روزنامه سیاسی ، اجتماعی ، اقتصادی و فرهنگــی
 -  - 
31 فروردین 1396  |  جامعه  |  کد خبر: 29678
0
0
اولویت های زنان در شورای پنجم
زهره آشتیانی- شاید در تصورعموم شهروندان، منظور از مدیریت شهری، تنها شهرداری باشد، در صورتی که مجموعه اداری شهر از دو جزء تشکیل شده است : جزء اولِ آن، «شــوراها یا انجمن شــهر» است که قوه مقننه ناظر بر عملکرد بخش اجرایی شــهرداری است و بطور مستقیم توسط مردم انتخاب می‌شوند و بخش دوم آن نیز دســتگاه اجرایی شــهرداری است که وظیفه اجــرای مصوبات شورای شهر و انجام سایر وظایفی را بر عهده دارد که به موجب قانون بر عهده شهرداری گذاشته شده است.
با شفاف شدن جایگاه هریک از اجزای مدیریت شهری، نکته مهمی که در این میان نباید از آن غافل شد، ماهیت «نظارتی» شورای شهر است. به عبارت دیگر اینطور می‌توان گفت که شورای شهر «تعیین کننده اولویت‌ها و چالش‌های شهری» برای بخش اجرایی، یعنی شهرداری است. در این صورت اعضای هر دوره از شورای شهر باید قبل از شروع به فعالیت «اولویت‌های اصلی حوزه های شهری» را مشخص کنند و در این میان تمامی اقشار و شهروندان نیز باید مد نظر قرار بگیرند. بنابراین لازم است تا مسائل و مشکلات به تفکیک جنسیت افراد، سن آنان و موقعیت اجتماعی‌شان مورد توجه قرار بگیرد. لذا قطعا شورای پنجم باید به «زنان» به عنوان نیمی از جمعیت مشارکتی جامعه نگاهی ویژه داشته باشد و دغدغه های آن‌ها را به عنوان اساس و پایه برنامه ریزی های خود مدنظر قرار
دهد.
در این راستا یکی از اصلی ترین اولویت هایی که باید در شورای پنجم به آن توجه ویژه شود، مسئله« آسیب های اجتماعی خاص زنان» مثل اعتیاد، فساد و سوء استفاده های جنسی است، چرا که زنان به عنوان رابط اصلی با سایر اعضای جامعه نقشی به ظاهر روزمره و اما در باطن استراتژیک و تاثیر گذار دارند. همچنین آمار روزافزون خشونت های خانگی و فرار دختران، نشان می دهد که زنان باید تحت حمایت و توجه بیشتری قرار گیرند و زنان آسیب پذیر را زیر چتر حمایتی قرار داد تا مشکلات آنها کاهش یابد.
به عنوان مثال اگر به بحث کار آفرینی برای زنان سرپرست خانوار و حمایت از آنان توجه شود و برنامه ای عملیاتی و قابل سنجش برای این حوزه تدوین شود، فسادهایی که در راستای کسب درآمد و گذران زندگی اتفاق می افتد، به میزان قابل توجهی کاهش می‌یابد. از طرفی دیگر زنی که خود را موتور محرک یک شغل و فعالیت می‌داند، در آموزش فرزندان خود نیز این سبک زندگی را سرلوحه تربیتی خود قرار می‌دهد.
همچنین موضوع دیگری که شاید برای اولین بار باید به عنوان اولویت در شورای پنجم مطرح شود «حضور زنان در سطوح بالای مدیریت شهری» مانند شهرداران مناطق، شهرداران ناحیه, معاونت‌ها و.. است. این اولویت در اصل شایسته گزینی بدون توجه به جنسیت فرد، را نهادینه می کند و به عبارتی دیگر از پتانسیل و مشارکت نیم دیگری از جامعه استفاده ای بهینه و کارا خواهد داشت. یکی از نکاتی که در دستیابی به این اولویت باید در نظر داشت «موضوع بومی گرایی» در انتخاب زنان توانمند برای سطوح بالای مدیریت شهری است، به این معنا که اگر برای مثال یکی از نواحی و یا مناطق شهرداری تهران که قصد گزینش فردی جهت قرار گیری در منصبی خاص را دارد، این گزینش و اعلام نیرو را ابتدا در منطقه، ناحیه و محله مورد نظر انجام دهد تا علاوه بر استفاده از پتانسیل ها، توانایی ها و مهارت های زنان بومی منطقه، عاملی انگیزشی برای توان افزایی زنان و حتی مردان منطقه
شود.
همچنین اعتقاد دارم که باید تلاش کنیم با زنان دیگر همکاری موثر و پایداری را آغاز کنیم تا شاهد حضور پررنگ آنها در عرصه اجتماع و اداره شهر باشیم و زنان بیشتری وارد عرصه مدیریت شهری شوند. چرا که با حضور حداکثری زنان در شورای شهر می توان بسیاری از مشکلات زنان از قبیل ازدواج، اشتغال و نیز مشکلات زنان کارگر را برطرف کرد.بنابراین با برنامه ریزی های دقیق و جامع در حوزه زنان خطراتی که زمینه فروپاشی خانواده را فراهم می کنند، می‌توان شناسایی و رفع کرد و به زنان آموزش ها و مهارت‌های لازم را داد و آنها را در برابر مشکلات توانمند کرد. توانمند سازی زنان و آموزش و مهارت های مورد نیاز می‌تواند آنها را در برابر آسیب ها و مشکلات واکسینه کند. توجه به اولویت های مذکور که شاید از اصلی ترین چالش های حوزه زنان باشد، باید به شکلی جدی و برنامه ریزی شده در شورای پنجم مورد توجه و پیگیری قرار گیرد که کارنامه عملکرد این شورا در انتهای فعالیت آن به الگویی برای سایر
دوره های شورای اسلامی تبدیل شود.
استفاده از مطالب سایت با ذکر منبع بلامانع میباشد. طراحی و اجرا توسط: هنر رسانه