جمهوری اسلامی و طوفان مدرنیسم
حسن جعفریانی (عضو هیات علمی دانشگاه)
۱- صفحه اول

۲- سیاست

۳- سیاست

۴- جامعه
۵- ویژه شهرستان
۶- اقتصاد
۷- فرهنگ و هنر
۸- صفحه آخر

1516

درباره «ورای فراموشی»

حسن اکوانیان (نویسنده)
رمان «ورای فراموشی» چهاردهمین اثر «پاتریک مودیانو» برنده جایزه نوبل ادبیات است.
راوی مرد پا به سن گذاشته‌‌ای است که در سال 1995 با رجوع به خاطرات گذشته‌اش در دهه 60 میلادی می‌پردازد؛ پسری که درسش را نیمه‌کاره رها کرده و برای پول درآوردن به کار فروش کتاب‌های قدیمی و هنری روی آورده است. تم اصلی داستان به عشق ژاکلین مربوط می‌شود که با گذشت سال‌ها هنوز نتوانسته آن را فراموش کند.
اولین بار در میدان سن میشل با ژاکلین و ژرار ون‌بور آشنا شد.
زن و مرد با قمار کردن زندگی خود را می‌گذرانند و بیشتر وقت خود را با مسافرت به شهرستان‌های کوچک و کازینوها، صرف قمار می‌کنند. پسرک به زودی دلباخته ژاکلین می‌شود و برای به دست آوردنش حاضر است دست به هر کاری بزند.
در این رمان و بیشتر کارهای مودیانو، جملاتی هست که انگار برخاسته از ذهن و قلب خواننده‌اند. بیشتر ما انسان‌ها یک عشق را تجربه کرده‌ایم و از دلتنگی‌ها، دلشوره‌ها، دوست‌داشتن‌ها و حسادت‌های آن آگاه هستیم و هر چه هم از عمرمان گذشته باشد نتوانسته‌ایم آن را فراموش کنیم.
آن روزها را، آن با هم بودن‌ها را و آن اسم خاص را مودیانو در این رمان راویت گونه به خوبی نشان می‌دهد. راوی را به سی سال پیش پرتاب می‌کند تا با اندک خاطرات خوش گذشته که روی هم سه تا چهار ماه بیشتر طول نکشیده، یک داستان عمیق را بنویسد.
جدای از نثر قوی و روایت ساده و‌ بی‌نقص سلینجری رمان، شاهکار مودیانو نوشتن جزئیات پروستی است که بدون ‌‌‌‌این‌که خواننده را اذیت کند، خیلی دقیق و سریع و پشت هم در داستان می‌آید.
قدم‌زدن‌هایی را که پسر با ژاکلین دارد، به بهترین شکل ممکن توصیف می‌کند، اسم خیابان‌ها، کوچه‌ها، بارها، کافه‌ها و مکان‌هایی را که با ژاکلین و تنهایی قدم می‌زند به دقت نام می‌برد؛ طوری که خواننده داستان هم احساس می‌کند تمام مکان‌ها را بلد است و می‌تواند به آن جاها سر بزند و راحت راه خود را پیدا کند بدون ‌‌‌‌این‌که از کسی آدرسی بپرسد.
از طرفی مودیانو با توصیف هتل‌های کهنه و قدیمی سعی در نشان دادن معماری پاریس و ساختمان‌های شهری آن دارد؛ مثل هتلی که ژاکلین و ژرار در آن زندگی می‌کنند و تنها مشتریان آن هستند و قرار است تخریب شود. در ادامه با نقشه ژاکلین کیف پول دندان‌پزشکی را که با ژاکلین دوست شده است می‌دزدند و به انگلستان فرار می‌کنند.
نویسنده از لندن هم نکات مفیدی را به خواننده می‌آموزاند؛ مخصوصا وقتی با راچمن آشنا می‌شوند که در کار خرید ساختمان‌های کهنه و فرسوده کنار راه‌آهن است. راچمن خانه‌ها را تعمیر می‌کند و به مردم اجاره می‌دهد یا می‌فروشد.
قبل از آشنایی با راچمن در هتلی زندگی می‌کنند که از بوی بدش نمی‌توانند روزها در آن بمانند و برای وقت‌گذرانی به بیرون می‌روند تا شب برای خواب به آنجا مراجعه کنند که از قضا همین هتل هم مال راچمن است.
انسان‌ها بیشتر روزهای زندگی‌شان را فراموش می‌کنند به جز آن‌هایی را که خاطرات‌شان پررنگ‌‌تر است. بیشتر اسم‌ها و خاطرات در درون آدم می‌میرند، اما بعضی هرگز در ذهن و خاطره آدم‌ها فراموش نمی‌شوند.