روزنامه سیاسی ، اجتماعی ، اقتصادی و فرهنگــی
 -  - 
25 مهر 1396  |  یادداشت  |  کد خبر: 38690
0
0
ولی‌الله شجاع‌پوریان
دوست و دشمن کدامند؟
اظهارات جدید دونالد ترامپ، رئیس‌جمهوری آمریکا، درباره ایران و برجام، واکنش‌های متفاوتی به دنبال داشته است که از چند منظر قابل بررسی است:
1- ترامپ در اظهارات خشمگینانه خود، سخن جدیدی نداشت؛ پیش از این نیز ترامپ بارها انتقادات زیادی را علیه برجام و ایران مطرح کرده بود و دشمنی و عداوت خود را با ایران و ایرانیان نشان داده بود؛ اعمال تحریم‌های بیشتر نیز علیه ایران موضوع جدیدی نیست؛ لذا نمی‌توان گفت ما با شرایط جدیدی روبه‌رو شده‌ایم، اما مواضع ترامپ به‌روشنی آشکار ساخت که ما در عرصه سیاست خارجی با دشمنان سرسختی مواجه هستیم که باید با عقلانیت، منطق و به دور از تنش به مصاف آن‌ها برویم.
2- شاید اغراق نباشد اگر بگوییم اظهارات خشمگینانه ترامپ نوعی واکنش انفعالی در قبال توافق منطقی و حساب‌شده برجام است که باعث موفقیت دیپلماتیک ایران در نظام جهانی شده است. عصبانیت تندروهای امریکایی، صهیونیستی و البته رقبای منطقه‌ای ‌ایران از برجام بر هیچ‌کس پوشیده نیست و چه‌بسا اگر هراس از پیامدهای دیپلماتیک لغو برجام نبود، ترامپ تاکنون از برجام خارج شده بود، اما مهارت و کاردانی دستگاه دیپلماسی کشور در هنگام تدوین برجام باعث شده خروج از برجام به‌راحتی برای آمریکا میسر نباشد.
3- صرف‌نظر از مباحث فنی برجام که در زمان خود بحث شد و بسیاری از منتقدان دولت بر آن خرده گرفتند، این روزها مبرهن است که برجام از لحاظ حقوق بین‌الملل، همه راهکارها و بهانه‌های احتمالی را از امریکا سلب کرده و مانع‌تراشی‌های ترامپ نیز جز در کاخ سفید، در اتحادیه اروپا و مجامع بین‌المللی با واکنش‌های منفی روبه‌روست؛ به‌واقع درماندگی ترامپ در لغو برجام نشان می‌دهد دستگاه دیپلماسی کشور به‌قدری بر روی تدوین برجام تسلط و مهارت کافی داشته‌اند که امروز لغو برجام به‌راحتی برای آمریکا امکان‌پذیر نیست.
4- به یاد داریم پنج سال پیش تقریبا همه دنیا از آمریکا و کشورهای غربی گرفته تا اروپایی‌ها و کشورهای عربی و دوست و دشمن برای تحریم ایران به اجماع رسیده بودند. مواضع ماجراجویانه دولت نهم و دهم، دولت‌مردان آمریکایی را در موقعیتی قرار داده بود که به‌راحتی پروژه ایران‌هراسی را ایجاد و تحریم‌های یک‌جانبه و ظالمانه‌ای را بر مردم کشورمان تحمیل کنند، اما اکنون از همان آغاز سخنرانی ترامپ، مخالفت‌ها با اظهارات ترامپ و حمایت از ایران و برجام حتی از متحدان اروپایی آمریکا نیز آغاز شد و این بار آمریکا بود که در نظام جهانی در موقعیت انزوا قرار گرفت.
5- اظهارات بی‌پایه ترامپ درباره ایران و برجام در قیاس با مواضع مقتدرانه و دیپلماتیک روحانی در برابر سخنان ترامپ، باعث موفقیت دیپلماسی عمومی ایران در سطح دنیا نیز خواهد شد. امروز همه دنیا به این درک رسیده است که ایران در قبال توافق با 6 کشور بزرگ دنیا با راستی‌آزمایی از آزمون نهادهای نظارتی و بین‌المللی خارج شده و این آمریکاست که قواعد و منطق دیپلماتیک را نمی‌پذیرد. امروز به‌جرات می‌توان گفت متهم‌کردن ایران به جنگ‌طلبی از سوی کمتر کشوری پذیرفته خواهد شد و افکار عمومی از آمریکا انتظار دارد با صداقت بیشتری رفتار کند.
6- دشمنی ترامپ با آمریکا تلنگری برای جریان‌های سیاسی داخلی بود که باید با انسجام و وحدت بیشتری در برابر دشواری‌های سیاست‌ خارجی رفتار کنیم؛ دستگاه دیپلماسی و دولت تدبیر و امید مستحق حمایت و همراهی است و نباید به بهانه‌های سخیف داخلی، پروژه تضعیف دولت را دنبال کرد. امروز دولت در داخل با موانع و سنگ‌اندازی‌های متعددی روبه‌روست که کارکرد خارجی آن را تحت تاثیر قرار می‌دهد. اگر از دریچه منافع ملی و مصالح عمومی رویدادهای اخیر را تحلیل کنیم باید به این باور عمومی برسیم که حمایت از دولت تدبیر و امید، به‌ویژه در حوزه سیاست خارجی، حداقل کاری است که ما می‌توانیم در قبال خدمت به میهن ادا کنیم.
7- اظهارات اخیر ترامپ سطح وحدت و همبستگی ملی ایرانیان را به بالاترین سطح خود در سال‌های اخیر رسانده است. شوربختانه در چنین شرایطی نیز هنوز عده‌ای بر طبل اختلافات سیاسی داخلی می‌کوبند و برای تبرئه خود و تضعیف دولت، سیاه‌نمایی می‌کنند. کافی‌است این روزها نگاهی به شبکه‌های اجتماعی بیندازیم تا دریابیم دوست و دشمن کدامند و چه چهره‌هایی در راه تفرقه و سلب امید قلم در دست دارند!
استفاده از مطالب سایت با ذکر منبع بلامانع میباشد. طراحی و اجرا توسط: هنر رسانه