چاپ خبر
ولی‌الله شجاع‌پوریان
آقای رییس‌جمهور اصلا‌ح‌طلبان اقلیت نیستند
روزنامه همدلی   |   21 بهمن 1394   |   کد خبر: 5455   |   لینک خبر:   hamdelidaily.ir/n5455

ماراتن انتخابات مجلس دهم به روزهای پایانی و سرنوشت‌ساز خود نزدیک می‌شود؛ اما به دلیل نقش و جایگاه بی‌بدیل مجلس در سامان‌دهی امور، تصمیم‌سازی و پیشبرد منافع کشور و تاثیر فوق‌العاده قوه مقننه آینده در چهار سال پیش‌رو، می‌طلبد که بیشتر به اهمیت مجلس و روشنگری برای انتخاب درست‌تر مردم پرداخته شود. حضرت امام خمینی- بنیان‌گذار انقلاب اسلامی- چهارم آبان 1362 در جمع ائمه جمعه مراکز استان‌ها خاطرنشان کرده‌اند:«توجه دارید که دشمنان اسلام در نظر دارند که انتخابات درست صورت نگیرد، ولی شما باید تمام قدرت‌تان را صرف کنید که به خوبی انجام شود. انتخابات محکی مهم برای خودتان است که ببینید آیا می‌خواهید انتخاب اصلح بکنید برای خودتان یا برای اسلام؛ اگر برای خودتان باشد، شیطانی است و اما اگر انتخاب اصلح برای مسسلمان‌هاست، «کی و از کجاست» مطرح نیست، از هر گروهی باشد؛ امیدوارم که تا آخر هم همین‌طور باشد و هر روز و هر دوره انتخابات بهتر انجام شود».
اکنون و در آستانه انتخابات مجلس دهم و پس از سه دهه از تقریر این سخنان توسط معمار انقلاب، باید پرسید آیا واقعاً ملاک فرایند انتخابات بر اساس اندیشه بنیان‌گذار انقلاب و اصول روشن قانون اساسی است؟ اینکه یک جریان اصیل و ریشه‌دار در کشور که علاوه بر نقش نیروهای کلیدی‌‌اش در پیروزی انقلاب، دفاع مقدس و صحنه‌های مختلف که چند دوره اکثریت مجلس شورای اسلامی و هدایت قوه مجریه را بر عهده داشته است، امروز آشکارا از انتخابات کنار گذاشته می‌شوند، با کدام منطق حقوقی، مدنی و رویکرد دینی و شیعی سازگار است؟
باید پرسید اگر ما به عنوان پیروان تشیع علوی، در میان همه فرق اسلامی به «عدلیه» و «عقلیه» مشهور و سربلندیم، کدام‌یک از اصول و مبانی «عقلی» یا «عدلی» چنین رفتاری را در انتخابات تایید می‌کنند و رد صلاحیت گسترده نامزدهای انتخابات پیش‌رو با توسل به کدام‌یک از اصول عقلی یا موازین عدالت‌خواهانه صورت گرفته است.
اما آنچه در این میان قابل تامل و پرسش است، بی‌عملی و تا حدودی بی‌تفاوتی رییس‌جمهوری در این ماجراست؛ اگر از چند موضع‌گیری علنی دکتر روحانی در خصوص ردصلاحیت داوطلبان بگذریم که البته بیشتر رویکرد گفت‌وگو با مردم و رسانه‌ها را داشته است، در حقیقت اقدام عملی و موثر در حل این معضل از سوی دولت صورت نگرفته و نتیجه پیگیری کاندیداها و دولت در این زمینه تغییری در صورت مسئله ایجاد نکرده است. به باور این‌جانب دلیل بی‌عملی رییس‌جمهوری به این موضوع برمی‌گردد که جریان قوی و پردامنه اصلاحات را در حد یک اقلیت سیاسی دیده است که در سخنان پیشین خود پس از حق اقلیت‌های دینی برای داشتن نماینده، جریان اصلاحات را دارای پایگاه حدود 10میلیونی دانست و آنان را سزاوار داشتن نمایندگانی در مجلس برشمرد. باید به آقای روحانی گفت که جناب آقای رییس‌جمهور؛ اصلاح‌طلبان یک اقلیت سیاسی نیستند که باید سهمی در مجلس داشته باشند، بلکه اصلاح‌طلبان یک پارادایم و گفتمان غالب و یک جریان فکری ریشه‌دار و بانفوذ در بین مردم و در بطن جامعه و نخبگان آن است که اکثریت ملت ایران از آن پشتیبانی می‌کنند. شاهد این مدعا آن است که هر وقت اکثریت مردم ایران به عرصه انتخابات آمده‌اند، نتیجه نهایی موفقیت اصلاح‌طلبان و پیروزی این گفتمان اصیل بوده و اگر امروز هم اجازه حضور اصلاح‌طلبان در انتخابات مجلس به آنها داده شود، تردیدی نیست که مجلس دهم نیز نفوذ و پایگاه اجتماعی اصلاح‌طلبان را اثبات خواهد کرد.
اگر رئیس جمهور به تعبیر قانون اساسی پاسدار قانون اساسی است و اگر حتی به تعبیر ایشان، یک جمعیت چند میلیونی سخن و قرائتی دیگر در انتخابات و اساساً اداره کشور دارد، براساس اصول قانون اساسی «حق» دارد که در تعیین سرنوشت خود دخالت کند و رئیس جمهور در مقام نماینده آحاد ملت ایران و برگزیده اکثریت ساکنان این کشور باید این حق را به رسمیت بشناسد و در جهت احقاق آن، از تمام ابزارهای قانونی استفاده کند. فرو کاستن ابزارهای قدرتمند و پرصلابتی که در قانون اساسی برای حمایت و پاسداری حقوق ملی در نظر گرفته شده، نیاز به مدافعان قدرتمند دارد، نه ناصحان سخنور؛ و نیاز به اقدام دارد، نه گفتار و خطابه.