مدیران بحران آتش‌نشانانی که بنزین می‌پاشند
فضل‌الله یاری (سردبیر)
۱- صفحه اول

۲- سیاست

۳- سیاست

۴- جامعه
۵- ویژه شهرستان
۶- اقتصاد
۷- فرهنگ و هنر
۸- صفحه آخر
1431

خط قرمزهای جدید برای خودمان نسازیم

فضل‌الله یاری (سردبیر)
آخرین باری که یک روزنامه در ایران توقیف شد، نه به خاطر زیر پا گذاشتن خطوط قرمز عرفی و قانونی جامعه بود و نه به علت تعرض و کنایه به یکی ارکان نظام. نه احساسات افراد و گروه‌های نژادی و قومی و مذهبی جریحه‌دار شد و نه تبلیغ خشونت علیه نظام یا گروه‌هایی از جامعه صورت گرفت؛ بلکه به خاطر طعنه‌‌ای بود که به ‌‌رئیس یک دولت خارجی زده بود؛ بشار اسد ‌‌رئیس جمهور سوریه. و در این مورد یکی از شدیدترین مجازات‌ها علیه کسانی صورت گرفت که ایرانی بودند؛ هم راه حرف زدن‌شان بسته شد و هم ممر درآمدشان.
روز گذشته نیز سخنگوی وزارت بهداشت در انتقادی تخصصی از حکومت چین نحوه اطلاع‎‌رسانی این کشور از مبتلایان و درگذشتگان بیماری کرونا را زیر سئوال برد؛ اتفاقی که از سوی جامعه جهانی نیز انجام گرفت و احتمالا حکومت چین هم پاسخ‌هایی داده است.
اما این که یک مقام ایرانی از کشوری انتقاد کند و مقام آن کشور هم پاسخ دهد، بعد دو مقام ایرانی به نحوی دلجویی کنند که گویی دستوری برای این امر صادر شده است، اتفاقی است که جدای از عادی یا غیرعادی بودن آن، اما پیامدهایی منفی دارد که اولین آن این که ما خود به دست خود، یک اهرم فشار را در روابط میان دولی از خود می‌گیریم.اما پیامد دوم که بسیار مهم‌تر است این است که ما را به یک اتفاق مهم در تاریخ معاصر و البته تاریخ جمهوری اسلامی پیوند می‌زند و شبیه‌سازی‌ای انجام می‌دهد که در جمع‌بندی نهایی یک گام معکوس در جهت انقلاب سال 57 مردم ایران و رهبر آن انقلاب بزرگ است؛ کاپیتولاسیون.
انطباق کامل اتفاق روز گذشته با مفهوم کاپیتولاسیون اگرچه دشوار است، اما اذهان عمومی را به این سمت می‌کشاند که برخی از کشورهای دیگر از قدرت، نفوذ و البته مصونیتی در داخل کشور ما برخوردارند که برخی نهادهای دولتی و مردمی ایران برخوردار نیستند.
در بسیاری از کشورها برای تاثیرگذاری بیشتر و گرفتن امتیاز از کشورهای طرف معامله یا مجادله، با یک برنامه حساب شده گروه‌هایی مخالف روند مذاکرات –البته بدون هرگونه تعرض یا هزینه‌ای برای سیاست خارجی خود - ترتیب می‌دهند تا به حریف نشان دهند که همه چیز در داخل کشور برای توافق با شما فراهم نیست و از این طریق امتیازاتی کسب می‌کنند.
اما به نظر می‌رسد که ما در داخل ایران نه تنها چنین اقدامی نمی‌کنیم که حتی انتقادات و اعتراضات در داخل را نسبت به برخی از کشورهای دوست و برادر خاموش می‌کنیم و خیال آنان را از هرجهت راحت می‌کنیم.
پیش از این، روسیه و سوریه از این سازوکار غیررسمی در داخل ایران بهره‌ها برده‌اند و با اتفاقات روز گذشته، چین نیز به این فهرست اضافه شده است که البته در درازمدت چندان به نفع منافع ملی نیست.