چاپ خبر
لحظه پایان آوازم رقم می خورد
روزنامه همدلی   |   08 مهر 1395   |   کد خبر: 19495   |   لینک خبر:   hamdelidaily.ir/n19495

آیدین ریاضی - «پنج ‌هزار نفر اینجاییم/ در این بخش کوچک شهر/ چه دشوار است سرودی سر کردن/ آنگاه که وحشت را آواز می‌خوانیم/ وحشت آنکه من زنده‌ام/ وحشت آنکه می‌میرم من/ خود را در انبوه این همه دیدن/ و در میان این لحظه‌های بی‌شمار ابدیت/ که در آن سکوت و فریاد هست/ لحظه پایان آوازم رقم می‌خورد...»این آخرین ترانه‌ ویکتور خارا که حکم وصیت‌نامه‌اش را داشت .این ترانه روی تکه‌ای از روزنامه نوشته شده بود و توسط یکی از افرادی که از استادیوم شیلی جان‌به‌در برد، به دست همسرش رسید.
دی ماه ۱۳۹۱، هشت ماه پیش از فرارسیدن چهلمین سالگرد درگذشت ویکتور خارا، دادگستری شیلی موفق شد هویت قاتلان این شاعر انقلابی را کشف کند. شیلی از ایالت متحده آمریکا تقاضای استرداد یکی از قاتلان خارا را کرده است.
«پدرو بارینتوز نونس»، افسر بازنشسته ارتش، قاتل ویکتور خارا در شهر دلتونا در ایالت فلوریدا زندگی می‌کند و زندگی‌اش را از راه فروش اتوموبیل‌های دست دوم تامین می‌کند. بر اساس تحقیقاتی که قاضی میخل واسکوئیس انجام داده، این افسر ارتش در تاریخ ۱۶ سپتامبر ۱۹۷۳، پس از آنکه ویکتور خارا را شکنجه دادند و انگشتان دست او را شکستند، دستور شلیک گلوله را صادر کرده است.
تلویزیون شیلی چند ماه پیش از آن با پدرو بارینتوز نونس در فلوریدا گفت‌و‌گویی انجام داده بود و این افسر ارتش گفته بود در روز قتل ویکتور خارا در استادیوم سانتیاگو نبوده است. اما پدرو بارینتوز نونس همراه با سرهنگی به نام «هوگو سانچز مارمونتی» مهم‌ترین متهمان قتل خارا هستند. شش افسر دیگر هم به همدستی در شکنجه و قتل این شاعر انقلابی متهم شده‌اند.
سه سال پیش شخصی به نام «خوزه پاردس» که در زمان قتل ویکتور خارا سرباز بود و فقط ۱۸ سال داشت، در دادگاه شهادت داد، جزئیات قتل خارا را افشاء کرد و از افسرانی که مسئولیت این قتل را به عهده دارند، نام برد. ده‌ها سرباز دیگری که در زمان قتل خارا در استادیوم حضور داشتند، از ارائه هرگونه اطلاعاتی درباره این قتل سیاسی خودداری کردند.
پاردس اما از سوی عده‌ای از ارتشیان تحت فشار قرار گرفت. آنها وکیلی بر سر این پرونده گماردند و با ترفندهای حقوقی موفق شدند کاری کنند که پاردس به یک بیمارستان نظامی منتقل شود. او پس از مدتی شهادتش در دادگاه را پس گرفت، اما دادگستری شیلی در درستی اطلاعاتی که این سرباز ارائه داده بود تردید نکرد.
«جوآن» ، همسر ویکتور خارا در زمان شهادت پاردس به تاکید گفته بود که برای شکنجه و قتل همسرش نباید یک سرباز وظیفه را مسئول دانست. به گفته همسر این شاعر انقلابی، مسئولان اصلی این قتل و آمران آن، پینوشه و فرماندهان وقت ارتش بودند.
«جوآن خارا» در سال ۱۹۷۳ جنازه همسرش و پدر دو دخترش را در سکوت خبری به خاک سپرد. در سال ۲۰۰۹ اما گور ویکتور خارا را نبش قبر کردند و پس از کالبدشکافی جسد، پزشکی قانونی اعلام کرد که ویکتور خارا با شلیک ۴۴ گلوله به قتل رسیده است. افزون بر این بیش از ۱۲ مورد شکستگی استخوان نیز در اثر شکنجه‌های پیاپی گزارش شد.در مراسم خاک‌سپاری پیکر کالبدشکافی‌شده و تجزیه شده ویکتور خارا در دسامبر ۲۰۰۹ بیش از سه هزار نفر شرکت کردند.