مدیران بحران آتش‌نشانانی که بنزین می‌پاشند
فضل‌الله یاری (سردبیر)
۱- صفحه اول

۲- سیاست

۳- سیاست

۴- جامعه
۵- ویژه شهرستان
۶- اقتصاد
۷- فرهنگ و هنر
۸- صفحه آخر
1430

صدایی که شنیده شد

دکتر محمدعلی رضایی آهنگران ( وکیل دادگستری)
سرانجام پس از کش و قوس‌های فراوان ریاست محترم دستگاه قضا با دستوری مدبرانه سرنوشت آیین‌نامه کذایی لایحه استقلال کانون‌های وکلای دادگستری را متوقف بر ارائه دیدگاههای کانون‌های وکلا اعلام و اجتهاد در برابر نص معاونت حقوقی این قوه - که بر حسب رسالت ذاتی انتظار می‌رود اتاق فکر این قوه باشد- را از دستور کار خارج کردند.
تجربه تاریخی نشان داده است استضعاف کانون‌های وکلا هرگز منتج به ارتقا و اعتلای جایگاه قوه قضاییه نشده و حتی عکس آن محقق شده است.سلامت، صلابت و مدیریت راهبردی دستگاه قضایی به نحوی که متضمن بسترسازی حیات اجتماعی و امنیت روانی جامعه باشد، در گرو پاسداشت حاکمیت قانون بوده و شوربختانه در تدوین و تنظیم این آیین‌نامه هم حاکمیت قانون به محاق رفته بود و هم متولی و بازیگران اصلی به حاشیه.
چشم‌انداز آتیه تقنینی نهاد وکالت قابل پیش بینی نیست، اما دستور ویژه رئیس دستگاه قضا می‌تواند فرصتی تکرارنشدنی جهت بسترسازی هم‌افزایی انسجام و تامل بین این دستگاه و کانون‌های وکلا و وکلای دادگستری باشد. سنگ بنای استقلال نهاد وکالت و درخشش آن در سپهر ادبیات حقوقی کشورمان به ابداع نخست‌وزیری حقوقدان و وجیه‌المله صورت پذیرفت و شگفت آنکه در دوره زعامت و دولتمداری رئیس جمهور حقوقدان دیگری بیشترین چالش‌ها مواجه شد که هم آن و هم این در برابر داوری وجدان بیدار افکار عمومی تا همیشه تاریخ جادوانه‌اند. در این بین عدول غیر منتظره معاونت حقوقی قوه قضائیه از مصرحات قانونی موجب شگفتی شد که با تدبیر و دستور رئیس قانونمند دستگاه قضا افق‌های روشن در برابر نهاد وکالت و فراتر از آن حاکمیت قانون فروزان شد. باید این نقطه تعامل را به فال نیک گرفت و شنیدن کنسرت اعتراضی ۱۲هزار وکیل دادگستری به نمایندگی از قاطبه نهاد وکالت، اساتید دانشگاه‌های حقوق و قضات عالی‌رتبه بازنشسته این دستگاه، کانون‌های وکلا و مواضع قاطبه وکلای دادگستری را بارقه‌ای از پاسداشت قانون اساسی و مرجعیت و ملجاییت دستگاه قضایی تفسیر کرده و امید داشت دو بال فرشته عدالت با حس همذات‌پنداری و درک متقابل، گام‌هایی موثر در جهت کرامت حاکمیت قانون و حفظ حقوق عامه بردارند.