جمهوری اسلامی و طوفان مدرنیسم
حسن جعفریانی (عضو هیات علمی دانشگاه)
۱- صفحه اول

۲- سیاست

۳- سیاست

۴- جامعه
۵- ویژه شهرستان
۶- اقتصاد
۷- فرهنگ و هنر
۸- صفحه آخر

1516

سخنی با وزیر علوم

سیدجواد میری (استاد دانشگاه)
با سلام و ادب خدمت وزیر محترم علوم.
دلیل نوشتن این نامه به شما دادن گزارشی در باب یکی از مجموعه‌های زیر نظر شما است که طبق قانون اساسی ذیل مدیریت جنابعالی قرار دارد. همانطور که می‌دانید آزادی بیان و گفت‌وگو با رسانه‌ها از ارکان مهم تقویت «جامعه مدنی» است و نقش دانشگاه و دانشگاهیان و به‌ویژه اصحاب علوم اجتماعی در این عرصه جایگاه ویژه‌ای دارد. من در طی این یک دهه که به ایران بازگشته‎ام تلاش مداوم و پیگیری داشته‌ام که در این حوزه واقعیات را آنگونه که درک می‌کنم بیان کنم و مبتنی بر همین اصل هم نقد وزارت علوم و دانشگاه و آموزش عالی و پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی را انجام داده‌ام. اما متاسفانه امروز با وضعیتی روبه‌رو شده‌ام که درک آن برایم سخت دشوار است و آن این است که آموزش عالی به جای حمایت از ارتباط رسانه و دانشگاه به دنبال اِسکات ناقد برآید. من با رسانه‌های کشور درباره وضع نامساعد پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی به گفت‌وگوی نقادانه پرداخته‌ام، ولی متوجه شدم که نمایندگانی که شما منصوب کرده‌اید با توسل به تهدید و ارعاب سعی در خاموش کردن صدای ناقد دارند و عجب این است که این رفتارها به اسم دانشگاه و در دانشگاه و آموزش عالی رخ می‌دهد. اگر جامعه‌شناسان و فیلسوفان و اساتید حوزه علوم انسانی به نقد رویه‌های نادرست در کشور نپردازند، پس معایب را چگونه اصلاح کنیم؟‌ شما اگر ناقد را پاداش نمی‌دهید، چرا مجازات با توسل و سوءاستفاده از صندلی ریاست؟ من چون دسترسی به شما ندارم این نامه سرگشاده را خدمت شما نوشتم تا بدانید زیرمجموعه وزارتخانه حضرتعالی در پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی با روش‌های غیر آکادمیک سعی در خاموش کردن چراغ نقد در جامعه ایران را دارند و این روش ناپسند خویش را به عنوان «دفاع از نظام» جای می‌زنند. من هیچ درخواستی از شما برای خود ندارم، فقط می‌خواستم بدانید که آموزش عالی حالش خوب نیست و عدم سلامتی آن ذاتی نیست، بل به دلیل عدم نظارت بر رویه‌ها و ارزیابی دقیق مدیریت‌ها در مجموعه شما است.