روز خبرنگار و زوایایی که باید بهتر دید
  ولی‌الله شجاع پوریان (مدیر مسئول)
۱- صفحه اول

۲- سیاست

۳- سیاست

۴- جامعه
۵- ویژه شهرستان
۶- اقتصاد
۷- فرهنگ و هنر
۸- صفحه آخر

1483

اندرمزایای دورکاری

آسو محمدی (روزنامه‌نگار)
در تحریریه‌‌ دور هم جمع شدیم؛ مدیر مسئول، سردبیر و همه خبرنگارها. آمار مبتلایان هر روز داشت بالا می‌رفت. بیماری جدی‌تر و فراگیرتر شده بود. بچه‌های تحریریه نگران، دنبال راهکاری بودند تا از ابتلا به این بیماری در امان بمانند. هر کسی پیشنهادی ارائه می‌داد. یکی می‌گفت: «شیفت‌بندی کنیم و یک روزدرمیان بیاییم روزنامه». دیگری موافق نبود و در نهایت مدیریت تصمیم به «دورکاری» گرفت؛ در میانه‌های اسفندماه 98.
ویروسی کوچک به جان جهان افتاده بود و تحریریه ما را هم بی‌نصیب نگذاشت. انگار همین دیروز بود. چهار ماه گذشت و ما در این چهار ماه تجربه منحصربه‌فردی را برای اولین بار از سرگذراندیم و در حال حاضر هم معلوم نیست که چه زمانی اوضاع به شرایط عادی برمی‌گردد.
البته گویا دیگر برای ما هم مهم نیست و گویی خواه وناخواه این شرایط را پذیرفته‌ایم. حال تنها کاری که از دست‌مان برمی‎آید این است که اندر ستایش «دورکاری» سخن برانیم. دورکاری شیوه جدیدی برای کار کردن نیست؛ این روش از سال‌ها پیش در بسیاری از کشورهای توسعه یافته به کار می‌رفته و نتایج موفقیت‌آمیز آن نیز به اثبات رسیده است.
مزایای دورکاری را می‌توان از سه جنبه فردی(کاهش در هزینه و زمان مسافرت، بهبود فرصت‌های کاری، اختلال کمتر در زندگی خانوادگی و توازن بین زندگی کاری و خانوادگی، انعطاف در کار، ایجاد کار برای دیگر اقشار جامعه)، سازمانی(کاهش هزینه‌های روزانه مانند هزینه برق، تلفن، آب، گاز، استهلاک سیستم‌ها و کاهش مصرف انرژی و بهبود بهره‌وری شغلی کارکنان و سازمان) و اجتماعی(آلودگی، کاهش ترافیک، فرصت‌های کاری وسیع‌تر و تجدید حیات اقتصادی)، مورد توجه قرار داد.
در واقع بهترین مزیت دورکاری این است که شما از هر جایی می‌توانید کارهای خود را انجام دهید. شاید کمی عجیب به نظر برسد، اما حقیقت دارد. دورکاری به شما امکان می‌دهد تا به جای طی مسیری مشخص برای رسیدن به محل کار و میز کار خود؛ در خانه، حیاط، کافه، رستوران، کنفرانس یا حتی هواپیما در طبیعت(در حال نوشیدن چای و سیگاری بر لب در کوهستان‌های اورامان در کردستان) کارتان را انجام دهید.
این انعطاف‌پذیری در انتخاب محل کار به این معنی است که شما می‌توانید جهت افزایش بهره‌وری، محیط کار ایده‌آل خود را طراحی کنید. همچنین، این انعطاف‌پذیری به شما امکان می‌دهد تا در حال انجام کار به سفر بروید، در جلسات حاضر باشید و در همایش‌های مختلف شرکت کنید.
البته این انعطاف‌پذیری تنها مربوط به مکان نیست، بلکه در مدیریت زمان نیز دست شما را باز می‌گذارد. در حالی که برخی از محدودیت‌های زمانی مانند جلسات کاری یا زمان تحویل کارها واقعیت زندگی هستند، کارمندان دورکار می‌توانند طبق برنامه کاری خود جلسات‌شان را برنامه‌ریزی کنند. به عبارت دیگر، اولین مزیت دورکاری، آزادی عمل و انعطاف‌پذیری است.
برای مثال یک کارمند معمولی در آمریکا، روزانه مبلغ 10دلار را صرف رفت و آمد به محل کار خود می‌کند. با یک حساب سرانگشتی متوجه می‌شویم که یک کارمند معمولی در آمریکا به طور میانگین سالانه 2600 دلار خرج ایاب و ذهاب می‌کند. این رقم مطمئناً در شهرهای مهم آمریکا بسیار بالاتر است. برای مثال این رقم برای شهر لس‌آنجلس نزدیک به 16 دلار در روز و 4160 دلار به صورت سالانه است. کارگران و کارمندان رده پایین‌تر نیز این مبالغ را صرف حمل و نقل عمومی، سوخت و تعمیر اتومبیل می‌کنند. قطعا در ایران نیز چنین هزینه‌های مشابهی صرف رفت‌وآمد شاغلان می‌شود؛ حتی بیشتر.
دورکاری چنین هزینه‌هایی را از مخارج روزانه شما کم می‌کند. به علاوه، شاغلان دورکارعلاوه بر کاهش هزینه‌های خود می‌توانند مبلغی را نیز پس‌‌انداز کنند. برای مثال به جای آنکه روزانه مبلغی را برای ناهار هزینه کنند، در منزل خود غذا می‌خورند.
خلاصه اندر مزایای دورکاری هر چقدر بگویم کم گفتم. در کل هدف خاصی از نوشتن این یادداشت نداشتم. خواستم این وضعیت را در تاریخ روزنامه همدلی به ثبت برسانم. صرفا «غرض نقشی است که از ما باز ماند/ که هستی نمی‌بینم بقایی». چرا که این روزها کرونا از رگ گردن به ما هم نزدیک‌تر است.