روزنامه سیاسی ، اجتماعی ، اقتصادی و فرهنگــی
 -  - 
18 خرداد 1395  |  سیاست  |  کد خبر: 12338
0
0
اشتغال فکری محمدرضا باهنر در زمان بازنشستگی سیاسی
رئیس جمهورسازی برای اصول‌گرایان
همدلی - «به آقای یونسی گفتم به خودت و دوستانت و رئیس جمهور بگو، اگر می‌خواهید غصه شهرداری احمدی‌نژاد را بخورید، نخورید. شهرداری دست گرمی است، احمدی‌نژاد رئیس جمهور ماست.»
این سخنانی است که محممدرضا باهنر ادعا می‌کند در جلسه‌ای که با وزیر اطلاعات دولت اصلاحات داشت و می‌خواست که تایید صلاحیت احمدی‌نژاد را برای شهرداری تهران در سال 82 از او بگیرد، مطرح کرد. موضوعی که در نهایت اتفاق افتاد و این چهره نورسیده تنها دو سال بعد گل سرسبد اصول‌گرایان شد، به گونه‌ای که چهره‌هایی چون محمدباقر قالیباف، محسن رضایی و علی لاریجانی را کنار زدند و او را تا مقام ریاست جمهوری بالا کشیدند.
محمدضا باهنر در ادامه این گفت‌وگو می‌گوید :«بنده اولین نفر در خلقت بودم که رئیس جمهوری احمدی‌نژاد را پیش بینی کردم.» آن چه که این روزها این سخنان محمدرضا باهنر را برجسته می‌کند، انتظاری است که احتمالا هم خودش و هم دیگر اصول‌گرایان ازوی دارند که شاید او یک بار دیگر در نقش یک «رئیس جمهورساز» در اردوگاه اصول‌گرایی ظاهر شود.
این دانش آموخته کارشناسی معماری از دانشگاه علم و صنعت - که خاستگاه محمود احمدی‌نژاد برای ورود به حوزه سیاسی نیز بوده – پس از هفت دوره حضور در مجلس شورای اسلامی، ترجیح داد که در انتخابات مجلس شورای اسلامی دوره دهم ثبت نام نکند، موضوعی که سبب شد تا در کنار دوستان شکست خورده خود در شهری چون تهران، یکی از غایبان بزرگ صحن سبز بهارستان باشد.
با این همه او در سال 92 در حالی که در مجلس شورای اسلامی حضور داشت، مانند بسیاری از چهره‌های اصول‌گرا بخت خود را برای کسب عنوان ریاست جمهوری نیز آزمود. اگرچه شرایط را آن قدر آماده ندید که به مانند کسانی چون سعید جلیلی، محمدباقر قالیباف، محسن رضایی، تا آخرین مراحل رقابت حاضر باشد و البته به وسیله رای مردم از رقابت‌ها کنار رود، اما به نظر می‌رسد که با تدبیری بیشتر از دوستان خود، عمل کرد. او اگرچه اکنون در مسند ریاست جمهوری نیست، اما حداقل این که شکست دوستان خود را در کارنامه ندارد. موضوعی که او در انتخبات مجلس هفتم اسفند نیز تجربه کرد و از قرار گرفتن یک شکست دیگر در کارنامه خود جلوگیری کرد.
همین امر او را در موقعیتی قرار می‌دهد که بتواند ادعای ریش سفیدی و بزرگ‌منشی در اردوگاه اصول‌گرایی داشته باشد. او که پس از درگذشت حبیب‌الله عسگراولادی، جانشین وی در ریاست جبهه پیروان خط امام و رهبری شد، تلاش‌هایی کرد که پروژه‌های ناتمام وی در ایجاد وحدت میان اصول‌گرایان را دنبال کند. امری که اگرچه در انتخابات ریاست جمهوری سال 92 و مجلس 94 موفق به انجام آن نشد.
با این همه نیت او برای «رئیس‌جمهورسازی» از یک چهره نزدیک به اصول‌گرایان، یک بار برای این اردوگاه شگون داشت و توانست قوه مجریه را در اختیار این جناح قرار دهد – اگرچه پس از پایان ریاست جمهوری محمود احمدی‌نژاد آن را خوش‌یمن نمی‌دانند – اکنون نیز او خود را در موقعیتی می‌بیند که یک بار دیگر نام یک چهره اصول‌گرا را برای ریاست جمهوری سال آینده و رقابت با حسن روحانی از گوی بخت آزمایی بیرون بیاورد. این بار اما نگران است که سرنوشت کسی که مطرح می‌کند، مانند پایان محمود احمدی‌نژاد نباشد.
به همین خاطر است که در نشست خبری خود در روز گذشته، خطاب به خبرنگاران گفت که اگر کسی را برای رقابت با حسن روحانی در انتخابات 96 داشته باشد، فعلا نامش را مطرح نخواهد کرد. گویی مرد بازنشسته اصول‌گرایان این بار چراغ خاموش
عمل می‌کند.
استفاده از مطالب سایت با ذکر منبع بلامانع میباشد. طراحی و اجرا توسط: هنر رسانه