جمهوری اسلامی و طوفان مدرنیسم
حسن جعفریانی (عضو هیات علمی دانشگاه)
۱- صفحه اول

۲- سیاست

۳- سیاست

۴- جامعه
۵- ویژه شهرستان
۶- اقتصاد
۷- فرهنگ و هنر
۸- صفحه آخر

1516

مجلس یازدهم و بندهایی که برپای خود دارد

مهدی روزبهانی (روزنامه‌نگار)
مجلس اصول‌‎گرای یازدهم اهداف مختلفی دارد که یکی از آن‌ها مخالفت با دولت و مقابله با انگیزه‌های مردمی است که دولت‌های یازدهم ودوازدهم را روی کار آوردند. اما این مجلس به دلایل مختلف توانایی زمین‌گیر کردن دولت و پیاده‌سازی برنامه‌هایش در مخالفت با انگیزه‌های مردمی را ندارد. در راس این علت‌ها هم آشفتگی حاکم بر این دوره از مجلس است. یکی از این آشفتگی‌ها رقابت‌ها و کینه‌های سیاسی حل نشده میان خود آن‌هاست. گروه‌های مختلفی در این مجلس فعال هستند که به هیچ وجه یکدیگر را تحمل نمی‌کنند. در موضوعات مختلف ثابت کرده‌‌اند که حاضر به همکاری با یکدیگر نیستند. در مواقعی هم که موضوع مهمی پیش آمده، تنها یک حکم محکم خارج از مجلس به دعوای آنان خاتمه داده است. یک طرف اصول‌‎گرایانی هستند که به عنوان طیف سنتی شناخته می‌شوند؛ یک طرف طرفداران رئیس جمهوری اسبق ایستاده‌‌اند و در سویی دیگر هم مریدان و شاگردان آیت‌الله مصباح رئیس موسسه امام خمینی قرار گرفته‌‌اند. اختلافات آنان هرچند خیلی مشخص نیست بر سر چه چیزی است، اما مسلم است که در به دست گرفتن قدرت هر چه بیشتر نگاه خشم‌آلودی به یکدیگر دارند و همواره تلاش می‌کنند که برای رسیدن به قدرت بیشتر دیگری را کامل کنار بزنند. این همان راهبردی است که برای خودی و غیر خودی به کار می‌گیرند. اما این موضوع تنها ریشه آشفتگی در مجلس یازدهم نیست. در عین حال که بخشی از مجلس نگاهی به‌شدت سیاسی و باندی دارد، عده‌ای هم از نمایندگان هستند که فارغ از هرگونه بحث سیاسی منافع خودشان و حامیان انتخاباتی‌شان را دنبال می‌کنند. این عده که در همه ادوار در مجلس حضور پر رنگی داشته‌‌اند در دوره‌های منتهی به مجلس یازدهم قدرتمندتر شده‌‌اند و با همه جناح‌ها و باندها هم سر سازگاری دارند. خیلی برایشان فرقی نمی‌کند که موضوع مورد بحث به نفع کدام جریان سیاسی یا کدام بخش از کشور تمام می‌شود. مهم این است که بتوانند از آن برای خود کیسه‌ای بدوزند. در کنار آنان هم هستند نمایندگانی که غیر از حوزه انتخابیه به موضوع دیگری فکر نمی‌کنند. البته نه این‌که در فکر مشکلات حوزه انتخابیه باشند، بلکه آن قدر درگیر کشمکش و رقابت سیاسی و اعمال نفوذ قدرت در حوزه انتخابیه خود هستند که تمام فعالیت‌های خود در مجلس را بر اساس حوادث حوزه انتخابیه خود تنظیم می‌کنند. در همین راستا هم همواره تلاش دارند به دوره بعد مجلس نگاه کنند تا به این ترتیب دست به اقدامی نزنند که مورد حساسیت شورای نگهبان قرار گیرند و رد صلاحیت شوند و ضمن این‌که برای دوره بعد بتوانند آرایی هم برای خود جمع کنند. به این ترتیب می‌توان خلاصه گفت که این‌ها تنها هدف‌شان افزایش مدت سکونت در ساختمان بهارستان است. در بین این دسته‌های گوناگون از نمایندگان مجلس، جمعی هستند که صادقانه همچنان به آرمان مخالفت با دولت روحانی و اصلاحات وفادارند و هرکجا هر حرف و سخنی علیه دولت ببینند با آغوش باز به استقبال آن می‌روند، فرقی هم نمی‌کند که به نفع‌شان باشد یا نباشد. با در نظر گرفتن این تنوع که گاه به تضاد می‌انجامد، می‌توان گفت که پیاده کردن برنامه‌های از پیش تعیین شده خیلی کار موفقی نباشد، چه برسد به این‌که بخواهند دولتی را زمین‌گیر کنند. به هر روی بر اساس آنچه از ساختار انسانی مجلس یازدهم گفته شد به نظر می‌رسد که این مجلس نمی‌تواند در سال‌ها و ماه‌های آینده چندان قدرت تاثیرگذاری باشد و احتمالا در آینده هم جز هیاهوی سیاسی، شعار و تحرکات رسانه‌ای اتفاق دندان‌گیری از آنان در صحن مجلس شورای اسلامی مشاهده نشود.