روزنامه سیاسی ، اجتماعی ، اقتصادی و فرهنگــی
 -  - 
23 اردیبهشت 1395  |  بین الملل  |  کد خبر: 10877
0
0
چون به خلوت می‌روند آن کار دیگر می‌کنند
فریدون مجلسی‪-‬ صداوسیما با داشتن ده‌ها شبکه تلویزیونی و رادیویی، میلیاردها تومان بودجه و نمایندگان فراوان در اقصی نقاط جهان در ردیف بزرگترین سازمان‌های تلویزیونی و رادیویی جهان قرار گرفته است، اما یک ایراد بزرگ دارد و آن این است که بیننده ندارد! بنده به شخصه چند سالی است که با صداوسیما کاری ندارم. شاید فقط هنگام ناهار خوردن است که اخبار ساعت دو را می‌شنوم، اما همین اخبار ساعت 2 هیچ رنگ‌وبویی از اخبار حرفه‌ای ندارد. اخبار به صورت جانبدارانه و با لحن‌های کش‌دار گویندگان و مفسران بیان می‌شود. آنها وقتی نامی از برخی افراد یا کشورها می‌برند، خبر را به گونه‌ای تمسخرآمیز بیان می‌کنند. مثال اگر آمریکا با داعش مخالفت کند، در صداوسیما گفته می‌شود «وزیر خارجه آمریکا با داعش مخالفت کرد اما نگفت که درباره 28مرداد این کشور چه جنایاتی مرتکب شده است.» مثالی دیگر از رفتار ناصواب صداوسیما در قضیه برجام بود که مخالفت‌خوانی‌های صداوسیما نه تنها پیش از برجام بود بلکه بعد از تصویب برجام هم پایان نیافت. رفتار صداوسیما به گونه‌ای بود که عملا از رفتارهای عربستان، رژیم صهیونیستی و تندروهای آمریکایی حمایت می‌کرد. علت اینکه بسیاری از افراد جامعه از صداوسیما قهر کرده‌اند این است که این سازمان بیش از اندازه مردم را نصیحت می‌کند. این درحالی است که نصیحت باید غیرمستقیم باشد و نباید به صورت تدریجی فردی را نصیحت کرد. صداوسیما می‌خواهد به مردم اخلاقیات را تزریق کند. این در حالی است که این نصیحت‌ها منتج به پدید آمدن افرادی مثل «ب.ز.» یا «خاوری» شده است. به نظر بنده همان ماجرای مجری برون‌مرزی صداوسیما در پرس‌تی‌وی کافی است تا درباره برخی افراد بگوییم «چون به خلوت می‌روند آن کار دیگر می‌کنند.» از این‌روست که می‌توان گفت زیاده از حد شعار دادن و ابراز وفاداری یا نفرت‌های بیش از اندازه افراطی است. برنامه‌های دیگر صداوسیما هم یا به ذکر مصیبت ختم می‌شوند یا به مستندهایی درباره حیات وحش. صداوسیما برخلاف اینکه مطابق تلویزیون‌های جهانی هزینه می‌کند اما روزبه‌روز از آنها عقب‌تر می‌ماند.
استفاده از مطالب سایت با ذکر منبع بلامانع میباشد. طراحی و اجرا توسط: هنر رسانه