روز خبرنگار و زوایایی که باید بهتر دید
  ولی‌الله شجاع پوریان (مدیر مسئول)
۱- صفحه اول

۲- سیاست

۳- سیاست

۴- جامعه
۵- ویژه شهرستان
۶- اقتصاد
۷- فرهنگ و هنر
۸- صفحه آخر

1483

کرونا صاحب صدای «عروسک» را هم بُرد

علی نامجو: «از تو باید می‌گذشتم» یا «عروسک» را خیلی از ما‌، شنیده‌ایم. نوزده سال از خوانش این اثر گذشته و دو روز از پرواز خواننده‌اش. الان اگر ویدیوی تصویری‌ آن قطعه موسیقایی را ‌ببینید، نه که تارک دنیا شوید، اما شاید چیزی در درون ذهنتان واگویه ‌کند که این رسم دنیاست: «تو عروسک بودی و من آخر قصه دونستم». خدا رحمت کند محمدرضا اعرابی را. او حالا توانسته بگذرد و دل از این دنیا کنده، اما چقدر این موسیقی با دل و جان آدم بازی می‌کند. آخر این جوان رعنا، سی‌وهشت سال بیشتر نداشت و صاحب صدای زیبایی هم بود. الحق که خوب می‌خواند. البته مرگ کسانی که با موسیقی هم سروکاری ندارند تلخ است، اما هنر خاطره می‌سازد؛ انگار با مولفش زندگی کرده باشی. در این ساعت‌هایی که خبر رفتنش از این سرای این‌سو و آن‌سو پیچیده، خیلی از ما زانوی غم بغل گرفته‌ایم و قطره اشکی از چشمانمان جاری شده. آخر هنر کارش همین است، هنرمند را با تو آشنا می‌کند و وقتی اتفاقی برای او می‌افتد، حس می‌کنی عزیزی را از دست داده‌ای. آنجا که می‌خواند «یه روزی یه روزگاری، حرف بین ما نگاه بود، عشق و نقاشی می‌کردیم، نقش ما خورشید و ماه بود»، رویِ روزگار چنان تحریری‌های کله مختص مکتب اصفهان را می‌زد که جان عاشق ایرانی را به آتش می‌کشید. هنوز هم اگر به این اثر گوش بدهید می‌تواند جانتان را آتش بزند. آخر ردیف آوازی موسیقی دستگاهی را در محضر استاد سیدرضا طباطبایی و شادروان استاد قاسمی آموخته بود. چند سالی از او خبری نداشتیم؛ انگار زورش نرسیده بود به مافیای گردن کلفتی که این روزها در بازار موسیقی ایران جولان می‌دهد. آخرین ایستگاهش قبل از آرام گرفتن پیکرش در خاک، مرکز آموزشی و درمانی نور و علی‌اصغر اصفهان بود چون کرونا آنجا زمین‌گیرش کرد. ۱۲ بهمن ۱۳۶۱ زاده شده بود و هشتم تیرماه یعنی پریروز رفت. از او آثار دیگری از جمله «بهونه» و «التماس» هم به یادگار مانده همچنان که تیتراژ فیلم سینمایی حریر ساخته فریال را خوانده بود.