روز خبرنگار و زوایایی که باید بهتر دید
  ولی‌الله شجاع پوریان (مدیر مسئول)
۱- صفحه اول

۲- سیاست

۳- سیاست

۴- جامعه
۵- ویژه شهرستان
۶- اقتصاد
۷- فرهنگ و هنر
۸- صفحه آخر

1483

رسانه‌ای که با آمار خودش زیر سوال می‌رود

علی نامجو (روزنامه‌نگار)
چند روز قبل معاون سازمان صدا و سیما در جمع نمایندگان طلاب و فضلا گفت: «امروز بالای ۹۰درصد اعتماد به رسانه ملی و بالای ۸۰درصد رضایت نسبت این رسانه وجود دارد و در حوزه تولید هم در آثار نمایشی موفقیت‌های خوبی داشته‌ایم.» هرچند این‌که 90درصد از جمعیت یک جامعه به یک رسانه اعتماد داشته باشند اما 80 درصد از آنها از این رسانه اعلام رضایت کنند، خودش گزاره عجیب و غریبی است، اما در این مجال شاید پرداختن به آن به اهمیت آنچه بهتر است به آن توجه کنیم، نباشد.
دیروز فهرست پرمخاطب‌ترین برنامه‌های رسانه ملی منتشر شد و معلوم شد، وضع صدا و سیما از آنچه خودش فکر می‌کند، وخیم‌تر است. روزگاری قرار بود رادیو و تلویزیون دانشگاهی باشد برای مردم ایران، اما نگاه به لیست اعلام شده از مسئولان این سازمان نشان می‌دهد برخلاف گفته‌های آقای معاون، این رسانه همه تلاش خودش را گذاشته روی سرگرمی. درباره این‌که سرگرم‌کننده بودن یک برنامه خوب است یا بد، شاید بشود بعدها سخن گفت، اما این‌که «عصر جدید»، «دورهمی»، تکرار «خندوانه»، «کودک شو»، «مستند حیات وحش» و «به خانه برمی‌گردیم» رتبه‌های اول تا ششم لیست را تشکیل بدهند، اتفاقا معنایی دارد مخالف با سخنان آقای معاون.
اگر «سمت خدا» را به عنوان برنامه‌ای در نظر بگیریم که به موضوعات دینی مردم می‌پردازد و توانسته در این لیست جایگاه هفتم را با توجه به گذر از ماه مبارک رمضان، به نام خودش ثبت کند و «بچه‌مهندس» را هم سریالی دنباله‌دار در نظر بگیریم که نمونه‌های مشابه آن هم معمولا در همه جای دنیا مخاطبان زیادی دارد، وضع امروز برنامه‌های سیما را با متر و معیارهایی که روزگاری برای این رسانه مطرح شده بود، باید فاجعه بدانیم.
از آن روزگاری که برنامه «نود» هم در این لیست معمولا جایگاه بالایی را داشت زیاد نگذشته، اما بدل دسته چندم این برنامه فوتبالی یعنی «فوتبال برتر» به گرد برنامه‌هایی از جمله «دستپخت» و «طبیب» هم نرسیده چه رسد به کسب جایگاهی در میان پنج گزیده پرمخاطب.
با این وضع وقتی نام بازیگران سریالی همچون «آخر خط» را هم مرور می‌کنیم، می‌شود پرسید که چطور آقای رسانه یک شاخ اینستاگرامی با محتواهای جنسی و شوخی‌های زننده را به نقش اصلی آن بدل کرده و عادل فردوسی‌پور به خاطر آنچه نمی‌دانیم، از خانه‌اش بیرون رانده شده است.
با این وضع، شاید بهتر است مسئولان رسانه‌ای که قرار بود ملی باشد، به جای بی‌پاسخ گذاشتن سوالات مخاطبانشان درباره شیوه ستاره مربعی به راه افتاده در اغلب تولیدات آن سازمان، ممنوع‌ ازکاری چهره‌های شناخته شده که اتفاق پرورش‌یافته همین رسانه هم بوده‌اند، توجه به خواست عموم جامعه ایران و البته به‌کارگیری این گزاره که فضای مجازی مانع بزرگی است بر سر راه رسانه ملی، فقط اندکی خجالت بکشند و وقتی شب به رختخواب می‌روند به کارهای بدشان فکر کنند.