روزنامه سیاسی ، اجتماعی ، اقتصادی و فرهنگــی
 -  - 
06 آذر 1395  |  ورزش  |  کد خبر: 22661
0
0
حدیث میرامینی در گفت‌وگو با «همدلی» :
تئاتر با دورهمی و سیرک فرق می‌کند
همدلی | مریم پوراحمدی ـ حدیث میرامینی این روزها نمایش «دور از دسترس اطفال نگهداری شود» را در سالن سایه مجموعه تئاتر شهر به روی صحنه دارد. بیشتر او را بازیگر تلویزیون و سینما می‌شناسند اما مدرک تحصیلی‌اش تئاتر است. در این روزهای سرد پاییزی به بهانه اجرای نمایشش و نقش سخت مادری که به دلیل مصرف زیاد شیشه متوجه آتش زدن کودکش نمی‌شود، با او به گفتگو نشسته‌ایم.
نقش سختی در نمایش «دور از دسترس اطفال نگهداری شود» دارید.
من نقش سوری را بازی می‌کنم که به نظرم بسیار کاراکتر سختی است و برای من یک ریسک به حساب می‌آید. تمام تلاشم را می‌کنم که بتوانم آن را بازی کنم . سوری یک کاراکتر عجیب است که جایی می‌توان به آن نگاه از خودگذشتگی داشت و در جای دیگر می‌توان نگاه خودخواهی و به دور از انسانیت به آن داشت. اگر بخواهیم با نگاه جامعه شناسانه به آن نگاه کنیم دسته‌ها و رده‌های مختلفی از انسان‌ها وجود دارند که یک سری از آن‌ها بسیار عجیب و دور از ما هستند. آن‌ها درون خود زندگی می‌کنند و نگاه‌شان به زندگی بسیار فرق می‌کند. آن‌ها آ‌‌‌ن‌قدر از عرف جامعه به دور هستند که برای ما بسیار عجیب به نظر می‌رسند. این متن حسی را در من بیدار می‌کند که به عنوان یک بازیگر تلنگر می‌خورم که بیایم و این نقش را بازی کنم.
چطور سعی کردید به این نقشِ به قول خودتان عجیب نزدیک شوید؟
روز اولی که برای این کار صحبت کردم اعتراف کردم که من چنین چیزی را نمی‌شناسم پس لازم است که کمی تحقیق کنیم . از همان روز من ساعت‌ها در فضای مجازی و اینترنت تحقیق کردم، مقاله خواندم و فیلم دیدم. همراه گروه نیز به جاهایی رفتیم که این آدم‌ها زندگی می‌کنند. آن‌ها را از نزدیک دیدیم. به لحاظ ظاهری و فیزیکی و نوع صحبت کردن به آن‌ها نزدیک شدیم. کار سختی بود چون آن‌ها ارتباط خود با بیرون را کم کرده‌اند . این‌که آن‌ها چرا این راه را انتخاب کرده‌اند برای‌مان مهم بود. موضوعی که وجود دارد این است که وقتی من چنین آدم‌هایی را می‌بینم آن‌قدر به نظرم عجیب می‌آیند که اگر کسی را در حال بازی در چنین نقش‌هایی می‌دیدم می‌گفتم که چقدر اغراق کرده
است.
چه چیزی باعث شد این نقش را بپذیرید؟
من تا بحال چنین نقشی را بازی نکرده بودم یکی این‌که اگر می‌توانستم از پس این نقش خیلی سخت بربیایم اعتماد به نفس و اطمینان به خودم بالاتر می‌رفت. از طرف دیگر مسئولیت! یعنی وقتی به دنبال این رفتم که نقش را بشناسم خودم را در قبال موضوع مبارزه با مواد مخدر مسئول دانستم . مهم‌ترین اتفاقی هم که برای من افتاد این بود که دیگر از این‌طور آدم‌ها نمی‌ترسم.
بازخورد تماشاچی با توجه به تلخ بودن این داستان را چگونه می‌بینید؟
ما واقعا به دنبال این نیستیم که کاری باب میل تماشاچی انجام دهیم. داستان تئاتر با دورهمی و سیرک فرق می‌کند. منظور هنر و تئاتر سرگرمی نیست. وظیفه ما بیدار کردن مردم در قبال دغدغه‌ها و مسائل تلخ و شیرینی‌است که در جامعه وجود دارد. ممکن است این موضوع تلخ باشد ولی حقیقت جامعه است و من آن را به چشم خود دیده‌ام.
