روزنامه سیاسی ، اجتماعی ، اقتصادی و فرهنگــی
 -  - 
09 آذر 1396  |  جامعه  |  کد خبر: 40784
0
0
سکانس دوم: باید ببازی علیرضا
شهر بیدگوشچ لهستان، مسابقات کشتی آزاد قهرمانی زیر 23 سال جهان، یکشنبه 5 آذر 96. علیرضا کریمی، آزادکار تیم ملی در وزن 86 کیلوگرم از حریف روس خود 3-2 پیش است. اما ناگاه مربی او فریاد می‌زند «باید ببازی علیرضا». علیرضا کریمی هم ناچار از اجرای دستور مربی خود، بدنش را ول می‌کند و حریف هم با فیتیله‌پیچ‌های پی‌درپی او را شکست می‌دهد. این باخت مصلحتی هم برای این بود که کریمی به آزادکار اسرائیلی نخورد تا شانس قرار گرفتن روی سکوی سومی را داشته باشد که همان هم به لطف اشتباه محاسباتی مربیان حاصل نشد و دست آخر، کریمی باز هم به حریف اسرائیلی خورد که به علت «مصدومیت» مسابقه نداد. در این زمینه، رسول خادم، رئیس فدراسیون کشتی سه‌شنبه گذشته در گفت‌وگو با اعتماد می‌گوید:«به نظر می‌رسد مردم فلسطین هم از اینگونه ایثارها اطلاعی ندارند. در واقع دستگاه‌های مسئول نمی‌توانند در انعکاس این فداکاری‌ها به‌خوبی عمل کنند.» خادم در پاسخ به این سوال که راهکارش برای حل این موضوع چیست، گفت: «امروز مهم‌ترین مشکل این است که غیر از خود ورزشکاران اسرائیلی، کسی در دنیا متوجه نمی‌شود که چرا ورزشکاران ایرانی در برابر نمایندگان اسرائیل مبارزه نمی‌کنند و در نتیجه، نه در ابعاد بین‌المللی برد لازم را دارد و نه در داخل تاثیر‌گذاری گذشته را. برای همین به نظر می‌رسد اگر تصمیم به ادامه این سیاست است باید به‌روز شود و راهکار دیگری برای این موضوع اندیشید. امروز دنیا نمی‌گوید که کریمی در اعتراض به رژیم اسرائیل و حمایت از فلسطین مبارزه نکرده است، چون به‌هیچ‌وجه امکان انتشار در فضای مسابقات را ندارد. بلکه چیزی را که دیده‌اند بازگو می‌کنند و می‌گویند کشتی‌گیر روسیه عجب کاری کرد که کشتی باخته را در یک دقیقه نهایی با 6 فیتیله‌پیچ به نفع خود تمام کرد.»
استفاده از مطالب سایت با ذکر منبع بلامانع میباشد. طراحی و اجرا توسط: هنر رسانه