چاپ خبر
توانایی محوری مقدم بر پُست محوری سیاسی
روزنامه همدلی   |   27 فروردین 1397   |   کد خبر: 45755   |   لینک خبر:   hamdelidaily.ir/n45755

امیر پاداش- یکی از مهم‌ترین عوامل رشد و توسعه سازمان‌های امروزی که بار از صفر تا صد‌ تغییر توسعه‌گرا و هدفمند در عرصه رقابت‌ ملی و بین‌المللی را بر عهده دارد‌،‌ مدیریت کارآمد و صحیح است‌،‌ چه بسا کشورهایی که به لحاظ منابع انسانی و مالی غنی بوده اما به جهت فقدان مدیریت صحیح و کارآمد و عدم استفاده بهینه از این منابع‌،‌ مصداق واقعی اندر خم یک کوچه‌ایم را در عرصه رشد و توسعه جهانی تجربه کرده‌اند.
یکی از دلایل اساسی عدم پیشرفت و توسعه‌نیافتگی تمامی جوامع بشری را می‌توان به‌کارگیری افراد نالایق و نداشتن مهارت کافی در احراز سمّت‌های مدیریتی دانست.
به راستی وجه تمایز کلیدی افراد در احراز‌ پست‌های مدیریتی -اجرایی در چیست؟ آیا معیارهای انتخاب افراد در امر احراز پست‌های اجرایی در دامنه‌‌ گسترده‌ای از اولویت‌ها همانند شاخص تشکیلاتی -سیاسی‌،‌ شاخص ارزشی-عمومی‌،‌ شاخص شخصیتی و در نهایت شاخص تخصصی رقم خورده و یا آیاهای دیگر...
فارغ از نگاه تک‌بعدی‌نگری حاصل از احراز پست مدیریتی و نگاه انحصاری حزبی محض‌،‌ تفکیک مدیریت تخصصی اقتصادی از مدیریت سیاسی قابل تامل بوده و چه بسا‌ برخی از سوءمدیریت‌های امروز کشورمان ارتباط معناداری با این مقوله داشته باشد.
نقطه شروع توسعه اقتصادی‌،‌ حذف گفتمان رایج در محافل سیاسی است که متاسفانه اتفاق نظر کلی سیاسیون‌، ارجحیت وابستگی سیاسی بر توانایی‌های مدیریتی است.
دغدغه اجتماعی‌،‌ سیاسی و اقتصادی جامعه امروز ایران‌،‌ مطالعات میدانی و همه جانبه و استفاده از نظرات کارشناسان متخصص حوزه‌های دانشگاهی و اجرایی در باب ارجحیت توانایی‌محوری مقدم بر سیاسی‌محوری است که متاسفانه عزم راسخ و جدی در این رهیافت توسعه‌گرا صورت نگرفته است.
اگر ذهنیت توسعه‌گرا و مسئولیت‌محوری اجتماعی در اولویت دولتمردان ما قرار گیرد، در آن‌صورت برای دستیابی به پیشرفت اقتصادی در انتخاب مدیران و کار‌شناسان اقتصادی اولویت را به توانایی‌ها و دانش مدیریت علمی و اجرایی آن‌ها می‌دهند و انتخاب اصلح از آن کسی است ‌که توامان صلاحیت‌های تجربی و دانشی را داشته و در کارراهه شغلی‌، سلامت کار و نتایج خوب مدیریتی‌،‌ زبانزد عام و خاص باشد.
ملاک اول در انتخاب‌،‌ توانایی‌های کار‌شناسی و مدیریتی خواهد بود و نه وابستگی‌های سیاسی. براساس یک ذهنیت توسعه‌گرا و هدفمند‌، امور کار‌شناسی تخصصی و مدیریت حساس اقتصادی از وابستگی‌های سیاسی جدا می‌شود تا توسعه‌ همه‌جانبه و پیشرفت اقتصادی جامعه‌،‌ قربانی وابستگی‌های افراطی سیاسی نشود.
شاید اندکی تامل‌، اندکی رهایی از من بودن‌، اندکی‌ تعهد‌، اندکی مسئولیت‌محوری‌، اندکی دغدغه نسل آینده داشتن و اندکی از خود گذشتن‌، نقطه شروع اندک‌اندک‌ به مرز انسانیت رسیدن و در نهایت اقتدار ایران اسلامی را به رخ جهانیان کشیدن، آن هنگام که ما شدن را تجربه کنیم محقق سازد.
آری‌، فقط اندکی!