ای مه من، ‌ای بت چین
دکتر احسان اقبال سعید ( روزنامه نگار)
۱- صفحه اول

۲- سیاست

۳- سیاست

۴- جامعه
۵- ویژه شهرستان
۶- اقتصاد
۷- فرهنگ و هنر
۸- صفحه آخر

1460

ریاست بدون ماسک

مهدی روزبهانی (روزنامه‌نگار)
در ایران تلاش می‌شود تا همه امور مربوط به شخص رئیس متفاوت باشد؛ حتی آسانسور. اگر در وزارتخانه‌‌های مختلف دقت کرده باشید مسیری که یک وزیر یا یک مدیر کل طی می‌کند و وارد اتاقش می‌شود از باقی کارکنان جداست. این جداسازی و اختصاصی کردن در همه زمینه‌‌ها دیده می‌شود. روسا معمولا صندلی و حتی اتاق متفاوتی هم دارند. حالا همین متفاوت بودن به ماسک هم رسیده است. از وقتی که ویروس کرونا وارد ایران شد و در ایران هم مثل خیلی از کشورها شیوع پیدا کرد کم‌کم بر رفتار و سبک زندگی همه تاثیر گذاشت از جمله بر رفتار روسا و کسانی که در اداره یا وزارتخانه‌ای مسئولیت بالاتری دارند.
آن اوایل کمی سردرگمی وجود داشت. هنوز خیلی معلوم نبود که کجا باید ماسک زد، کجا نباید. اصلا لازم هست که همه جا ماسک باشد یا نه؟ رئیس ماسک بزند بهتر است، یا ماسک نزند؟ اما کم‌کم مشخص شد که چه کسی باید چه کار کند. رئیس جمهوری که از همان اول تکلیف خودش را مشخص کرد؛ با این که خیلی‌‌ها می‌گفتند باید ماسک استفاده کرد، ولی ایشان علاقه‌ای به ماسک نشان نداد.
بعد در جلسات هیات دولت که در سالن بزرگ‌تری برگزار می‌شد، وزرا با فاصله کنار هم نشستند، ولی با توجه به ‌‌‌‌این‌که کرونا خیلی مسئولیت نمی‌شناسد و سراغ بزرگ و کوچک می‌رود، در نتیجه لازم دیدند که وزرا هم از ماسک استفاده کنند. در نتیجه این شد که در جلسات هیات دولت هم همه وزرا ماسک به صورت نشستند، ولی باز رئیس جمهوری فاصله خود را از وزرا بیشتر کرد و حاضر نشد که از ماسک استفاده کند.
همین شیوه تقریبا به یک سبک رفتاری میان روسا تبدیل شد‌‌‌. همان وزرایی که در هیات دولت ماسک می‌زدند و خیلی بهداشتی با دستکش می‌نشستند وقتی به وزارتخانه خود بر می‌گشتند و با معاونین و کارمندان جلسه برگزار می‌کردند و در راس جلسه حاضر می‌شدند ماسک را بر می‌داشتند. الان مدتی هست که این شیوه در بین روسا دنبال می‌شود. مثلا آقای جهانگیری بارها دیده شده که در جلسات هیات دولت با ماسک می‌نشیند ولی در جلساتی که خودش ریاست جلسه را بر عهده دارد ماسک را بر می‌دارد، ولی بقیه ماسک می‌زنند.
سایر وزرا هم همین سبک را حفظ کرده‌‌‌اند. البته این شیوه ریاست بدون ماسک فقط مختص به دولت نیست. سایر نهادها و دستگاه‌‌ها هم همین شیوه را دنبال کرده‌‌‌اند. مثلا در نشست سراسری قوه قضائیه، همه حضار ماسک داشتند به جز رئیس دستگاه قضا. نه ‌‌‌‌این‌که داشته باشند و برای سخنرانی آن را پایین کشیده باشند، کلا ماسکی به صورت نداشتند.
جدای از این برخی مسئولان چه رئیس جلسه باشند، چه رئیس جلسه نباشند، کلا رفتار دوگانه‌ای را نسبت به ماسک در پیش گرفته‌‌‌اند. در حالی که در برخی جلسات ماسک استفاده می‌کنند، در جلسات دیگری به شکلی می‌نشینند که گویی اصلا کرونایی در کار نیست.
مثلا چند وقت پیش که جلسه شورای نگهبان برگزار شد هیچ کدام از حاضرین این جلسه طبق تصاویری که در خروجی خبرگزاری‌‌ها قرار گرفته، از ماسک استفاده نکردند. به‌هرحال این رفتار متناقض مسئولان در رعایت پروتکل‌‌های بهداشتی، اراده مردم را نسبت به استفاده از ماسک و رعایت دیگر نکات بهداشتی سست می‌کند. از جمله این رفتارها دیروز رئیس جمهوری اعلام کرد که همه باید از ماسک استفاده کنند. حسن روحانی دیروز در حالی که در یک سالن اجتماعات سرپوشیده نشسته بود و از ماسکی هم استفاده نمی‌کرد این را گفت و تاکید کرد که استفاده از ماسک باید اجباری شود.