روزنامه سیاسی ، اجتماعی ، اقتصادی و فرهنگــی
 -  - 
11 شهریور 1395  |  اقتصاد  |  کد خبر: 17816
0
0
حمایت از خودروسازی یا خودروسازان؟
سعیده زمانی- وزیر صنعت اگرچه تولید خودروهای جدید را برای صنعت خودروسازی کشور یک الزام و آرزو می‌داند اما معتقد است که زیان‌ده بودن صنعت خودروسازی کشور مانع از تحقق چنین موضوعی درکوتاه مدت می‌شود و انجام چنین کاری را در گرو سرمایه‌گذاری با خارجی‌ها عنوان می‌کند. این اظهارات از جنبه‌هایی قابل تامل است. اول اینکه آیا قرارداد با خودروسازان خارجی الگوی مناسبی برای توسعه صنعت خودروسازی کشور محسوب می‌شود یا خیر؟ طبق اظهارات وزیر صنعت در حال‌حاضر صنعت خودروسازی کشور از رکود خارج شده و خودروسازان داخلی وارد مرحله افزایش تولید شده‌اند. با این تفاسیر صنعت خودروسازی کشور گزینه‌های زیادی را برای بستن قراردادهای جدید پیش رو دارد. اگرچه مقام‌های مسئول در خودروسازی کشور از گرفتن امتیازات بیشتر در این قراردادها خبر داده‌اند و عنوان کرده اند که در بستن‌قراراد با خارجی‌ها گزینه‌های زیادی پیش روی دارند اما نگاهی به برنامه تولید برخی از خودروسازان خارجی که با ایران قرارداد بسته‌اند نشان می‌دهد که بعضا کارنامه این خودروسازان موفق‌آمیز نبوده است. یکی از این موارد به قرارداد‌های جدید سایپا و شرکت سیتروئن باز‌می‌گردد. برنامه تولید یکساله این خودروساز بزرگ فرانسوی نشان می‌دهد که شرکت خودروسازی سیتروئن که چندی پیش با سایپا قرارداد بست در برخی ماه‌های سال فقط ۲ روز تولید خواهد داشت. شرکت خودروسازی که در برخی از ماه‌های سال فقط 2روز تولید داشته باشد، مزیت قیمتی نداشته و خودرو را گران‌تر از رقبا تولید می‌کند. البته در این باره خودروسازان کشور معتقدند که نباید دست روی دست گذاشت و با انتقاد از هر گونه قرارداد برای صنعت کشور دلسردی به وجود آورد. یک عضو هیات مدیره انجمن قطعه‌سازان در این باره اعلام کرده که نمی‌شود تنها از خودروسازان انتقاد کرد و وارد عمل نشد. محمدرضا نجفی‌منش دو شرط برای بروز شدن صنعت خودرو اعلام کرده و گفته برای به روز شدن خودروهای داخلی دو راه وجود دارد؛ این‌که یا خودمان باید شروع به طراحی کنیم و یا از خودروسازان دیگر کمک بگیریم. اگر شروع به طراحی داخلی کنیم، این زمان‌بر خواهد بود؛ آن هم در شرایطی که اعتقاد و اعتماد کم است. اما موضوع قابل توجه دیگر در این زمینه گزینشی عمل کردن و پس زدن شرکای خارجی است که بعضا خوش قول نیز بوده‌اند. نمونه آن تبعیض در انتخاب پژو فرانسه با رنو است. شرکت‌خودرسازی رنو بارها خوش قولی خود را در بازار کشور نشان داده است. اما موضوع قابل توجه دیگر در این زمینه به مساله‌ای کلی‌تر باز می‌گردد و آن اینکه آیا نیاز کشور به خودروهای جدید لزوما باید از طریق مشارکت با خارجی‌ها صورت گیرد یا خیر؟ و آیا الزاما نمی‌شود همانند تجربه مشابه صنعت لوازم خانگی در سال‌های گذشته عمل کرد؟ صنعت لوازم خانگی کشور طی سال‌های گذشته به خصوص دردهه 70 به دلیل نبود نوآوری و رقابت در بین تولید‌کنندگان جای خود را به شرکت‌های توانمند خارجی داد که همچنان در حال حاضر در بازار‌های داخلی کشور در حال فعالیت هستند نمونه بارز آن دو شرکت ال‌جی و سامسونگ هستند که توانسته‌اند در این سال‌ها در غیاب تولید‌کنندگان داخلی که نتوانستند خود را به‌روز کنند به فعالیت خود ادامه بدهند.
استفاده از مطالب سایت با ذکر منبع بلامانع میباشد. طراحی و اجرا توسط: هنر رسانه