کم تئاتر کار می‌کنید؟
من هم نمایش خوانده‌ام هم شاگرد استاد سمندریان بوده‌ام و در آن زمان فقط هفده سال داشتم. از کلاس‌های ایشان مرا انتخاب کردند و در یک سریال بازی کردم. مسیر کاری من به سمت تلویزیون رفت. اما اصولا تئاتر برای من چیزی دارد که بسیار دوست دارمش و گه‌گاه میان‌بری می‌زنم و بازی می‌کنم. در واقع با بازی در تئاتر خودم را شارژ می‌کنم. فضای ذهنی‌ام باز می‌شود و برای انتخاب‌هایم دچار سردرگمی نمی‌شوم. البته من دغدغه شناخته‌تر شدن ندارم. نمی‌گویم که از شهرت بدم می‌آید ولی واقعا دغدغه بازیگری هنوز در من بیدار است و علاقه اصلی‌ام بازیگری است تا مشهور شدن.
به طور کلی ملاک‌های‌تان برای انتخاب نقش چیست؟
شاید بتوانم با ایفای نقش در تلویزیون و یا حتی تئاتر، گوشه کوچکی از زندگی آدم‌هایی را که مرا دنبال می‌کنند تغییر دهم. دلم می‌خواهد با انتخاب یک نقش و بازی در آن تمام وجوه خودم را کشف کنم.
اگر هم‌زمان از تلویزیون، سینما و تئاتر پیشنهادهای چشمگیری داشته باشید کدام را انتخاب می‌کنید؟
امیدوارم این اتفاق بسیار هیجان‌انگیز بیفتد. ولی من واقعا مدیوم برایم مهم نیست و اولویت برایم نقش است‌. سوال سختی است برای آن‌که هر کدام بعد خودش را دارد. کار کردن با آدم‌هایی که در دنیای هنر کشورمان موفق بوده‌اند برای هر بازیگری خوشایند است بنابراین یک مقداری به رزومه کسی‌که به من پیشنهاد می‌دهد، نقشی که پیشنهاد می‌دهد و اثرات جانبی کار بستگی دارد. دروغ است اگر بگویم من حتما تئاتر را انتخاب می‌کنم. من از صمیم قلب به قسمت اعتقاد دارم و مطمئنم تمام اتفاقاتی هم که برایم افتاده، خواست خداوند بوده است.
نگاهی کوتاه به کارنامه بازیگری حدیث میرامینی
حدیث میرامینی  زاده ۱۹ بهمن ۱۳۶۷ در تهران بازیگر سینما، تلویزیون و تئاتر ایران. او ‌دارای مدرک کارشناسی نمایش است و به ‌عنوان بازیگر به فعالیت‌های تلویزیونی و هنری می‌پردازد. شروع بازیگری او از کلاس‌های بازیگری زنده‌یاد حمید سمندریان آغاز شد. بازی در فیلم‌های تلویزیونی «مرد» ساخته سیروس الوند، «قصه داوود و قمری» ساخته آیدا پناهنده، «پاپوش» منوچهر هادی، و هم‌چنین بازی در سریال‌های «دلنوازان» حسین سهیلی‌زاده، «ساختمان پزشکان» سروش صحت، «خداحافظ‌ بچه» منوچهر هادی، «عشق‌تعطیل نیست» بیژن بیرنگ تعدادی از کارهای تلویزیونی او به شمار می‌رود. میرامینی در سینما با فیلم پرفروش «ورود آقایان ممنوع» ساخته رامبد جوان در بین تماشاگران سینما بیشتر شناخته شد. او سال گذشته با فیلم «عادت نمی‌کنیم» ساخته ابراهیم ابراهیمیان در جشنواره فیلم‌فجر حضور داشت. بازی میرامینی در دومین فیلم بلند ابراهیمیان تحسین منتقدان را به همراه داشت. نقشی که در واقع موتور محرک فیلم هم به شمار می‌رفت و باعث شد تا از این به بعد منتقدان نگاه جدی‌تری به بازی‌های میرامینی داشته
باشند.
استفاده از مطالب سایت با ذکر منبع بلامانع میباشد. طراحی و اجرا توسط: هنر رسانه