روزنامه سیاسی ، اجتماعی ، اقتصادی و فرهنگــی
 -  - 
23 دی 1395  |  بین الملل  |  کد خبر: 25184
0
0
تو از مرگ چه می‌دانی؟!
آیدین ریاضی ‪-‬ امروزه دیگر بحث درباره سینمای «آکیرا کوروساوا» که از فیلم‌سازان بزرگ تاریخ سینما ست به نوعی تکرار است.آثار این کارگردان مطرح ژاپن بیش از هر فیلم‌ساز شرقی دیگر و البته ژاپنی دیگر، در تمام دنیا دیده شده و بارها مورد نقد و بررسی قرار گرفته اند. بسیاری معتقدند که سینمای آکیرا کوروساوا تا حدی به سینما و ادبیات  غرب و مخصوصا هالیوود نزدیک است؛ کوروساوا خود معتقد است که همیشه مخاطب ژاپنی را برای ساخت فیلم هایش در ذهن داشته است و از اینکه خارجی ها آثار او را بیشتر از ژاپنی‌ها تحسین می کردند دل‌زده و ناامید بود و اعتقاد دارد که ژاپنی‌ها به طرز غم‌انگیزی با تاریخ و فرهنگ خود بیگانه هستند. البته این را هم باید گفت که کوروساوا تا حد زیادی به داستایوفسکی، شکسپیر و جان فورد مدیون است، اما این را هم باید در ذهن داشت که خود کوروساوا نیز به نوبه خود بر ژانر وسترن دهه 1960 تاثیرگذار بوده است. سینمای کوروساوا، سینمایی انسانی، بسیار قوی، هنری و با اندیشه ای بالاست.او با استفاده از سبک تصویری ویژه و منحصربفرد و با امکانات ی نه چندان زیاد توانست صحنه‌های سینمایی قوی و گاه شاعرانه را خلق کند و همین امر از او  یک هنرمند و  کارگردان صاحب سبک را به وجود آورد. نام «آکیرا کوروساوا» را بدون شک با فیلم های بزرگ او یعنی «راشومون،هفت سامورایی، سریرخون، یوجیمبو، ریش قرمز، آشوب و... به یاد می آوریم و به جرات می توان گفت این آثار بخش بسیار مهمی از سینمای ژاپن هستند. کوروساوا فیلم‌های زیادی در کارنامه خود دارد، بیش از سی فیلم در این کارنامه دیده می شود که بهترین آنها بین سال‌های 1942 تا 1966 قرار دارند؛ یعنی اوج فعالیت و دوران حرفه ای کوروساوا محسوب می‌شود. در بین این آثار فیلم‌هایی هستند که در سایه فیلم های بزرگی همچون هفت سامورایی، راشومون و... قرار گرفته اند و کمتر دیده شده اند، چه بسا این فیلم ها از مهمترین فیلم های کوروساوا هم باشند. برای مثال، فیلم «زیستن» ساخته سال 1952، اثری  پس از راشومون که اولین فیلم مطرح سینمای ژاپن است ، ساخته شد و شاهکاری است محصول سینمای کوروساوا...
زیستن، داستان مردی پا به سن گذاشته است به نام «واتانابه» که سال هاست کارمند بایگانی شهرداری است، واتانابه، که مدت 30 سال است فقط این نوع زندگی (کارمندی) را می گذراند، ناگهان با مراجعه به پزشک متوجه می شود که سرطان معده دارد و به زودی می‌میرد.این مساله موجب می‌شود که زندگی «واتانابه» که چیزی به پایان آن نمانده وارد مرحله تازه‌ای شود.او از هر طریقی می‌کوشد تا باقیمانده اندک زندگی‌اش را با استفاده از پول‌هایی که طی 30 سال گذشته پس انداز کرده ، به بهترن شکل ممکن بگذراند. داستان فیلم «زیستن» در دو بخش، به طور دقیق و منظم تعریف می‌شود؛ بخش اول مربوط به معرفی قهرمان فیلم از زمانی است که متوجه می‌شود دچار بیماری سرطان شده است، مردی تنها که ناگهان با مسئله ای مهم به نام «مرگ» روبرو می شود که پیش از آن اصلا به این موضوع حتی فکر هم نکرده است و اکنون با آن مواجه شده و نمی‌تواند آن را بپذیرد. واتانابه شخصیتی است که حتی نمی‌داند با زندگی اش چه کار کند. سی سال زندگی اداری، نشستن بر روی صندلی و زندگی در فضایی پر از کاغذ و قفسه‌ها که بیشتر شبیه به یک زندان است تا یک محیط اداری.واتانابه آنقدر در دنیای کار خود فرو رفته که  حالا حتی نمی‌داند، پول زیادی که دارد چگونه خرجش کند و حالا اینجاست که با آمدن سرطان و واقعیتی به نام مرگ، چشم واتانابه به زندگی باز می شود و معنی واقعی زندگی را می‌فهمد.او از این به بعد به جاهای می رود که تا به حال نرفته و در شرایطی قرار می‌گیرد که قبل از این باید خود را در آن قرار می‌داد. پرسه زدن هایی او در میان شهر توکیو و عبور او از میان سالن‌های نمایش و موسیقی و مواجه شدن با افراد مختلف جامعه، او را وارد دنیایی غیر دنیای خود می‌کند و طعم یک زندگی جدید را می‌چشد.بدون تردید«زیستن» یکی از بهترین و ماندگارترین آثار سینمایی کوروساواست که تماشای آن به شدت به علاقمندان به فیلم و سینما توصیه می‌شود.
‏aidinriyazi@yahoo.com
استفاده از مطالب سایت با ذکر منبع بلامانع میباشد. طراحی و اجرا توسط: هنر رسانه