بنا میکند، نمیتواند به خود دروغ بگوید. در جایی خواندم که اگر فردی به دیگری دروغ بگوید، حق شنیدن حقیقت را از او سلب کرده است. پس این موضوع همیشه یک‌طرفه نیست و طرف مقابل هم حق شنیدن حرف راست را دارد.
امیرمهدی افشاری- دانشجوی حقوق: دروغ موجب بی‌اعتمادی می‌شود و مردم روزبه‌روز از هم فاصله می‌گیرند در همین تهران اگر به قصد خیرخواهی به کسی نزدیک شویم و بخواهیم مثلا بگوییم پولت دارد از جیبت می‌افتد، ابتدا قیافه‌مان را برانداز میکند و بعد توجه میکند که چه گفته‌ایم. حتی مقامات اداری را مسبب تشدید این مسئله میدانم. مردم به آن‌ها بی‌اعتماد شده‌اند و دیگر به خودشان هم اعتماد نمی‌کنند.
علی هدایتی- راننده تاکسی: یادم می‌آید بچه که بودم گاهی اوقات که تلفن خانه زنگ می‌خورد پدرم می‌گفت اگر با من کار دارند بگویید من خانه نیستم و من تعجب می‌کردم که چرا باید چنین چیزی را بگوییم که خلاف حقیقت است. بزرگ‌تر که شدم فهمیدم گاهی دروغ گفتن راه نجات است و حتی گفتن دروغ در بعضی مواقع ضروری است.
اخبار مرتبط
دیدگاه کاربران

ارسال دیدگاه
نام :    ایمیل : 

عکس خوانده نمی شود کد امنیتی :      
استفاده از مطالب سایت با ذکر منبع بلامانع میباشد. طراحی و اجرا توسط: هنر رسانه